Hocam merhaba, (yaşım 23) ben kendimi çok huzursuz hissediyorum... Önceden (lise zamanları) çok aktif çok sosyal bir insandım ama bu durum üniversiteye geçince tepetaklak oldu ne doğru düzgün arkadaşım oldu ne okulumu sevebildim ne ortamı sevebildim... Fransızca Öğretmenliği öğrencisi idim ama hazırlık ve 1. sınıfın ilk dönemini zor bela okudum sonra da okulu bıraktım, şimdi ise sadece açıköğretimden çocuk gelişimi bölümü okuyorum. Sadece 1 tane dostum dediğim insan var sadece başka da hiç doğru düzgün arkadaşım yok, o da olmasa herhalde iyice kafayı yerdim. Kimseyle iletişim kurmak istemiyorum, bi' iletişim kuracağım zaman çok çekiniyorum ya da ne bileyim bazen de rahatsız oluyorum "bu insanla konuşsam ne konuşmasam ne" diye düşünüyorum... Üç yıllık güzel de bi ilişkim ama şimdi düşünüyorum da bu ilişki 3 yıl önce değil de şu an olsaydı kesin olmazdı elime yüzüme bulaştırırdım. Çünkü kimseyle sağlıklı bir ilişki kurabileceğime inancım kalmadı, bir erkek benimle konuşsa (normal bir şekilde) altında başka art niyet arıyorum ve korkuyorum hem sevgilim var ya beni yanlış anlarsa diye hem de benimle konuşan her erkeğin bi kötülük yapabilecek potansiyelinin olduğunu düşünüyorum, kızlara gelince herkeste ayrı bir hava olduğunu düşünüyorum, benim muhabbetimin kimseyi sarmayacağını düşünüyorum, insanları sıkacağımı düşünüyorum... Ya da ne bileyim biraz farklı bir örnek olacak ama kendimi bildim bileli hep İngilizcemi en iyi seviyeye çıkarmayı hedeflemişimddir ama özellikle konuşma olarak asla kendimi geliştiremiyorum. Kursa gidiyorum, kurs hocamı çok seviyorum hatta hoca değil arkadaş gibi olduk artık ve kendisi Amerikan yani alıp alabileceğim en güzel eğitimlerden birini alıyorum aslında ama ne olursa olsun konuşamıyorum... Koronadan dolayı kurs da online oldu online eğitimi hiç sevmiyorum, kurs arkadaşlarımı tanıyorum ediyorum kurs ortamında iyi kötü sohbetimiz oluyor ama yine de online eğitime asla katılamıyorum çünkü sürekli İngilizce konuşuyoruz ve ben konuşmadığımda takıldığımda herkesin benimle dalga geçeceğini düşünüyorum çünkü seviyemiz B2 öyle başlangıç da değil, herkes çok ama çok güzel bir şekilde ilerletti ingilizcesini ama ben kendimde zerre gelişme görmüyorum, kur sınavlarında speaking harici kısımları iyi kötü yapıyorum ama speaking'de her zaman çuvallıyorum... Bu arada kursa başlarken erkek arkadaşımla başlamıştım, yine onunla devam ediyorum o olmasaydı zaten cesaret edip başlayabilir miydim tek başıma onu da hiç bilmiyorum... Neyse, 1-1.5 aydır online eğitim alıyoruz ve ben sırf bu korkum yüzünden derslere girmiyorum bugün de öğrendim ki 1-2 hafta sonra kur atlama sınavı var ve bu sınav yine Zoom üzerinden online olacak... Ne yapacağım ben? Hem B2'ye dair doğru düzgün bir şey bilmiyorum hem de ben Zoom üzerinden herkesin içinde özellikle speaking'i nasıl yapacağım? Zaten normal zamanda konuşamıyorum şu an hiç konuşamayacağım. Birebir eğitimde speaking'ler ayrı ayrı oluyordu hoca herkesle tek tek ilgileniyordu bu şekilde nasıl olacak. Hoca herkesle ayrı ilgilendiğinde yine sadece ona rezil olduğumu düşünüyordum şimdi herkese rezil olmayı göze alamam bu yüzden kur sınavına girmeyi düşünmüyorum. Her konuda beni anlayan ve elinden geldiğince destek olmaya çalışan sevgilime bu durumu anlattığımda bu kez o da hiç sallamadı beni hiç yardımcı olmadı hiç destek olmadı...
Ha bir de hocam 23 yaşında olduğumu söylemiştim ama bu yaşıma kadar doğru düzgün hiçbir işte çalışmadım hep 3-5 gün orada, 3-5 gün burada falan filan o da hep tanıdığım insanların yönlendirdiği yerlerdi bi komşum simitçiye yönlendirdi 10 gün orada garsonluk yaptım, tek dostum dediğim insan yazın düğünlerde kantincilik yapmaya yönlendirdi iyi kötü 1-2 ay onu yaptım yani hep tanıdığım insanların tanıdıkları kişilerin yanında çok az bi süreyle çalıştım o kadar. Ne doğru düzgün bi üniversite hayatım oldu ne de doğru düzgün bir işim ama biliyor musunuz önüme çok güzel fırsat çıksa bile ona da muhtemelen bir bahane bulurum ve gitmem kendimi o kadar iyi biliyorum ki çünkü korkuyorum çekiniyorum mesela çalışmayı istiyorum çünkü 23 yaşında olup da parasız olmak gerçekten çok zor tamam ailemle birlikteyim ama nereye kadar yani ki ailemin maddi durumu da öyle pek iyi değil... Neyse dediğim gibi çalışmayı gayet tabii istiyorum ama benim bu isteğim sadece lafta önüme mükemmel bi iş fırsatı da çıksa orada bir tanıdığım yoksa ya da en azından bi tanıdığım vasıtasıyla oraya yönlendirilmediysem gidip de çalışmayacağımı çok iyi biliyorum. Koronadan sonra da iyice eve kapandım hoş zaten dışarı çıktığım yoktu ama korona oldu olalı neredeyse full evdeyim, erkek arkadaşım çalışıyor haftanın beş günü ve çok yoruluyor e haftasonu deseniz zaten yasak var olmadığında da kursta ancak görüşüyorduk o kadar, kısacası o da benimle görüşmek için zaman yaratmıyor ben önceden görüşelim edelim derdim ama yorgun olduğunu vaktinin olmadığını kendisi vakit ayarlayacağını söylerdi bu konuşmanın üzerinden aylar geçti sadece 2 kez söyledi onda da birinde ben şehir dışına çıkıyordum diğerinde aynı şekilde şehir dışından dönüyordum başka da bir imkan olmadı aylardır onun da yüzünü görmüyorum anlayacağınız... Mesafe olarak da birbirimize 30 km uzağız zaten... Öyle işte ya kafamın içi o kadar dolu ki hocam muhtemelen her şeyi karman çorman anlattım ama umarım ne demek istediğimi anlamışsınızdır ya da az buçuk kafanızda bi izlenim oluşturabilmişimdir. Lütfen yardımcı olun bana yoksa her şeyi kafama taka taka taka kendimi yiyip bitireceğim. :(
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşadığınız zor süreçleri anlayabiliyorum. Ancak tahmin edersiniz ki buradan size verebileceğim bir tavsiye ile düzelebilecek durumlar değiller. Detaylı incelemeler gerekli, bunun içinde bir psikoterapi süreci şart. Bir uzman eşliğinde süreci ilerletmeniz en sağlıklı çözüme olanak sağlar. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Hocam merhaba, (yaşım 23) ben kendimi çok huzursuz hissediyorum... Önceden (lise zamanları) çok aktif çok sosyal bir insandım ama bu durum üniversiteye geçince tepetaklak oldu ne doğru düzgün arkadaşım oldu ne okulumu sevebildim ne ortamı sevebildim... Fransızca Öğretmenliği öğrencisi idim ama hazırlık ve 1. sınıfın ilk dönemini zor bela okudum sonra da okulu bıraktım, şimdi ise sadece açıköğretimden çocuk gelişimi bölümü okuyorum. Sadece 1 tane dostum dediğim insan var sadece başka da hiç doğru düzgün arkadaşım yok, o da olmasa herhalde iyice kafayı yerdim. Kimseyle iletişim kurmak istemiyorum, bi' iletişim kuracağım zaman çok çekiniyorum ya da ne bileyim bazen de rahatsız oluyorum "bu insanla konuşsam ne konuşmasam ne" diye düşünüyorum... Üç yıllık güzel de bi ilişkim ama şimdi düşünüyorum da bu ilişki 3 yıl önce değil de şu an olsaydı kesin olmazdı elime yüzüme bulaştırırdım. Çünkü kimseyle sağlıklı bir ilişki kurabileceğime inancım kalmadı, bir erkek benimle konuşsa (normal bir şekilde) altında başka art niyet arıyorum ve korkuyorum hem sevgilim var ya beni yanlış anlarsa diye hem de benimle konuşan her erkeğin bi kötülük yapabilecek potansiyelinin olduğunu düşünüyorum, kızlara gelince herkeste ayrı bir hava olduğunu düşünüyorum, benim muhabbetimin kimseyi sarmayacağını düşünüyorum, insanları sıkacağımı düşünüyorum... Ya da ne bileyim biraz farklı bir örnek olacak ama kendimi bildim bileli hep İngilizcemi en iyi seviyeye çıkarmayı hedeflemişimddir ama özellikle konuşma olarak asla kendimi geliştiremiyorum. Kursa gidiyorum, kurs hocamı çok seviyorum hatta hoca değil arkadaş gibi olduk artık ve kendisi Amerikan yani alıp alabileceğim en güzel eğitimlerden birini alıyorum aslında ama ne olursa olsun konuşamıyorum... Koronadan dolayı kurs da online oldu online eğitimi hiç sevmiyorum, kurs arkadaşlarımı tanıyorum ediyorum kurs ortamında iyi kötü sohbetimiz oluyor ama yine de online eğitime asla katılamıyorum çünkü sürekli İngilizce konuşuyoruz ve ben konuşmadığımda takıldığımda herkesin benimle dalga geçeceğini düşünüyorum çünkü seviyemiz B2 öyle başlangıç da değil, herkes çok ama çok güzel bir şekilde ilerletti ingilizcesini ama ben kendimde zerre gelişme görmüyorum, kur sınavlarında speaking harici kısımları iyi kötü yapıyorum ama speaking'de her zaman çuvallıyorum... Bu arada kursa başlarken erkek arkadaşımla başlamıştım, yine onunla devam ediyorum o olmasaydı zaten cesaret edip başlayabilir miydim tek başıma onu da hiç bilmiyorum... Neyse, 1-1.5 aydır online eğitim alıyoruz ve ben sırf bu korkum yüzünden derslere girmiyorum bugün de öğrendim ki 1-2 hafta sonra kur atlama sınavı var ve bu sınav yine Zoom üzerinden online olacak... Ne yapacağım ben? Hem B2'ye dair doğru düzgün bir şey bilmiyorum hem de ben Zoom üzerinden herkesin içinde özellikle speaking'i nasıl yapacağım? Zaten normal zamanda konuşamıyorum şu an hiç konuşamayacağım. Birebir eğitimde speaking'ler ayrı ayrı oluyordu hoca herkesle tek tek ilgileniyordu bu şekilde nasıl olacak. Hoca herkesle ayrı ilgilendiğinde yine sadece ona rezil olduğumu düşünüyordum şimdi herkese rezil olmayı göze alamam bu yüzden kur sınavına girmeyi düşünmüyorum. Her konuda beni anlayan ve elinden geldiğince destek olmaya çalışan sevgilime bu durumu anlattığımda bu kez o da hiç sallamadı beni hiç yardımcı olmadı hiç destek olmadı...
Ha bir de hocam 23 yaşında olduğumu söylemiştim ama bu yaşıma kadar doğru düzgün hiçbir işte çalışmadım hep 3-5 gün orada, 3-5 gün burada falan filan o da hep tanıdığım insanların yönlendirdiği yerlerdi bi komşum simitçiye yönlendirdi 10 gün orada garsonluk yaptım, tek dostum dediğim insan yazın düğünlerde kantincilik yapmaya yönlendirdi iyi kötü 1-2 ay onu yaptım yani hep tanıdığım insanların tanıdıkları kişilerin yanında çok az bi süreyle çalıştım o kadar. Ne doğru düzgün bi üniversite hayatım oldu ne de doğru düzgün bir işim ama biliyor musunuz önüme çok güzel fırsat çıksa bile ona da muhtemelen bir bahane bulurum ve gitmem kendimi o kadar iyi biliyorum ki çünkü korkuyorum çekiniyorum mesela çalışmayı istiyorum çünkü 23 yaşında olup da parasız olmak gerçekten çok zor tamam ailemle birlikteyim ama nereye kadar yani ki ailemin maddi durumu da öyle pek iyi değil... Neyse dediğim gibi çalışmayı gayet tabii istiyorum ama benim bu isteğim sadece lafta önüme mükemmel bi iş fırsatı da çıksa orada bir tanıdığım yoksa ya da en azından bi tanıdığım vasıtasıyla oraya yönlendirilmediysem gidip de çalışmayacağımı çok iyi biliyorum. Koronadan sonra da iyice eve kapandım hoş zaten dışarı çıktığım yoktu ama korona oldu olalı neredeyse full evdeyim, erkek arkadaşım çalışıyor haftanın beş günü ve çok yoruluyor e haftasonu deseniz zaten yasak var olmadığında da kursta ancak görüşüyorduk o kadar, kısacası o da benimle görüşmek için zaman yaratmıyor ben önceden görüşelim edelim derdim ama yorgun olduğunu vaktinin olmadığını kendisi vakit ayarlayacağını söylerdi bu konuşmanın üzerinden aylar geçti sadece 2 kez söyledi onda da birinde ben şehir dışına çıkıyordum diğerinde aynı şekilde şehir dışından dönüyordum başka da bir imkan olmadı aylardır onun da yüzünü görmüyorum anlayacağınız... Mesafe olarak da birbirimize 30 km uzağız zaten... Öyle işte ya kafamın içi o kadar dolu ki hocam muhtemelen her şeyi karman çorman anlattım ama umarım ne demek istediğimi anlamışsınızdır ya da az buçuk kafanızda bi izlenim oluşturabilmişimdir. Lütfen yardımcı olun bana yoksa her şeyi kafama taka taka taka kendimi yiyip bitireceğim. :(
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle yazdıklarınız için teşekkür ederim. Herkesin içinde odakta siz olmanız sizi geriyor ve bu nedenle o ortamlarda geride duruyorsunuz. Bu da sizi zora sokuyor . Ve yaparsanız yapın sanki kendinizi anlatamıyormuş gibi hissediyorsunuz. Böyle yaşamak zor olsa gerek!
Merhaba ben 3 aylık evliyim ama eşimle beraber olamıyorum
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bunun bir çok fiziksel ve psikolojik sebepleri olabilir. Benim sadece beraber olamadığınızı bilerek bir şey söylemem doğru olmaz. Dilerseniz randevu oluşturabilirsiniz.
Esra hanım merhaba ben 3 aylık evliyim ama eşimle beraber olamıyorum
Uzmanın Cevabı: Sorununuzun sebebi hem fizyolojik hem de psikolojik olabilir. Öncelikle seksüel disfonksiyonun kaynağı olan problemin farkına varmak gerekiyor. Kadınlarda görülen seksüel disfonksiyonel durumlardan en yoğun yaşananı ise 'Vajinusmus'tur. Bu süreçte size yardımcı olabilmek ve içinde bulunduğunuz durumun fonksiyonel olmayan sebeplerini daha detaylı konuşabilmek adına mail adresimden benimle iletişime geçerseniz sevinirim.
Merhabalar, ben 30 yaşındayım. 9 yıllık evliyim, öncesinde 6 yıllık birlikteliğimiz olmuştu eşimle. 15 yıldır hayatımda eşim. 4 ve 7 yaşında iki çocuk annesiyim. Benim problemim son 3 yıldır eşim benimle birlikte olurken ona tanıdık birilerinin ismini söyleyip, onların karakterinde davranıp, onunla birlikte olmamı istiyor yani Eşim benimle birlikte olurken sürekli farklı kadınları hayal etmek istiyor. tanıdık olmalarını istiyor. Benim için eşim ilk hayatımdaki kişi ve aynı şeyi benden de bekliyor fakat benim için birliktelik ikimize özel ve ben başka insanları düşünmek istemiyorum. Çoğu zaman onun şevkini kaçırmamak İçin istediği gibi davranmaya çalışıyorum ama çok mutsuzum. 3 hafta önce başkaları ile grup mevzularından bahsetmeye başladı çok sert tepki verdim, tabiki böyle bişey yapmıycaz hayal et seni paylaşırmışım gibi şeyler söyledi ama artık beni beğenmediğini istemediğini düşünüyorum. Onu bu şekilde mutlu etmeye çalışmanın beni ne kadar çok yıprattığını, onu okadar çok seviyorum ki bu şekilde mutlu olacaksa eğer beni 3lü bir ilişkiye sokmadan benden ayrılıp istediği gibi yaşayabileceğini söyledim bunu da kabul etmiyor. Ve benim bişey bilmediğimi tüm çiftlerin sürekli fanteziler kurup birlikte olduklarını ve tüm erkeklerin bu zihinde olduğunu, onun istediğini ona yaşatırsam beni aldatmayacağını söylemesi beni o kadar çok boğuyor ve mutsuzlaştırıyorki. Artık beni beğenmediğini sevmediğini ama çocuklarının annesi olduğum İçin benden de vazgeçmediğini düşünüyorum. Biraz araştırdım fanteziler evliliklere renk katarmış ama sürekli sürekli böyle bir baskı halinde olmasının normal olmadığını öğrendim. Kendisinde bir sorun olmadığını düşünüyor. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Eşimin psikolojik bir rahatsızlığı olduğunu düşünmeye başladım. Ama bunu asla kabul etmez. Benim yapabileceğim bu gidişatı düzeltebileceğim birşeyler olabilir mi acaba lütfen yardımlarınıza çok ihtiyacım var.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar. İlişkilerde bu tarz fanteziler cinsel yaşama canlılık katabilir evet ama karşılıklı olarak isteyerek yapılması gerekir. Eşinizle bu konuları açıkça konuşabiliyor musunuz bu durum önemli. Eşinizin ve sizin beklentileri nedir bunları birbirinizle utanmadan sıkılmadan paylaşın lütfen. Çift olarak terapi almanızı tavsiye ederim.
Beyza hanım merhaba ben 3 aylık evliyim ama eşimle beraber olamıyorum
Uzmanın Cevabı: Merhabalar , öncelikle umarım çok güzel bir evlilik hayatınız olur ve birbirinize her zaman destek, yoldaş olursunuz. Sorunuza gelince eğer doktora gittiyseniz ve doktor bir problem olmadığını söylediyse sebebi büyük ihtimalle psikolojiktir . İsterseniz terapi ile sebebi bulup çözüme ulaşabiliriz . Genelde çok kısa bir sürede bu sıkıntı geçiyor ve sağlıklı ,mutlu bir cinsel ilişki yaşanabiliyor. Dilerseniz randevu alabilirsiniz.
Merhabar oncelikle.Size hem yasadigim problemi anlatmak hem de eger sizin alaninizdaysa bu konuda online terapi almak istiyorum.Son birkac yildir bulunmamam gereken arkadaslik iliskilerinde bulundum.Bu arkadaş ortami sürekli kaosla beslenen,surekli kendilerini birbirlerinden ustun gormeye dayanan,güçlü bir insan olmayi bir işte calismak,populer olmak,birbirini ezmek olarak goruyordu.Ben ise genel olarak yok yere tartismalardan hoslanmayan bir insanim.Cogu tartismada hic haketmedigim halde asagilanmaya,basarmak istediklerimin,hayat birikimimin kucuk goruldugu sözlere,hassas noktalarimdan vurulan saygisiz hakaretlere maruz kaldim.Surekli olarak arkamdan konusuluyordu.Bu insanlari hayatimdan cikardim fakat eski gucumu de kaybettim.Haketmedigim sozlere takili kaldim.Eskiden boyle bir durum oldugunda ciddiye almazdim.Fakat su an kendimi cok gucsuz ozguvensiz hissediyorum ve ciddiye almamam gereken insanlari ciddiye aliyorum.Bu ozguvensizlik ve ofke fiziksel reaksiyonlara da sebep oluyor cunku kendimden korkuyorum.İnsanlar kimseyi kiramamamdan,kiyamamamdan dolayi beni gucsuz goruyor.Sınırlarını bilmiyorlar.Saygi ve deger gosterme geregi duymuyorlar.Artik hayatimdan cikmis insanlarin bana soyledigi seyleri dusunup ofke krizleri yasamak,ozguvenimi dusurmek,enerjimi onlarin sozlerine degil de kendi hedeflerime harcamak istiyorum.Surekli olarak "keşke ben de onlara onlarin dilinde cevap verip hakettiklerini soyleseydim" diye kendimi yiyorum.Kendime olan ozguvenimi,ozsaygimi geri kazanmak istiyorum.İnsanlara aşmaması gereken sınırlarımı çizmek istiyorum.Eskisi gibi ciddiye alinmamasi gereken insanlari ciddiye almamak istiyorum.Boyle bir durumda terapiler sonuc verebilir mi ? Simdiden tesekkur ediyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar,aklınızda sürekli dönüp dolaşan cümleler konusundan bakış açısı kazandırmak,öfkenizi kontrol altına alma ve özgüven konusunda desteklenmeniz gerekiyor.Muhakkak ki öfkenin de yaşanması gerekir ama şiddeti mü*****çmişte tartışmalardan uzak durup sessiz kalmışsınız ve şuanda öfke krizleri yaşıyorsunuz, bu durumu daha iyi anlamanız açısından örneklendirecek olursam eğer bunu bir düdüklü tencere olarak görün alttan sürekli ısı veriliyor ve hiç havası alınmıyor bir noktada patlama olacaktır şuan ki yaşadığınız durum tam olarak bu .Evet bu alanda çalışıyorum.Dilerseniz randevu *****ğlıkla kalın.
Merhaba. Eski eşim nefes aldığı kadar yalan söyler. Ve kendisi inanarak yapar bunu. Şimdi kızım 5 yaşında ve aşırı yalan söylüyor. Ben bazen kızıyorum anlık tepkiyle ama korkuyorum ilerisi için. Motomani sanırım babası gibi olmaması için ne yapmalı nasıl onlemeli. Bu tip sorunlarda online terapi işe yarar mı bu yaş grubunda. Teşekkürler şimdiden
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle çocuğunuzun bu yalanlara neden ihtiyaç duyduğunu analiz etmek gerekir. Bazen anne-babanın üzüleceği ya da kızabileceği durumlarda gerçeği çarpıtma yoluna gidebilirler ki, bu da gayet doğaldır. Dürüst davranmaktan korkmaması gerektiğini, cezalandırıcı değil yapıcı olduğunuzu ifade ederek, çözüm yolları için karşılıklı konuşabilirsiniz. Yetişkinler olarak küçük çocuklara gerçek ile uydurma arasındaki farkı anlamaları için yardımcı olmalıyız. Yüz yüze yapılacak oyun terapisi seansları davranışın alt sebeplerini keşfetmenize yardımcı olacaktır. Bulunduğunuz şehirdeki bir uzmandan konu ile ilgili destek alabilirsiniz. Uşak'ta iseniz sayfamdan randevu oluşturabilirsiniz. Sevgiler
Benim eski eşim nefes aldığı kadar yalan söyler. Kızım şu an 5 yaşında ve aşırı yalan söylüyor. Ve ben ilerde babası gibi hasta derece olacağından korkuyorum. Ne yapmalı nasıl bı yol izlemeli
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, çocuğunuzun sizlerin olumlu olumsuz tüm davranışlarınızı model alması oldukça normaldir. Bu noktada eşinizle birlikte bir takım arkadaşı olabilmeniz çok önemli. Olumsuz örnek olabilecek bir durumla karşı karşıya kalmayacağı o ortamı sağlamaya özen gösterin. Çocuğunuza, "Yanlış bir şey yapsa bile onu hep sevdiğinizi ve yapılan yanlışı birlikte düzeltmenizin mümkün olduğunu." anlayabileceği bir şekilde anlatarak davranışlarınızla da bunu desteklemeye gayret edin. Bunlarla birlikte gün içinde her doğru davranışı için (her doğruyu söylediğinde) ufak ödüller verebilirsiniz. Burada dikkat etmeniz gereken şey: Doğru davranışı pekiştiriyor olmanız. Yani "Yalan söylemenin yanlış olduğuna değil, doğruyu söylemenin doğru bir davranış olduğuna odaklanmalısınız. Sevgiler...
Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.
Ücretsiz soru sormak nasıl işler?
Online psikolog arayışında ilk adım uzmanı seçmektir. Sorunuz bir havuza düşmez; profilleri okuyup yaklaşımını uygun bulduğunuz uzmana doğrudan yazarsınız. Uzman cevapladığında bildirim alırsınız ve aynı başlık altında en fazla 5 mesaj boyunca karşılıklı yazışabilirsiniz.
Sorunuz yayımlanır mı?
Sorunuzu yalnızca yazdığınız uzmana özel tutabilir ya da aynı durumu yaşayanlara faydası olsun diye yayımlanmasına izin verebilirsiniz. İzniniz tek başına yeterli değildir: yayımlanması için uzmanın da onay vermesi gerekir. İkisi birden olmadıkça soru ve cevap bu listede görünmez.
Uzman seçiminden cevabın gelmesine kadar akışın tamamını adım adım görmek isterseniz Nasıl Soru Sorabilirim? sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
