Degersizlik
Hocam yazacaklarim uzun olacak insallah okursunuz Ben 28 yasinda bir kadinim lise zamanlarinda universite zamanlarinda hic arkadas edinemedim arkadaslarim oldu tabiki ama hep biseyler araciligiyla lisede kimseyle kknusmazdim ilk adimi atip ben konusmaya calismazdim zamanla ayni sinifta oldugumuz icin arkads grubuna dahil oldum ve hep kabul gormek icin verici oldum iyi kiz oldum onlara gore yasadim lisedeyken yazlari calisiyordum ve bunu hic bir arkdsima soyleyemiyordum utaniyordum ailemin durumu uyi degildi universitedeyken de sjniftan hic yakin arkdsim olmadi sinifa geliyordum hic sagila donup bakmiyordum cok kalablk sinif amfi oyuzdn kimseyle konusmdm kimsede benle konusmdi universite bitti kpss sureci basladi universiteden beride hic calismadim bir iste kpss ye hazirlandim bu sene iyi bir puan aldim ama mulakatlar var bilmiyorum nasil olur kendimi cok degersiz hic bir ise yaramayan biri gibi hiseediyorum liseden beri bir yerde calismadim simdi bir yere girip calismak cok zor geliyor yapamam gibime geliyor iletisim kuramiyorum bir yere gidip is gorusmesi bile yapamiyorum cesaret edemiyorum bugun klavye sinavim vardi ve sinava gidecktim ama son anda vazgectim yapamam edemem diye dusundum icim skldi o sinava gitmek istemedim kotu bisey oluckmis gibi hissettim aileme yalan dedim ertelendi doye boyle yapinca kendimi hic bisey haketmiyorum bir işim olmayacak gibi hissediyorum cabalamiyorim diyorum kendime cok kotu duurmdayim kendi icimde savas veriyorum biseyler yapmak istyorum artik asnnrm baski yapiyor hic bir ise yaramiyosun falan diyordu bu sene onlri demeyi birakti kpssden yuksek puan alinca normalde ablamin arkds grubu var onala samimiyim ablam araciligiyla cok konuskan espirili buriyim ama bir iş ortamina girip calismak ozel sektorde beni korkutuyor cesaretimyok 28 yasina geldim ama hic bisey yapamadim bu hayatta silik gibiyim ailemdende hic para istemiyorum isteyemiyorum kendime yeni hir kiyafaet bile almiyorum univeesiteden beri .devlete girip calismayi cok istiyirum ama bu kalvye mulakatina gitmedim neden boyle bisey yaptim anlamiyorum az kisi aliyorlae yazamayacgm bosa gidiceksin diye dusundum . Oldugum gibi de olamiyorum aileme yalanlar soyluyorum olmadugim biriymisim gibi davraniyorum ben onlar gibi dusunmuyorum pek cok konida ama oyle dusunuyimusim gibi yapuyirum ben olamiyorum var olamiyorum devlete atanip calisrsam duzelecgimi dusunuyorum ekonomik ozgurlugumu elime aldigimda ozaman birseyler soylemeye hakkim olacagini dusunuyorum .kuccukken yasadagim bazi olaylar var inlae etkili olabilcgini dusunuyorum annem bizi hic kknusturmaz di kuccuken buyuklerin yaninda sen suc karisma konusma derdi ve komsularin akrabalarin yaninda utandirirdi bizi bir seyi yanlis yaptigimizda sonra diyorum sucu annene mi atiyosun iki ablam oyle degil sen mi oyle oldun sende sorun var diyorum .kafamda cok degisikndusunceler donuyor biri bisey yaprginda soyledginde onu neden soyledgini cozmeye calisiyorum farkli sebepler ariyorum yardim edin
Uzmanın Cevabı: Merhaba, lise çağlarınızda arkadaşlık için tercih edilmediğinizi öğrendiniz sanırım. O yaşlarda kendinizden ne kadar verirseniz, ne kadar fedakarlık ederseniz o kadar sevileceğinizi düşünüyordunuz. Şartlı sevgi sizin için normalleşmişti o zamanlarda. Üstüne üstlük bu durum üniversitede de devam edince cesaretiniz iyice kırıldı. Kendinize işe yaramaz hissetmeye başladınız, hala daha devam ediyor sanırım bu durum. İş başvurularında sizi korkutan ne oluyor peki? Mülakata girince ya da iş görüşmesine girince sanki sizin hakkınızda olumsuz şeyler düşüneceklerini ya da bunları size söyleyeceklerini düşünüyorsunuz. Ailenizle anlaşamamak da sanırım sizi epeyce etkilemiş. Annenizin söz hakkınız olmadığını öğretmesi sanırım başarısız hissetmenizi ya da hata yapmamanız gerektiğini de size öğretmiş gibi. Konuyla ilgili kendinizi çok iyi şekilde ifade etmişsiniz, konunun ortaya çıkış nedenleri de aslında aile ilişkiniz ve bu ilişkiden öğrenmiş olduklarınız olabilir. Sizi başarısız kılan neler var, kendinize değer vermenize ne engel oluyor? Lisede daha aktif olan, kendisini anlatan kişi ne oldu da şimdi cesaretinin kırıldığını hissediyor? Evet lisede de siz çaba sarfettiniz, belki de bu sizi çok yordu ama orada bir sonuç elde ediyordunuz. Şu an buna engel olan nedir? Niye sizin hata yapmaya ya da yanlış bir şey söylemeye hakkınız yok?
