İçeriğe geç
  1. Soru Sor
  2. Kendim

303 sonuç gösteriliyor.

Her dakika ağlayasım geliyor

Mine

Sürekli ağlıyorum en ufak bir şeye bile üzülüyorum. Sürekli üzgün ve mutsuzum hayatta istediğim bir çok şey olmadı bundan sonra da olmayacağı için üzgünüm. Hiçbir şeyden eskisi gibi zevk almıyorum. Yaşamak için yaşıyorum ama dışarıdan normal gözükmek için sürekli gülüyorum espri yapıyorum. Bir psikoloğa gidip konuşmak istemiyorum ailemle bile bir derdim sıkıntım olduğunda konuşmam. Arkadaşlarıma da sadece bilmeleri şart olan şeyleri anlatırım. Sürekli ağlamak ve bunu herkesten saklamak beni çok yoruyor. Ne yapmam lazım?

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, sürekli mutsuz olmak, daha önce zevk aldığınız şeylerden artık zevk almamaya başlamanın depresyon belirtileri arasında olduğunu söyleyebilirim. Bu nedenle terapi almanız sağlıklı olacaktır. Terapiyi aileden biriyle konuşmak gibi olduğunu lütfen düşünmeyin. Duygularını ifade etmeniz çok önemli bu süreçte. Size yardımcı olabilmem için profilimden randevu oluşturabilirsiniz. Sevgiler.

Detayları Gör

Kendimi sevemiyorum

E. B .T

Ailemde kavgalar oluyor ve bu beni çok geriyor insanları çok takıyorum ve kötü bir eleştiri duyunca aşırı takıyorum ve içime kapanıyorum kendimi sevemiyorum ne kadar uraşsamda yaşadığım durumlardan dolayı kendimi beğenemiyorum çoğu arkadaşıma sorunlarımı anlatınca küçük görüyorlar ilişki konusunda ise sürekli kötü sonla ve zarar görerek bitiriyorum normalde aşka inanan bir insanken insanları sevmekten korkar oldum ne yapmalıyım

Uzmanın Cevabı: Merhaba 🌝 Bahsetmiş olduğunuz problemlerin elbette alt sebeplerine bilmeden konuşmak doğru olmaz fakat yüzeysel olarak bakacak olursak değersizlik inancında büyüyen ve sürekli eleştirilmiş çocuk yaptığı her şeye dikkat etmek zorunda hisseder. Şu an da bir durun ve düşünün her ana her hareketinizi eleştiren birisi yanı başınızda beklemekte nasıl hissederdiniz? Birçok ailenin yaptığı budur. Sürekli eleştirilmiş çocuk eleştiri almış çocuklar mükemmeliyetçi bir ruh hali takınır. Eleştiri ve mükemmellik  durumları aynı oranda gözükmeyebilir fakat mükemmel olma ihtiyacı insanın eleştirilerden korunma ihtiyacından kaynaklanır. Şunu her zaman hatırlayın her şey akış halinde ve değişebilir. Duygular kalıcı değildir. Kalıcı olmasını sağlayan kişilerdir. Eğer ki bugüne kadar çevrenizde çok fazla eleştiri duyduysanız bu eleştiriler sizin gerçeğiniz olmuş olabilir.Temel amacımız ise bu durumun gerçek olmadığına kendimizi ikna etmemizdir. Uygun içsel eleştiri bir yere kadar cesaretlendirici ve destekleyicidir ancak bunun miktarının artması, çok acımasızca eleştiriler haline gelmesi kendimizi sevmememize neden olur.Kendinizi diğer insanlarla ne kadar sıklıkla kıyaslıyorsunuz? Yaptıklarınızda hep bir eksiklik hissediyor musunuz? Eğer ki bunlar hayatınızda çok fazla hissediliyorsa kendinizi çevrenizden dışlayan asıl kişi siz olabilir misiniz? Sizin niye eksik bir şeyler yapma hakkınız yok? Bu görevi size kim verdi? Kim her şeyi tam yapmanızı istedi? Hepsinden önemlisi ise siz bir şeyi eksik yaparsanız ne olur? Kaybınız ne olur? Her şeyi tam yapmak aslında çok yorucudur. Kişi her seferinde diken üstündedir. Bu tür durumlarda da yine sonuç kendimizi sevmemekle sonuç bulur. Benlik algısını genel olarak özgüven olarak da ifade edebiliriz. Kişinin yaşamında kendisine olan güveni ne kadar yüksekse, kendisine tanıdığı imtiyaz ne kadar fazlaysa kendisini o kadar seviyor diyebiliriz. Neleri yapabildiğimizi neleri yapamayacağımızı bilmemiz kendimize bakış açımızı belirler. Eğer ki benlik algımız düşükse yapacağımız şeylerin yetersiz olduğunu düşünürüz ve böylece kendimize olan saygımız azalar. Böylece kendimizi sevmemiz de zorlanır. Çünkü sürekli onay olmak içten içe kişinin kendisin başarısız ve yetersiz hissetmesine neden olur. Hata yapabilir misiniz, evet yapabilirsiniz. Ancak yapılan hatalar sizin kişiliğinizin bütününü temsil etmez. Bu yüzden bazı durumlarda eleştirileri kişiliğe hakaret olarak algılamaktansa sadece olayla ilgili bir durum olarak algılamak da önemlidir. Bu yüzden kendinizi sevmeye kendinizi acımasızca eleştirmeyi bırakarak başlamalısınız. Elbette bu kalıplaşmış düşüncelerden bir anda vazgeçmek, bu düşünceleri bir anda kenara bırakmak kolay olmayacaktır. Ancak siz kendinize ne kadar değer verirseniz, kendinizi ne kadar severseniz, kendinizi ne kadar değerli görürseniz çevrenizin de size bakış açısı o kadar değişecektir. Evet, değişim dilde başlar böylece zihninizdeki düşünce kalıpları da yavaş yavaş değişir. Böylece kendinizi sevmenin yolları sorusuna yanıt bulmaya başlarız. Bu durum günlük hayatınızı zorlaştıran bir boyuta ulaştıysa eğer bu konuda profesyonel bir yardım alabilirsiniz .🌻 İyi akşamlar diliyorum ✨

Detayları Gör

Rüya ve gerçek

Silaağ

Bazenleri rüya ile gerçeği ayırt edemiyorum rüyamda söylediğimi düşünüyorum ama gerçekte söylemişim yada bir şeyi masanın üstüne koyduğumu görüyorum rüyamda ve sabah kalktığımda onu orda arıyorum uyku bozukluğum da yok 2 haftadır bu böyle ne yapmam gerektiğini bilmiyorum

Uzmanın Cevabı: Merhabalar 🌝 Öncelikle rüyalar hakkında biraz bilgi vermek istiyorum rüya bilimsel tanım olarak uykunun REM evresindeki işitsel ve görsel duygular ve algılar bütünüdür. Rüyalarda bazen olağan olaylar görülse de bazen de olağan dışı gerçekle bağdaştıramadığımız şeyleri görmemiz aslında çok normaldir. Freud'a göre rüya uyanıkken aklımızdakilerin yansımasıdır, bilinçaltının yansıması ve iç dünyamızın sesi olarak bilinçaltında bastırdığımız duygular rüyalarda karşımıza çıkmaktadır, gibi tanımlar yapmıştır. Bazı rüyalarımız çıktı deriz bu aslında rüyaların anımsanması süreciyle kardeştir. Örneğin gece rüyamızda kalem gördük, kalem gördüğümüzü ertesi gün yaşantımızda kalem ile karşılaşınca anımsarız. Ya da ertesi gün ziyarete gittiğimiz arkadaşımızın evinde kalem ile karşılaşınca bunu daha önce gördüğümüzü ve rüyamızın çıktığını iddia edebiliriz. Oysa bir gece önce rüyamızda gördüğümüz ama ertesi gün karşılaşmadığımız diğer yüzlerce nesneyi ise karşımıza çıkmadığı için anımsamayız. Bu durum  “taraflı gözlem yapma” süreci içinde kişinin kendi rüyalarının çıktığı inancını pekiştirecektir. Ancak rüyalarımızdaki çoğu şeyin çıkmadığını kavramamıza engel olmaktadır. 🌸 -Bu sebeple bastırmış olduğunuz duygularınız var mı ? -Rüya,gerçeklik algınız günlük yaşantınızı etkiliyor mu ve bu nokta da bir kopukluk yaşıyor musunuz ? -Normal düzeninizin dışında bir yaşamsal olaylar mı yaşıyorsunuz şu son zamanlarda ? -Stres yükünüz nasıl gibi soruların kendi içinizde cevaplarına bakmalısınız ve eğer yaşamış olduğunuz bu sorun günlük hayatınızı ve sizi etkiler boyutta ise bunun için yardım almanız sorularınızın cevaplarını oluşturacaktır. İyi günler diliyorum ✨

Detayları Gör

Kedi Fobisi

Bloom

Merhaba, benim kedi fobim var ve sosyal hayatımı ciddi anlamda etkiliyor… Sokakta endişe içinde yürüyorum, karşıma kedi çıktığı zaman çığlık atıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum. Bu fobimin nasıl üstesinden gelebilirim :(

Uzmanın Cevabı: Merhabalar🌝 Kedi fobisi yaygın fobiler arasında bulunmaktadır.Öncelikle bir fobiye sahip olmak mutlaka tedaviye ihtiyacınız olduğu anlamına gelmez fakat fobi nesnesinden kaçmak her ortamda kolay olmadığı gibi fobi nesnesinin zarar verme olasılığının düşük olması ve bu korkunun mantıksız olduğunu düşünmek sosyal yaşamda utanç ve suçluluk duyguları hissettirebilmektedir. Bu sebeple yapılabilecekler arasında, sistematik duyarsızlaştırma maruz bırakma tedavisidir. Süreçte korku ve endişe duygularını yönetmeye yardımcı olmak için gevşeme tekniklerini öğrenmeyi içeren spesifik bir maruz kalma terapisidir. Bilişsel davranışçı terapi yönteminde kaygı ve endişeye neden olan düşünce kalıpları incelenir. Bu düşünce kalıpları yeniden anlamlandırılarak kaygı azaltılır, maruz kalma esnasında kişi daha güçlü ve donanımlı hale getirilir. İyi akşamlar diliyorum ✨

Detayları Gör

hep farklı hissetmek

pwpslşslz

merhaba ben sanki tüm kişilikleri kendimde barındırıyomuş gibiyim inanın beni tanıyan bir sürü insana beni sorsanız hepsi farklı şeyler söyler ve birbirinin dediklerine şaşarlar bu durum beni çok yoruyo kendimi anormal hissediyorum mesela çok mutlu olcağım bişeyde bile bi anda mutsuz olabiliyorum ağlıyorum aşırı modum düşüyo buna sebep olcak bişey yokken bile niye böyleyim diyorum bu arada 17 yaşındayım. ya da tam tersi her şey çok kötüyken bile aşırı umutlu olabiliyorum sürekli modum değişiyo sanki ben tek bi kişi değilim sürekli duygularım değişiyo bipolar mıyım bilmiyorum ilaç kullanmak istemiyorum bunu nasıl yenebilirim

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, bipolar rahatsızlığı böyle bir rahatsızlık değil bu konuda endişenlemeniz gerektiğini düşünmüyorum açıkçası, tabi bu bir varsayım sizi tam olarak tanımadan bundan da emin olamam ama kendinizi neden her insana farklı şekilde yansıttığınız ya da ani değişen duygu durumunuzun altında yatan sebebi keşfetmemiz gerekir. Yaşadığınız bu durumun birçok farklı sebebi olabilir. Belki de henüz kendinize dair bir şeyleri kafanızda oturtamadığınız için, henüz kendinizi tam olarak tanıyamadığınız için bu şekilde davranıyo olabilirsiniz. Belki de gerçekten neyi sevip neyi sevmediğinizi, sizi mutlu ya da mutsuz hissettiren şeylerin keşfini tam olarak yapamadığınız için hislerinizde ani değişimler oluyodur. Belki de yaşadıklarınız ya da yaşayamadıklarınızla ilgilidir. Buna ancak sizinle görüşüp hakkınızda daha çok bilgi edinebildiğim zaman emin olabilirim.

Detayları Gör

Kendimi Normal Hissetmiyorum

C... B...

Merhabalar, annemi kanserden kaybettim. Babam beni evden kovdu, özel hayatımda çok zorlu güven problemleriyle dolu bir dönemden geçerek eşimle evlendik. Çevremde hanım hanımcık güleryüzlü biri olarak tanınıyorum. Ancak ani inişlerim, çabuk kızmalarım, dalgınlıklarım oluyor. Stres altında telaşa kapılıyorum. El göz koordinasyonumda sorun yaşıyorum. Bazen istemsiz olarak elim ayağım fazla kalkıyor bir yerlere çarpabiliyor sakarlıklarım olabiliyor. Ciddi dikkat eksikliğim mevcut. Örneğin bugün eşimin iş kıyafetlerinden birini çantasına koymayı unutmuşum. Olur olmaz elimdeki bir eşyayı herhangi bir yere bırakabiliyorum. Hocam gerçekten bendeki sorun ne olabilir? Bütün hayatımı etkiliyor, eşim bencil olduğumu düşünüyor empati yapmadığımı söylüyor. Beynimde mi bir şeyler eksik? Lütfen yardım edin, çaresiz hissediyorum.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, psikanalizin kurucusu Sigmund Freud'a göre gün içerisinde ki sakarlıklarımızın, unutkanlıklarımızın hatta dil sürçmelerimizin altında psikolojik gerçeklerimiz yatar. Anneniz için başınız sağ olsun, ebeveynlerden biri kaybı bile sarsıcı bir şeyken siz ardından babanızla sorun yaşamışsınız ve eşinizle evliliğinizin gerçekleştiği dönem de yine sizin için zor bir dönemmiş. Bedeniniz tüm bu yaşadıklarınıza anlattığınız şekilde tepki veriyor olabilir. Eğer nörolojik bir sorununuz yoksa belki de zihniniz rahatladıkça bedeniniz de rahatlamaya başlayacaktır. Sizde ki sorunun ne olduğunu ya da gerçekten bir sorun olup olmadığını bilebilmem için sizinle konuşmalı, hakkınızda çok daha fazla bilgi edinemem gerekir.

Detayları Gör

Psikolojik şiddet

Mucize

Yaşamış olduğum ilişki sonrasında hakaret, aşağılama, baskı, herşeyin suçlusu benmişim gibi suçlamalara maruz kaldım ayrımcılık ötekileştirelerek mevcut işimi kaybettirdiler onlar yaptıklarını örtbas ederek beni ruh hastası olarak suçladılar ve bu yapılan ve yaşatınlanlardan hukuksal mücadele mi engellemeye çalışıp beni kimse insan yerine koymadı ve bu durum kendime olan güvenimi kaybetmeme sebep olmakla birlikte niteliksiz bir insan olduğumu düşündürüyor intihara sürüklüyorlar beni intihar düşüncesine giriyorum ama onu da yapamıyorum hayatıma ciddi saldırı altındayım kimse beni insan yerine koymuyor

Uzmanın Cevabı: Bahsetmiş olduğunuz durumlardan kaynaklı yoğun stres altında olduğunuzu görmekteyim, bununla ilgili tam olarak hangi konuda destek almak istediğiniz belirlenip değerlendirme yapılabilmasi gerekebilir.

Detayları Gör

Depresyon ve kronik yorgunluk

S... D...

Merhaba, ben yaşadığım zorluklardan ve travmalardan dolayı depresyonda olduğuma eminim ama hangi tür depresyon olduğunu bilemiyorum ve kronik yorgunluğum olduğunu düşünüyorum çünkü her şeyi yaparken o kadar yoruluyorum ki bana kalsa hiçbir şey yapmayıp günlerce yatağımda yatarım ama o zaman bile geçmez sanki yorgunluğum. Hayatımdaki en küçük şeyi yapmak çok zor geliyor ama kendimden kaçmak için hep bir aktiviteye başvuruyorum arkadaşlarımla buluşuyorum dizi film izliyorum ders çalışmaya çalışıyorum ve bunları yapmak inanın çok çok zor geliyor ama yinede yapıyorum çünkü kendimle yalnız kaldığımda bütün sorunlarım üstüme yükleniyor. Zamanında o kadar ağlamışım ki şu an patlama noktasına gelmediğim sürece üzüldüğüm hiçbir şeye istesem de ağlayamıyorum. Ama sinirim hep bozuk, hep mutsuzum hep kilom ve öbür faktörlerden dolayı stresli ve halsizim hani ölmek istemiyorum ama yok olmak istiyorum böyle bir sene kimsenin beni bulamayacağı bir yerde gizlenip kendimi yenileyip istediğim kiloya gelip hayatımdaki sorunlarla yüzleşip günlerce yatıp uyuyup öyle ortaya çıkmak istiyorum. Kendimi bu hale getirdiğim için kendimden nefret ediyorum ağzımı tutamadım ama savaşamadım depresyonumla işte, beni esir almasına izin verdim ve yemek yemek iyi hissettiriyordu tam 17 kilo aldım sınav senem olduğu için de. Ailesel sorunlar da o sene çok zorluyordu hayatımın en kötü senesiydi ama kendime o kadar yüklenmişim ki bu sene ayağa kalkamıyorum. Geçmişteki Selenin asla yapmayacağı şeyler yapıyorum bu yüzden de nefret ediyorum kendimden. İnsanlar çok acımasız çok nadir yüzüme dalga geçiyorlar kilomla ve bu genelde insanları gaza getirir ama beni gaza getirmiyor daha da yemeye itiyor çünkü üzülünce yemek yiyorum ve üzüyor bu beni. En büyük zorba benim aslında kendime saydığım hakaretlere, layık gördüğüm şeylere bakılırsa ama insanlara kilom yüzünden üzüldüğümü göstermiyorum. Bu halimle mutlu olduğumu söylüyorum, kilo bu alınır verilir diyorum ve bir sıralar kendimi de kandırmayı başarmıştım fakat artık olmuyor. Kendimi 2-3 kez kusturduğumu da biliyorum ama daha fazlasını yapamam. O kadar yorgunum ki. Asla geçmeyen bir yorgunluk ne yaparsam yapayım geçmiyor kendi başıma odamdayken bile rahat hissetmiyorum şu kilom yüzünden. Beni kimsenin bu halimle seveceğine de inanmıyorum ki haksız da değilim ve bence bunu siz de iyi biliyorsunuz. Kimse obez bir kızı sevmez. Annemi kaybettiğimden beri ailemi de kaybetmiştim. Bu sene toparlandık biz şu an çok mutluyuz ama ben senelerdir depresyondaymışım sanki ve geçen sene patlama noktam olmuş. Ben annemi tanıyamadım bile ve boşluk hissediyorum eksik hissediyorum eksiğim de zaten. Ama geçen sene bu konu hakkında o kadar ağladım ki göz yaşlarım tükendi sanki. Bu sene tek odağım kilo ve kilo. Verirsem derdim kalmayacak gibi sanki ama dedim ya, gücüm yok. Ailemi üzmemek için elimden gelen her şeyi yapmak da beni çok yoruyor. Oyuncu oldum resmen. Çok yorgunum.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, bazen zor durumların üstünesinden tek başımıza gelip, ayağa kalkabildiğimiz gibi bazen de bunu yapmakta güçlük çekebiliriz. Sizi çok iyi anlıyorum ayağa kalkacak gücü kendinizde bulmakta zorluk çekiyorsunuz. Dilerseniz uygun olduğunuz gün ve saat aralığına randevu oluşturabilirsiniz. Çözümü birlikte bulmaya çalışabiliriz. Sevgiler.

Detayları Gör
Uzmanınla dilediğin yerden görüş:
Psikolog Merkezi: Online Seans

Şimdi indir, konuşmaya başla

App Store'dan İndirGoogle Play'den İndir

Ölmek istiyorum

Legolas

Merhaba ben 16 yaşındayım ve hayattan bi beklentim yok ölmek istiyorum örneğin hastalanınca ilaçlarımı içmiyorum vitaminsizliğim var ilaçlarımı içmiyorum karşıdan karşıya geçerken bazen kendimi arabanın önüne atmak istiyorum hatta bazen adım bile atıyorum ama intihara pek cesaret edemiyorum şimdilik. Psikolojik destek almaya çekiniyorum yani gerekli bulmuyorum sizce bu ilerde büyğk sorunlar doğurur mu bi destek almalı mıyım

Uzmanın Cevabı: Merhaba, kendinizi sorgulama evresinde olabilirsiniz. Bu durumda olmaniza sebep olan ana konuyu bulmaniz ve bununla yüzleşmeniz gerekir aksi halde sizi yıpratan, yoran, hayattan zevk almaniza ve anda kalmanıza engel olan bir durum ile karşı karşıya kalabilirsiniz. Bu sürecte hayat öykünüzü bilmedigim için ilk etapta önerim aileniz ile iletişim içinde olmanız olacaktır. Onun dışında sizin nelerin mutlu edebileceğini arayın, hobi edinin, dertlerinizi birine anlatmayı eğer kimse yok ise kağida yazmayı ve sonrasında kağıdı içinizdeki tüm kötülükleri atar gibi çöpe atmanız *****ğlıcakla kalın..

Detayları Gör

Odaklanamama stres

Meri

Yeni bir ilişkiden ayrıldım nişanlanıyordum ama bazı davranışlarından dolayı bitirdim nişan olmadı. Sonrasında 2 hafta arkadaşlarımla tatile gittim kafam dağıldı iyi geldi fakat eve döndüm hedeflerim var onlar için bişeyler yapmaya çalışıcam içimden gelmiyor ya da başlıyorum yarım kalıyor ara ara aklıma geliyor çok takılı kalmamaya çalışıyorum. Üzülüyorum bu durum normal mi? Ayrıca stresten saç ve kaşlarımı koparıyorum bu da görünüm olarak beni üzüyor yapmak istemiyorum ama yapıyorum

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, Anlıyorum ki ilişkinizdeki ayrılık sizi bir hayli üzmüş. Burada öncelikle yaşadığınız duygulara ve altında yatan düşüncelere bakmamız gerekiyor. Üzülmek de diğer duygular gibi normal bir duygudur. Fakat bunun işlevselliğinizi ne kadar etkilediğini anlamak adına bazı değerlendirmeler yapmamız gerekir. Aklınızda sürekli olmasa bile yarım ve belirsiz bırakılan şeyler insanı içten içe devamlı düşünceli olmaya itebilir. Saç ve kaşlara gelince de bu davranışlar stresinizin azalmasıyla bağlantılı olarak biraz da olsa azalacaktır, daha sonraki aşamada davranışsal yöntemlerle bu davranışları bırakmanın yolları aranabilir. Peki ne gibi anılar aklınıza geliyor da takılı kalmamaya çalışıyorsunuz acaba, paylaşmak ister misiniz? Saygılarımla...

Detayları Gör

Aklındaki soruyu ücretsiz sor

Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.