Benim birkaç ay önce hastanedeki çalışanların kötü davranışı sonucu travmam oluştu ve panik atağım anksiyete düzeyine vardı. Bu yüzden sayısız kere acile gittim. Olumlu düşüncelerim, ders çalışma isteğim, iş yapma, yemek yapma, yani kısacası her türlü aktiviteye karşı isteğim, sevincim gitti. Her şeyi gereksiz ve değersiz görmeye başladım, sürekli panik halindeyim. Antidepresan verildi ama kendi kendime birinci ayında onu da panikten bıraktım. Mutluluk duygusu önceden de hissetmiyordum bana hediye alınsa bile sadece tebessüm ediyordum ama artık hiç his yok sadece acıyı dibine kadar hissediyorum. Küçüklüğümdeki taciz olaylarından da kimseye özellikle erkeklere güvenmiyorum, o olanlar aklımdan çıkmıyor. Oturduğumuz ev ferah olmadığından özellikle karantinada bana hiç iyi gelmedi. Ailemle özellikle babamla aram üzerime yürüdüğünden beri pek iyi değil. Sevgilimle yanlış anlama ve onun kabalıklarına karşı trip sonucu iletişim problemimiz var. Ağlayınca bazen sinir bozulmasından kahkaha atıyorum, bazen de gülünce kötü anılar aklıma geliyor ve ağlıyorum. Daha çok şey var kimseye bir şey de anlatmam içime atarım. Sanırım uzman desteğine de ihtiyacım var, sizin fikirlerinizi de öğrenmek isterim.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, anlattıklarınızdan oldukça zor zamanlar geçirdiğinizi anlıyorum. Yaşamınızda karşılaştığınız bu psikolojik problemlerle baş etmede zorlanmış olmanız gayet doğal. Sorunlarınızın kavramsallaştırılması ve iyileşmeye dönük adımlar atılabilmesi için görüşmelere başlanmasının sizin için faydalı olacağını düşünmekteyim. Görüşmeler süresince baş etme stratejilerine yönelik çalışmalar gerçekleştirebiliriz. Yapacağımız seanslarla psikolojik sağlamlığı arttırmak ve sorunlara yönelik gerçekçi hedeflerle müdahalede bulunmak önceliğimiz olacaktır. İyi günler dilerim.
Merhaba 19 yaşındayım ve olduğum yaşadığım yerde mutsuzum ve şuan yaşadığım ortamı değistirme imkanim yok. Sabah uyanıyorum uyanasım gelmiyor gece uyuyasim gelmiyor. İştahım belli belirsiz bazen çok yiyorum bazen yemiyorum. Sürekli kafam meşgul olmak istiyor. Ve ruhen çok yorgun hissediyorum artık yeter diye bağırmak istiyorum. İnsanların yargılamasından eleştirmesinden ve hayata kötü bakmayı realist düşünmek gibi düşünmelerinden çok sıkıldım deli dolu biriydim her zaman kabullendim etrafimdakileri ama artik yeter tek başıma farkında olmaktan çok yoruldum herkese anlayışlı olmak çok yorucu enerjim sömürülüyor bunu hissediyorum kendimi kaybetmek tüketmek istemiyorum tavsiyenize ihtiyacım var fakat lütfen süslü kelimelerle kandırmayın beni. Şimdiden teşekkür ederim.:))
Uzmanın Cevabı: Yazdıklarınız bana depresyon belirtileri olduğunu düşündürttü. Öncelikle neden mutsuzsunuz sizi mutsuz hissettiren ne veya neler bunu bulmanız gerekiyor. Herkese anlayış göstermek tabiki değilsiniz kendinizi buna mecbur hissettiren nedir? Bu konular üzerinde çalışılabilir.
Benim birkaç ay önce hastanedeki çalışanların kötü davranışı sonucu travmam oluştu ve panik atağım anksiyete düzeyine vardı. Bu yüzden sayısız kere acile gittim. Olumlu düşüncelerim, ders çalışma isteğim, iş yapma, yemek yapma, yani kısacası her türlü aktiviteye karşı isteğim, sevincim gitti. Her şeyi gereksiz ve değersiz görmeye başladım, sürekli panik halindeyim. Antidepresan verildi ama kendi kendime birinci ayında onu da panikten bıraktım. Mutluluk duygusu önceden de hissetmiyordum bana hediye alınsa bile sadece tebessüm ediyordum ama artık hiç his yok sadece acıyı dibine kadar hissediyorum. Küçüklüğümdeki taciz olaylarından da kimseye özellikle erkeklere güvenmiyorum, o olanlar aklımdan çıkmıyor. Oturduğumuz ev ferah olmadığından özellikle karantinada bana hiç iyi gelmedi. Ailemle özellikle babamla aram üzerime yürüdüğünden beri pek iyi değil. Sevgilimle yanlış anlama ve onun kabalıklarına karşı trip sonucu iletişim problemimiz var. Ağlayınca bazen sinir bozulmasından kahkaha atıyorum, bazen de gülünce kötü anılar aklıma geliyor ve ağlıyorum. Daha çok şey var kimseye bir şey de anlatmam içime atarım. Sanırım uzman desteğine de ihtiyacım var, sizin fikirlerinizi de öğrenmek isterim.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar; öncelikle yaşadığınız tüm bu sorunları fark edebiliyor olmanız, sıkıntılarınızın son bulabilmesi için önemlidir, bu farkındalığınızın da iyi şey olduğunu aklınızda bulundurmanızda fayda var. Çok fazla durumdan söz etmişsiniz, yaptığımız ilk görüşme sonrası nasıl bir terapi süreci izleyeceğime karar verebilirim. Bu süreçte; öncelik olarak size en çok sıkıntı yaratan durumları daha sonrasında ise geçmişteki travmaları çalışabiliriz. Panik-anksiyete sorunları için davranışçı terapi ve doğru bilginin sağlandığı psiko-eğitim; travmatik geçmiş yaşam deneyimleri için ise emdr vb. yöntemleri kullanmaktayım. Sevgiler...
Merhabalar yaklaşık 2 yıldır tıkınırcasına yeme bozukluğu yaşıyorum.yaşadığım travmalar sonucunda bi anda ortaya çıkan bu durumla beraber çeşitli hastalıklara da sahibim 2 yıldır ne tv izleyebiliyor ne kitap okuyabiliyor nede sosyal bi hayat yaşayabiliyorum.sürekli travmalarım düşünmeden gözümün önüne ansızın geliyor sesler görüntüler hiç birşeye odaklanamıyorum bu durumdan bütün hayatım etkilendi ve ben artık kim olduğumu unutur duruma geldim yardım isteyip durumu anlatmaya çalıştığım hiç kimsenin beni anlamadığını gördükçe şuan herşeyden vazgeçiş durumuna girdim ve son kez yardım arıyorum çünkü bu şekilde yaşamak artık istemiyorum ne olur pes etmeden birinin beni anlaması dileğiyle :(
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, 24 yıllık meslek hayatımda bir çok sorunla karşılaştım, öğrendiğim tek şey sorunlarımız hep bize bir şeyler anlatmak istiyor, anlayamadan geçmiyor, anlayabilorsek kendiliğinden kaybolup gidiyor.. psikolog olarak danisanlarimi asla acıyarak dinlemedim aksine çözüm aradığı sorunun ona kazandıracaklarını gördüğüm için heyecanla dinlerim.. sizide dinlemek istiyorum 12.00-13.00 saatleri arasında ***** nolu telefondan ulaşabilirsiniz
Benim birkaç ay önce hastanedeki çalışanların kötü davranışı sonucu travmam oluştu ve panik atağım anksiyete düzeyine vardı. Olumlu düşüncelerim, ders çalışma isteğim, iş yapma, yemek yapma, yani kısacası her türlü aktiviteye karşı isteğim, sevincim gitti. Her şeyi gereksiz ve değersiz görmeye başladım, sürekli panik halindeyim. Antidepresan verildi ama kendi kendine birinci ayında onu da panikten bıraktım. Mutluluk duygusu önceden de hissetmiyordum bana hediye alınsa bile sadece tebessüm ediyordum ama artık hiç his yok sadece acıyı dibine kadar hissediyorum. Küçüklüğümdeki taciz olaylarından da kimseye özellikle erkeklere güvenmiyorum, o olanlar aklımdan çıkmıyor. Oturduğumuz ev ferah olmadığından özellikle karantinada bana hiç iyi gelmedi. Ailemle özellikle babamla aram üzerime yürüdüğünden beri pek iyi değil. Sevgilimle yanlış anlama ve onun kabalıklarına karşı trip sonucu iletişim problemimiz var. Ağlayınca bazen sinir bozulmasından kahkaha atıyorum, bazen de gülünce kötü anılar aklıma geliyor ve ağlıyorum. Daha çok şey var kimseye bir şey de anlatmam içime atarım. Sanırım uzman desteğine de ihtiyacım var, sizin fikirlerinizi de öğrenmek isterim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, anladığım kadarıyla çocukluğunuzdan beri oldukça zor olaylar yaşamışsınız. Bunlarla ilgili rahatça belki de kimseyle konuşamadığınız için de bunlar oldukça sizde birikmiş. Özellikle bahsettiğiniz travmalar bilinçaltınıza işlemiştir. Sizin de bahsettiğiniz gibi kesinlikle bir Klinik Psikolog ile psikoterapi sürecine başlamalısınız geciktirmeden. Ayrıca sanırım bir psikiyatristle görüşmüşsünüz ve antidepresan vermiş. Gerekli görmüş ki vermiş. Antidepresanlar 1 ay düzenli kullanımdan sonra anca etki eder ve genelde minumum 6 ay düzenli bir şekilde kullanılması gereklidir, uzun vadede etkisi, kalıcılık için. Sonrasında zaten doktorunuz gerekli görürse yavaş yavaş bıraktıracaktır.
Merhaba.Ben 32 yaşındayım.İki buçuk senelik evliyim.Çocuğum olmadı,niye olmuyor diye bisürü doktora gittim.bütün tahliller yapıldı be eşimde ne de bende fiziksel bir problem yok.kime gidersem gideyim bütün doktorların ortak görüşü benim tek sorunum ***** yapmam gerek
Uzmanın Cevabı: Merhaba paylaşımınız ile ilgili olarak daha önce başvurduğunuz doktorların sizde psikolojik olarak gözlemledikleri konunun ne olduğunu saptamak bu noktada önemli olabilir ve sonrasında Konu ile ilgili uygun bir uzman bir psikolog veya psikiyatrist ile görüşerek bireysel ya da çift olarak terapi sürecinizi başlatabilirsiniz.Bu paylaşımınız için çok teşekkür ederim.
Merhaba benim 1 yıllık ilişkim var ve sevgilim bir türlü bana güvenmiyor instagram ***** izin vermiyor erkek arkadaş edinmeme izin vermiyor fakat bunları sadece bana bağlıyor o sorunlu değilmiş ben sorunluymuşum ona onun problemi olduğunu ne kadar anlatsamda bana inanmıyor ona bunu nasıl anlatırım nasıl kanıtlarım güven problemi olduğuna nasıl ikna olur
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, partnerinizin sizden önce veya sizinle birlikteyken bu davranışlarını tetikleyici herhangi bir yaşantısı olup olmadığı noktasına odaklanın. Bunun cevabını bulduğunuzda birlikte bir çözüm yolu düşünün, üretin, tartışın. Ne yazık ki yaşamış olduğunuz bu psikolojik şiddete maruz kalan pek çok kişiyle karşılaşmaktayız. Her iki tarafın da ilişkinin huzuru için bazı fedakarlıklar yapması gerekmektedir. Bunu partnerinizle sakin ve net bir şekilde konuşmalısınız. Aksi halde sürekli sizin bir şeylerden fedakarlık yapıyor ve suçlanıyor oluşunuz her anlamda tükenmenize sebep olacaktır. Sevgiler...
Hiçbieşeyden zevk almıyorum hayattan zevk almıyorum sanki bitkisel hayatta gibiyim hiçbirşeye gülmüyorum hiçbirşey yapasım yok hiç bir duyguyu hissetmiyorum üzüntü mutluluk hiç birşey yok
Uzmanın Cevabı: Yaşadığımız varoluşsal anlamsızlıklar ve tükenmişlik hislerinin altından çoğunlukla kendimize veya hayata atfettiğimiz negatif ve çarpık inançlarımız çıkmaktadır. bu bağlamda inançlarınız ve geçmişi yaşantılarınız çözümlendiği bir terapi sürecine girmeniz iyilik haliniz ve psikolojik sağlamlığınıza pozitif katkıda bulunacaktır.
Ne yapacağımı bilmiyorum kendi içimde kurduğum düzenim bozuldu boşlukta hissediyorum herkese içimi döksem bile daha çok konuşmak istiyorum böyle hissettiğim dönemlerde kendimi aşırı yemekten alıkoyamıyorum hiçbir şey yapmak istemiyorum elimde olsa bütün gün uyurum derslerime kendime hiçbir şeye odaklanamıyorum insanlara takıntılıyım sadece kendimi düşünmek biraz huzur bulmak istiyorum ailem şikayet ediyor hep mutsuzsun bi kere de mutlu ol istediğini almaya çalışıyoruz vs diye ama beni bunun mutlu etmediğini anlatamıyorum memnuniyetsiz miyim onu da bilmiyorum kendimi de başkalarını da üzmek istemiyorum ama modum düşüyor hep iyi hissedemiyorum aynı gün içinde çok mutlu olsam bile ne kadar güldüysem o kadar ağlıyorum bazen hiç uyumuyorum bazen çok uyuyorum yemek konusunda da öyle ne yapmalıyım sizce farkında olsam bile çıkamıyorum işin içinden 12de gözlerimi kapatıp uyuduğum gün yok uyku düzenim mahvoldu kendimi aynı şeyleri düşünüp durmaktan alıkoyamıyorum en saçma şeyi bile takıntı haline getirir oldum arkadaşlarım ailem bile bir süreden sonra beni dinlemek istemiyor gibi hissediyorum
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yaşadığınız problemler ile ilgili kendinizi anlatabildiğiniz, anlaşılabildiğinizi hissettiğiniz bir alanın, kişinin olması size bu süreçte iyi gelecektir. Online terapi için benimle iletişime geçebilirsiniz. İyi akşamlar.
mehabalar 23 yaşındayım ve eski erkek arkadaşımla aynı evde yaşıoruz 2 arkadasımız daha var ama benim eski erkek arkadaşım nişanlandı bu durum benim canımı sıkıyor ne yapacağımı bilmiyorum uzaklaşmak istiyorum ama olmuyor uzaklaşamıyorum bana çok iyi davranıyor ama ben bu adamı seviyorum ama ben varken nişanlandı ne kendime dur diye biyorum ne de uzaklaş kafama çok takmaya başladım çok düşünüyorum nişanlısının ona alacak kıyafetleri bana soruyor hangisi güzel diye nasıl davranıcğımı nasıl hareket edeceğimi bilmiyorum ağlamaktan başka birşey yapamıyorum konuşmaya kalksam kelimeler boğazım da düğüm oluyor bana yardımcı olun lütfen durumum hiç iyiye gitmiyor
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşadığınız probleme ilişkin sorun mekanizmalarını anlayabilmek için genel bir değerlendirmeye ihtiyaç duyulmaktadır. Yaşadığınız problemi kavramsallaştırmak adına görüşmeler süresince altta yatan psikolojik mekanizmalar incelenerek gerekli müdahale planı oluşturulabilir. Problemin ana kaynağı olan eski erkek arkadaşınızla aynı evde yaşıyor olmanız süreci zorlaştırmakla birlikte, sizi çözümsüz bırakmaktadır. Ruh sağlığınız için öncelikle artık birlikte yaşamamanız en iyi tercih olacaktır. Bu soruna yönelik çözüm adımları atabilmeniz için öncelikle bu durumun üstesinden gelmeye çalışmak öncelik olmalıdır. Eğer ki psikolojik destek almak isterseniz sorununuza yönelik olarak çalışabiliriz. İyi günler dilerim.
Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.
Ücretsiz soru sormak nasıl işler?
Online psikolog arayışında ilk adım uzmanı seçmektir. Sorunuz bir havuza düşmez; profilleri okuyup yaklaşımını uygun bulduğunuz uzmana doğrudan yazarsınız. Uzman cevapladığında bildirim alırsınız ve aynı başlık altında en fazla 5 mesaj boyunca karşılıklı yazışabilirsiniz.
Sorunuz yayımlanır mı?
Sorunuzu yalnızca yazdığınız uzmana özel tutabilir ya da aynı durumu yaşayanlara faydası olsun diye yayımlanmasına izin verebilirsiniz. İzniniz tek başına yeterli değildir: yayımlanması için uzmanın da onay vermesi gerekir. İkisi birden olmadıkça soru ve cevap bu listede görünmez.
Uzman seçiminden cevabın gelmesine kadar akışın tamamını adım adım görmek isterseniz Nasıl Soru Sorabilirim? sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
