Merhaba, bana 1 ay öncesinde OKB teşhisi koyuldu. psikiyatriden iki ilaç aldım isimleri zedprex ve atarax 20, 25 mg. Okb'nin bütün belirtili var el yıkama, sayı sayma, ocakları kontrol etme, küfür, dilimi yiyorum surekli mesela vs. Onun dışında misafonya hastalığı var bu da OKB ye giriyor mu bilmiyorum. İnsanlardan çıkan bütün seslere sinir oluyorum en çok nefes sesi o kadar ilerledi ki artık video izlerken bile oluyor ve bu sesleri duyduğumda aynı sesi çıkarıp taklit ediyorum yani ancak bu şekilde rahatlıyorum. İlaçları kullanmayı bıraktım ve doktorumu aramadım ne önersiniz
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle doktorunuzu arayıp ilaçları bıraktığınızı söylemelisiniz. Eğer ilaçların yan etkileri sizi rahatsız ettiyse alternatif ilaçlar verecektir size. İlaçlarınızı kullanmaya başladıktan sonra ise terapiye başlamanızı öneririm. İlaçla terapinin beraber çok işe yarar olduğunu gösteren araştırmalar bulunuyor.
57 yaşındayım. Bende okb var. Zihnime ölen kişilerin görüntüleri geliyor. Bunlar aklıma geldi mi iş yapmakta zorlanıyorum ve işlerimi, aklima sevdiğim bir kişinin görüntusünü getirip öyle yapıyorum. Yastığa başımı koyamıyorum. Hemen zihnime istemediğim kişi olen veya diri geliyor. Yastığı silkeliyorum bu 1. Su içerken yemek yerken yutkunuyorum ya onları da (ölen veya diri) yutmuş gibi hissediyorum. Ve kuvvetli bir nefes veriyorum içimden çiksın diye.. Bir de bu ölenler aklıma geldiğinde aklimdan ışık hizında beddua geçiyor. Kendime çocuklarıma eşime içimden beddua ediyorum. Akabinde hemen dua etmeye tövbe haşa tövbe geri aldım diyorum. Ama yine zihnim beddua geçiyor. Yine tövbe ediyorum. Bu böyle ağzımla zihnim aynı frekansta olana kadar devam ediyor. Sizden ricam ben emekliyim. Maddi durumum psikiyatri ve terapi almaya müsait değil. Hastane psikiyatri ve psikologuna da gittim hiçbir verim alamadım. İnsanın yüzüne bakmiyorlar. Benim korkum içten geçirdigim bu beddualar kabul olur mu bu ritüelleri yapmazsam başıma gelir mi ? Ne olur hani derler ya hayat kurtarıcı bir iki çift söz yazsaniz beni çok mutlu edersiniz. Cok teşekkür eder saygılar sunarım.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, seans alamayacağınızı söylediğiniz için son sorunuz hakkında yorum yapacağım. Sizi sizden iyi bilen bir Rabbiniz var ve diyor ki ; "Ben kulumun zannı üzereyim" Yani O'nun hakkında ne düşünürseniz öyle muamele göreceksiniz. Beddualarınizın hastalıktan kaynaklandığını Rabbiniz de biliyor ve o çok şefkatlidir. Herhalde anlatabilmisimdir ne demek istediğimi 🙂
Uzun süredir bunalımda olduğumu hissediyorum asla uyanmak istemiyorum ders çalışmak istemiyorum yemek yemek istemiyorum hatta nefes bile almak yaşamak istemediğim o kadar çok zaman oluyor ki artık buna sorunmuş gibi bakamıyorum diyorum dışarı çıkayım biraz daha iyi olurum belki tek başıma dışarı çıkmak bana korkunç geliyor sanki her an bir şey yapıp kendimi rezil edebilirmişim herkes bana o an gülebilir gibi geliyor o yüzden dışarı çıkmaktan vazgeçiyorum diyorum biraz işe yarayayım ders çalışmak için masama oturuyorum motivasyonum kayboluyor nefes alamıyorum geriliyorum ailem eminim işe yaramaz biri olduğumu düşünüyordur bence de öyleyim aslında o yüzden onlara kızamıyorum ayrıca insanlara güven duygumu kaybettim o yüzden arkadaşım ya da hoşlandığım birisi olamıyor olduğu anda kendimi ondan uzaklaştırıp tekrar yalnız kalmaya devam ediyorum yalnız olduğum zaman elime bir bıçak alıp kendimi öldürmek bir yerden atmak ya da asmak o kadar cazip geliyor ki sanki şu hayatta yaşarken canımın yandığı kadar canım yanmazmış gibi ve kurtulmuş olurum gibi ama yapamıyorum çünkü insanlar eğer intihar edersem arkamdan "bu kız zaten deliydi" "ondan bir hayır gelmezdi kurtulduk" "dersleri kötüydü hiçbir şey beceremeyecekti iyi oldu" "dünyadan bir gereksiz ayrıldı" "çöpe dönmüştü artık belliydi" "ancak bunu yapabilirdi zaten" diyecekler cenazem olduğu zaman timsah göz yaşı dönüp benim hakkımda böyle düşünecekler hayır ben böyle biri değilim... Değildim onlar beni o kadar edip arkamdan konuştular zorbalık yaptılar kalbimi kırdılar nefret kin kustular ki ben artık dayanamıyorum ailem bile bana destek çıkmak yerine beni eziyor her gece ağlama krizine girip belki biraz daha iyi hissederim diye uyumaya çalışıyorum gün içerisinde sürekli hayal kuruyorum kendimi başka bir yerde düşünüyorum bunun dışında hiçbir şey bana iyi gelmiyor artık ne gerçek ne hayal ayırt edemiyorum
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşadığınız durumun sizi ne kadar üzdüğünü ve yıprattığını anlayabiliyorum. Yaşantımızda bazen bu tarz olumsuz durumlarla tek başımıza baş etmekte zorlanabiliyoruz. Bu yüzden bir uzman eşliğinde ilerlemeyi tercih etmek en sağlıklısı olabiliyor. Çözümünün ileride daha fazla emek isteyecek bir hale gelmemesi için mutlaka kısa süre içerisinde bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecine başlamanızı öneririm. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
iyi geceler aybüke hanım. çevremde bana yardımcı olabilecek herhangi biri olmadığından sanal bir yakınımın tavsiyesiyle kendimi ancak burada bulabildim. yaşadığım koşullara ve kendime hiçbir şekilde tahammülüm kalmadı. insan gibi bile hissetmiyorum. ne istediğimi bilmiyorum. zevk aldığım herhangi bir şey yok. neye ihtiyacım olduğunu, kim olduğumu bile bilmiyorum. ailemden önceki zamanlar fiziksel şiddet gördüm. bu aralar o kesilse de psikolojik şiddet görmeye başladım şimdi de. çocukluğumdan beri hoşlandığım kişi de geçen sene intihar etti. maddi durumumuz kötü ve bunun gibi daha birçok sorunum var. kendime çok kez yardım etmek istesem de başarısız oldum. değersiz hissediyorum. değersiz ve güçsüz. aileme bir psikologla görüşmem gerektiğini hissettiğimden bahsedemiyorum bile. bu daha da çok acıtıyor... tek yakınım onlarken onlarla bile anlaşamamak çok kötü. önüm sürekli kapatıldı ve hayatım oldukça kısıtlı. 10 yıl sonra da böyle uyanmaktan çok korkuyorum. gelecek düşünemiyorum. boğuluyorum artık tüm bu gerçeklerin içinde. çaresizim ve yalnızım. arkadaşım yok, anlaşabildiğim kimse yok. sanal bir ortamda arkadaşlıklarım olmuştu fakat onlar da üzerime yıkıldı. her şey elime yüzüme bulaştı. daha önce kendime birçok kez zarar vermiştim ve bazı zamanlar hala bunu tekrar etme düşüncesi beni yakıp, kül ediyor ama bunu gerçekten yapmak istemiyorum. insan olmak, değerli olmak, biraz, çok değil sadece biraz, iyi olmasam bile huzurlu hissetmek istiyorum. ciddi nöbetler geçirmeye başladım. ciğerlerim bile yorulmuş gibi.. lütfen bana yardım edin. iğrenç hissediyorum. ilk kez kendimi böyle açtığım için tedirgin hissediyorum. yardımınız için teşekkür ederim şimdiden.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle duygu ve düşüncelerinizi açtığınız, kendiniz olma adımı attığınız için ben teşekkür ederim. Süreciniz sizi oldukça zorlamış gözüküyor. Anhedoni; yani isteksizlik yaşadığınız problemlerin başında geliyor anladığım kadarıyla. Bir destek alma isteğinizi yakınlarınızla paylaşmanız şart değildir. Terapi bireye özgüdür ve terapiyi alan bireyden başkalarını ilgilendirmeyen bir süreçtir. Bu denli yoğun yaşadığınız duyguları anlamlandırabilmek ve baş edebilmek adına bir uzmandan psikolojik destek almanızı öneririm.
selam ben 17 yaşımdayım ve çevremde bana yardımcı olabilecek herhangi biri olmadığından sanal bir yakınımın tavsiyesiyle kendimi ancak burada bulabildim. yaşadığım koşullara ve kendime hiçbir şekilde tahammülüm kalmadı. kendimi bırakın bir genç, insan gibi bile hissetmiyorum. ailemden önceki zamanlar fiziksel şiddet gördüm. bu aralar o kesilse de psikolojik şiddet görmeye başladım şimdi de. çocukluğumdan beri hoşlandığım kişi de geçen sene intihar etti. maddi durumumuz kötü ve bunun gibi daha birçok sorunum var. kendime çok kez yardım etmek istesem de başarısız oldum. değersiz hissediyorum. değersiz ve güçsüz. aileme bir psikologla görüşmem gerektiğini hissettiğimden bahsedemiyorum bile. önüm sürekli kapatıldı ve hayatım oldukça kısıtlı. 10 yıl sonra da böyle uyanmaktan çok korkuyorum. gelecek düşünemiyorum. boğuluyorum artık tüm bu gerçeklerin içinde. çaresizim ve yalnızım. arkadaşım yok, anlaşabildiğim kimse yok. sanal bir ortamda arkadaşlıklarım olmuştu fakat onlar da üzerime yıkıldı. her şey elime yüzüme bulaştı. daha önce kendime birçok kez zarar vermiştim ve bazı zamanlar hala bunu tekrar etme düşüncesi beni yakıp, kül ediyor ama bunu gerçekten yapmak istemiyorum. insan olmak, değerli olmak, biraz çok değil sadece biraz iyi olmasa bile huzurlu hissetmek istiyorum. ciddi nöbetler geçirmeye başladım. ciğerlerim bile yorulmuş gibi.. lütfen bana yardım edin. iğrenç hissediyorum. ilk kez kendimi böyle açtığım için tedirgin hissediyorum. yardımınız için teşekkür ederim şimdiden.
Uzmanın Cevabı: Öncelikle merhaba anlattıklarınızı detaylıca okudum ve hissettiklerinizin yoğunluğu bana geçti. Size yardımcı olabilmeyi ve sizi dinlemeyi çok isterdim fakat yaşınızın reşit olmaması nedeni ile ailenizin izni dışında bunu yapmam ne yazık ki mümkün değil. Fakat bunu ailenize iletmenin uygun bir yolunu bulursanız benimle, diğer uzman arkadaşlarımla ya da hastahanelerde bulunan psikolog veya psikiyatristler ile görüşmenizin sizin için çok iyi olacağını düşünüyorum.
Çoğu insandan farkli düşündüğümü düşünüyorum cevremdeki insanlar genelde sinirli elestiren saygılı ve sevgili davranmayan empati yapmayan insanlarBöyle insanlarla konusasim gelmiyor.Kendim gibi insan pek yok.Bu durumdan rahatsiz oluyorum.Konusacak pek kimse bulamiyorum.siz bu sekilde düşünmemi nasil degerlendirirsiniz hocam tesekkurler :)
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, ilişki problemleri ilişkilerin dinamikleri nedeniyle tek taraflı olmaz. İlişkideki problemler ilişki kurduğunuz kişi/nesne ile ortaklaşa inşa ettiğiniz bir ağdır. Bu ağın gidişatını değiştirmek de elimizde olan bir şeydir. Öncelikle ilişki kurduğunuz kişiler ile ilişki yapılarınız gözden geçirilmeli ve neden bu şekilde düşündüğünüz derinlemesine analiz edilmelidir. Daha sonra size uygun bir tedavi planı uygulanmak üzere terapiye başlanmalıdır. Zira ilişki problemleri benliğimize zarar vermekle birlikte bizi yaralayan ve dünyaya algımızı farklılaştıran temel bir sorundur. Buradan, verdiğiniz bilgilerle ancak bu şekilde bir değerlendirme yapabilirim. Eğer terapi almayı düşünürseniz size yardımcı olmaktan memnuniyet duyarım. Sevgiler
Merhaba kaygılı bir şekilde bağlanıyorum eşimle daha 3 aydır evliyiz ama eskisi kadar beni sevdiğini düşünmüyorum ve sanki her an her kavgamızda beni terkedecekmiş gibi hissediyorum. Yaygın anksiyete bozukluğu için ilaç kullandım 2012 den 2019 a kadar şuan da bu şekilde bir durum oluştu daha önceki ilişkilerimde de hep.terkedilme.korkusu beğenilmeme korkusu vardı. Yardımcı olabilir misiniz bu durumu aşmak istiyorum?
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bağlanma stiliniz üzerinde çalışılabilir ve bahsettiğiniz terkedilme, beğenilmeme korkularınız detaylandırılıp bu korkuların oluşma temelinde nelerin olduğu adlandırılabilir ve beraberinde sağlıklı çözüm önerileri üretilebilir. Mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecinde ilerlemenizi öneririm, üzerlerinde çalışıp yaşantınızda ve ilişki dinamiğinizde doğru iyileştirmeler yapılacaktır. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Merhaba ilkokul ogretmenimin beni dövdüğü günü unutamiyorum 10 yildan fazla oldu ama hala unutamiyorum. aklima geldikce ona sinirleniyorum kendi kendime. unutmak icin ne yapabilirim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bu olayın sizde bıraktığı bu derin etkilerin incelenmesi gerekli. Neden unutamadığınız, bunun sizde nerelere dokunduğu gibi detaylar anlamlandırılmalı. Dilerseniz bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecinde ilerleyebilirsiniz. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Bazı kisilerle onceden yaşadığım problemlerden dolayi onlara simdi iyi davranamiyorum o kisilerle yasadigim durumlari unutamiyorum.o kisilerle canim konusmak istemiyor.Insanlarda bunu farkediyor sozlerime ve davranislarima yansıtıyorum.Siz bu durumu nasil degerlendirirsiniz.teşekkürler :)
Uzmanın Cevabı: Merhaba, insan ilişkilerinin dengesi çok hassastır ve insan olarak en doğal hakkımız sınırlarımızı çizme arzusudur. Her zaman herkesle iyi bir iletişim içinde olamayabiliyoruz ve bu durumda görüşmemeyi tercih edebiliriz. Fakat hayatımızdan çıkaramayacağımız insanlar söz konusu ise kimsenin sınırlarını ihlal etmeden minimum seviyede ilişki kurmayı başarmak gerekebilir :)
Merhaba ben RUKİYE DAMAK , 5 5 yıl önce panikatak teşhisi kondu . 2 yıl paxil ve dideral kullandım . Tedavim sonlandırıldıktan 6 ay sonra yeniden ataklar başladı . Doktorum da buna çok şaşırdı ve biz yeniden tedaviye başladık . Halen sabahları yarım paxil , akşamları yarım dideral kullanıyorum . 3 gündür geceleri atak geçiriyorum , benim ayaklarım çarpıntı ve yüksek tansiyon şeklinde oluyor . Hayatımda beni üzen , sıkıntı veren , canımı sıkan hiçbir şey yok , gayet mutluyum , herşey yolunda ama neden 5.5 yıl sonra, üstelik ilaç kullandığım halde bunları yaşıyorum biliyorum. Ben atak yaşadığım da kendimi sakinleştirmek değil bu beni bunaltan ve yoran hastalıktan tamamıtla kurtulmak istiyorum. En ufak bir durumda ellerimin titremesini , kalbimin çarpmasını , tansiyonumun yükselmesini istemiyorum . Her sıradan insan gibi duygularımı normal yaşamak istiyorum . Üzüleceksem üzüleyim , kızacaksam kızayım , sürekli kendimi telkin etmekten yoruldum . Bu konu hakkında sizden yanıt bekliyorum . Hoşça kalın
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, panik bozukluğu aslında tam olarak böyle oluşur. Yani en huzurlu anınızda bir anda panik atak yaşayabilirsiniz. Bu noktada ilac ve psikoterapi beraber yürütülmelidir. Panik ataklar özünde yanlış alarm sistemidir. Yani en ufak bir durumu büyük bir felaket olarak algılamamızı sağlar. Bu noktada sizin çocukluk yaşantınızın, bilişsel çarpıtmalarınızın, şemalarınızın ele alınması gerekir. Tüm bunlar psikoterapi ile mümkündür. Sevgiler saygılar
