Kategorisiz ile ilgili Psikoloğa Ücretsiz Soru Sor - Sayfa 68

İlişki ve seks

Kitapci 5 yıl önce

Merhaba. 4 yıl sevgililikten sonra 2 yıldırda nişanlıyım. Nişanlım cinsel olarak herşeyi biraz fazla yaşıyor. Telefonunu kontrol etmek istemiyorum daha önce bişiyler yakaladığımdan dolayı her an birşey bulurum diye aslında nişanlımla olan tek sorunum tek güvensizliğim bu çünkü seks sitelerinde zaman geçirdiğini biliyorum ama dayanamayip baktim tarayıcı geçmişinde ise seks hattı gibi şeyler gördüm ve ne yapmaliyim bilmiyorum belki de nişanlım birileriyle sanal seks yapıyor. Ne yapıp ne düşünmem gerek bilmiyorum.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, size yardımcı olabilmem için ilişki öykünüzü detaylıca dinlemem gerek. Dilerseniz, takvimimden uygun olduğunuz gün ve saat aralığına randevu oluşturabilirsiniz. Sevgiler...

Detayları Gör

Mutsuzluk herşeyden vazgeçme isteği

Sultan 5 yıl önce

Evli 2 çocuklu 36 yaşında sağlık çalışanıyım 10yaşında oğlum 12 yaşında kızım var eşim çok iyi biri çok büyük paralar kaybetti (sadece insanlara güvendiği için) kalan parasını da çevrede olan borçlarına harcadığını söylüyor varsa yoksa kardeşinin gereksiz harcamalarını borçlarını ödedi ne evim kaldı ne arabam annem için yapıyorum dedi şehir değiştirdik eski bir kardeşinin kavgasından cezaevine girdi 7 ay kaldı ben çocuklarla yalnız tükendim hiçkimse maddi manevi destek olmadı hep o paranın olduğu süreçte hiç mi düşünmedin diye kırgınım şimdi çalışıyor ama ona olan tüm güvenim bitti inanmak istiyorum ama inanamıyorum çocuklarını düşünmeyen baba şimdi ne kadar düşünüyor ki... Hayata küstüm çocuklarımın geleceğini aldılar içimden nefretimi kırgınlığımı atamıyorum bitiremiyorum hiçkimse haketmiyor ayakta olmakta zorundayım çocuklarım var işim var onlar bunu haketmedi ama mutsuzum ben de yaşamak güzel kahkahalar atmak istiyorum benden yıllarımı aldılar eşim eskiden de davranışları iyiydi ama maddi geleceği düşünmedi şimdi eskisinden 10 kat daha iyi çocuklarla çok ilgili para kazanmak için çok çabalıyorum ama içimden affedemiyorum ne yapacağımı bilemeden öyle yaşıyorum mutlu olmak istiyorum

Uzmanın Cevabı: Merhaba, zor şeyler yaşamışsınız, güveniniz defalarca kırılmış. Ancak yeniden güvenmek ve hayatınıza mutlu şekilde devam etmek istiyorsunuz. Bunun için uzun uzun konuşmamız gerekir. Dilerseniz benim uygun gün ve saatime bakarak randevu olusturabilirsiniz, size yardımcı olmak isterim 🥰👍

Detayları Gör

Mutsuzluk

Egem 5 yıl önce

Hicam merhaba yeni dogum yaptim 3 ay oldu ama dogumdan sonra hic bir sey mutlu etmiyor beni onceden 1 tane cikolataya bile mutlu olan ben simdi dunyalari serseler mutlu degilim surekli aglamak istiyorum kilo veremiyorum emzirdigim icin diyet onermedi doktorumuz aynaya bile bakmak istemiyorum cevabiniz icin simdiden teşekkür ederim

Uzmanın Cevabı: Zor bir süreçten geçtiğinizi görüyorum ve bu süreci sağlıklı bir şekilde atlatabilmeniz için psikolojik destek almaya ihtiyacınız var. Eğer dilerseniz müsait olduğunuz bir gün ve saatte randevu oluşturabilirsiniz. Online terapi ile süreci birlikte yürütebiliriz. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Mutsuzluk

Egem 5 yıl önce

Hocam merhaba yeni dogum yaptim sürekli aklimda bebrgim dusuregim korkusu var ayni zamanda kilo veremedim aynaya bakmak istemiyorum onceden en ufak seyden mutlu olurken simdi hic bir sey mutlu etmiyor beni evliligimde hic bir sıkıntı yok esim gayet ilgili ve her konuda yardim ediyor ama ben bir türlü asamiyorum bu durumu hep mutsuzum

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, eskiden yapılan aktivitelerden keyif almıyorsanız, kendinizi beğenmiyorsanız ve aklınızda sürekli engel olamadığınız olumsuz düşünceler var ise şu anda depresif bir süreçten geçiyor olabilirsiniz. Bu süreçte mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi ile ilerlemenizi öneririm, aksi halde zamanla çözümü daha fazla emek isteyecek bir hale dönüşebilir. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Bize bir yol gösterir misiniz?

çiçeksever 5 yıl önce

Merhaba, 25 yasındayım. Bekarım ve ailemle birlikte yasıyorum. Şu sıralar işsizim (kendi tercihim). Bir kaç gün önce annem, ablam (evli, bir çocugu var) ve ben büyük bir tartışma yaşadık. (ilk kez olmuyor) Ablamın geçmişte annemle yaşadıkları birtakım olaylar yüzünden sürekli bu kavgalar yaşanıyor. Kendini dışlanmış hissediyor. Biz üç kardeşiz ve maddi anlamda durumumuz biz çocukkende kötüydü ( not: üçümüzün arasında yedişer yaş var). Annem bu yüzden hep çalıştı, bizimle ilgilenen başka aile büyüğü olmadı. Kardeş kardeşe baktı diyebilirim. Ablam 22 yasında kendi sevdiği ve seçtiği biriyle evlendi. Şimdilerde 11 senelik evli ve 2 yasında bir kızı var. Mutlular da fakat benim liseden sonra aldığım tesettüre girme kararımdan, erkek kardesimin koleje gitmesinden, evi satıp ona yakın bir yerden ev almamızdan rahatsızlık duydu ( tasınmadık) ve bunu hep hiddetle "ben haklıyım, benim dediğim doğru" şeklinde söyledi. Sinir krizleri geçirmeye ve ağlayarak özellikle annemi evden kovmaya kadar olaylar büyüdü. İki önce ise annemle mutfakta akşam yemeği hazırlarken (ben kızıyla oynuyordum) tartışmaya başladılar. Anneme "çocukluğuma in istersen senden nefrey ediyorum, seni kendimi zorlayarak seviyorum, seni hiç sevmedim" dedi (eşiyle tartışmış, 26 şubat cuma öğlen habersiz gelmişti. elinde bavulu vardı " sürpriz yaptım" dedi hiç neler yasandığı üç gün kaldı ve anlatmadı.) Bavulunu toplarken ben çocugunun yanındaydım altını değiştirmiştim. Aralarındaki tartışmada gittikçe hararetlendi. Ne yapacağımı bilemedim kızı da yanımızdaydı. Sakin olmasını ve çocugun yanımızda oldugunu söyledim. O sırada yeter diye ben de yükseldim. Çocuk korkunca bana susmam için ağzıma vurdu ve yatağa itti beni bir kaç kere tokat attı kurtulmak için ellerini ittim o sırada erkek kardesim de bize bagırarak ayırdı. Çocuk annemdeydi ablam koşarak anneme yeltendi " bırak benim çocugum ben doğurdum onu ben büyüttüm" diyerek sinir krizi geçirmeye başladı. Durduramadık 2 yasındaki çocuk aramızda kaldı sakin kalmaya çalış derken en sonunda benim kucağıma gelen yeğenimi yine aynı öfkeyle kendini hırpalayarak kucağımdan çekti. Benim ablamla olan ilişkim hep mesafeliydi fakat bana hırsla vurması beni de çok öfkelendirdi. Yaşadığımız bu kavgalar yüzünden kendimi ifade edemiyorum. Ailemden ve çevremden utanıyorum, bunun yüzünden kendimi balkondan atmaya kalktım gözüm döndü. Bir günümüz iyi geçerken bu tartışmalar yüzünden hep huzurumuz kaçıyor. Annem şeker hastası ve hap+insülin kullanıyor. Ona bir şey olmasın diye gözümden sakınırken ablamın sürekli annemi sözleriyle aşağılaması çok zoruma gidiyor. Öfkemi kontrol edemez oldum. Her şeye sinirlenip, ağlıyorum. Hayallerim var hedeflerim var ama ablamla ne zaman bunlar hakkında konussak yine onun tarafından küçümsendiğimi hissediyorum. Lütfen yardım edin, ne yapmalıyız? (Eşi aldı ve gitti onu bizi silmiş ben de sildim onu. Ablamın görümcesi de ailesiyle görüşmüyor ablam yüzünden. Arkadaş çevreside artık ablamla görüşmüyor. Anne tarafımızda aralarının iyi olduğu insanlarda.) Babam ve annem çok üzgün. Bize bir yol gösterir misiniz?

Uzmanın Cevabı: Merhaba, ablanızın öfkesi buz dağının görünen kısmı diyebiliriz. Öfkenin altında farklı farklı bazı duygular yatar. Öncelikli olarak ablanız için bir görüşme alması daha faydalı olacaktır. Öfkesinin ortaya çıkartan yaşantıları ya da düşünceleri belirlemek gerekir. Diğer yandan ablanız tarafından küçümsendiğinizi söylemişsiniz, siz kendi hedeflerinize ne kadar değer veriyorsunuz? Ablanızın bu küçümseyici tavırları sizi nasıl etkiliyor? Hedeflerinizden vazgeçmenize sebep oluyor gibi anladım. Aile sisteminin kendi içerisinde bir dengesi vardır. Bu denge bozulduğu zaman aile üyelerinin hepsi bir şekilde etkilenir. Eğer ki sistemi tekrardan dengeye sokmak istiyorsanız öncelikle burada ablanızın bir adım atmasına yardımcı olmanız ya da ablanıza rağmen dengeyi eski halinde tutmanız gerekecektir. Evet, dilerseniz siz de kendinize yönelik bakış açınız için destek alabilirsiniz ancak bu değişim ablanızın değişimine yardımcı olmayabilir. Sadece sizin olayları ve kendi değerinizi farklı bir şekilde anlamlandırmanıza yardımcı olur.

Detayları Gör

Hayatı yönlendirememe

Rose 5 yıl önce

Öncelikle merhaba hocam kısaca şöyle bahsediyim durumdan, adapte olamıyorum hiç bir şeye ve sanki herkes kendi hayatı için bir şey yapıp ilerlerken ben harekete geçemiyorum. Sınava hazırlanıyorum yapmam gerekenleri biliyorum fakat her ne zaman plan yapsam ruh halim, düşüncelerimden dolayı istediğim performansı alamıyorum ve özgüvenim kırılıyor. Boşluk hissini her durumda yaşıyorum ve keyif aldığım şeyleri yaparken bile artık tatmin olmadığımı farkediyorum ve sürekli hissettiğim şey nefes almak rahatlamak ve sonra kaldığım yerden tüm gücümle devam etmek ama tatmin olamıyorum hiç bireyden. Teşekkür ederim şimdiden

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, depresyonun tanı kriterlerinden bir tanesi de eskiden yapılan aktivitelerden keyif almama durumudur. Bahsettiklerinizden yola çıkacak olursam eğer depresif bir süreçten geçip geçmediğiniz incelenmeli, diğer tanı kriterleri gözden geçirilmelidir. Bu sebeple mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecinde ilerlemenizi öneririm. Aksi halde çözümü ileride daha fazla emek isteyecek bir hale dönüşebilir. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Merhaba şuan bunu yazarken bil

Yorgun 5 yıl önce

Merhaba şuan bunu yazarken bile geriliyorum.Siz bana bunumu yazmış dersiniz gibi geliyor.Okulda arkadaşımla sınıflarımız ayrıldı ve ben diğer yarıyla kaldım onlarlada hiçbir muhabbetim yok hepsi grup halinde ve okulda ne yapacağım hakkında hicbir fikrim yok açılmasına 1 hafta var ama ben dünden beri kriz geçiriyorum çok yalnız hissediyor ve korkuyorum .Kafayı yiyeceğim.O insanlarla 1 .5 yildir muhabetttim yok onlarinda benle yok şimdi onlara nasıl yaklaşabilirim ki pat diye çok kötüyüm ne yapabilirim nasıl aşabilirim? Okuldan tiksindim .Intihar edesim var.Dışardan küçük gibi gözüküyor olabilir .ama benim için çok büyük hiç tenefüs olsun istemiyorum .Tenefüslerde duvarlari izlemekten .Yasadığım kaygı çok büyükk.Sosyal fobim var galiba.Napabilirim??

Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle sorunun büyüğü küçüğü olmaz. Bir durum kişide rahatsızlık yaratıyorsa, hayatını etkiliyorsa önemlidir. Öncesinde arkadaşlarınla aranızda bir ilişki gelişmemiz olsa da, olmayacak değil. Kendine ve onlara zaman tanımanı öneririm. Onların senden bir farkı, üstünlükleri yok, hepiniz fırtınalı ergenlik süreciyle baş etmeye çalışan gençlersiniz. Okulun başladığın sabah olmasını istediğin şeyleri hayal ederek, umutla okula git, ilk gördüğün arkadaşına günaydın de, hatırını sor, arkası gelecektir.

Detayları Gör

Merhaba şuan bunu yazarken bil

Yorgun 5 yıl önce

Merhaba şuan bunu yazarken bile geriliyorum.Siz bana bunumu yazmış dersiniz gibi geliyor.Okulda arkadaşımla sınıflarımız ayrıldı ve ben diğer yarıyla kaldım onlarlada hiçbir muhabbetim yok hepsi grup halinde ve okulda ne yapacağım hakkında hicbir fikrim yok açılmasına 1 hafta var ama ben dünden beri kriz geçiriyorum çok yalnız hissediyor ve korkuyorum .Kafayı yiyeceğim.O insanlarla 1 .5 yildir muhabetttim yok onlarinda benle yok şimdi onlara nasıl yaklaşabilirim ki pat diye çok kötüyüm ne yapabilirim nasıl aşabilirim? Okuldan tiksindim .Intihar edesim var.Dışardan küçük gibi gözüküyor olabilir .ama benim için çok büyük hiç tenefüs olsun istemiyorum .Tenefüslerde duvarlari izlemekten .Yasadığım kaygı çok büyükk.Sosyal fobim var galiba .Napabilirim??

Uzmanın Cevabı: merhaba, öncelikle haklısınız anlattığınız şeyler sosyal fobiye benziyor. Öncelikle psikiyatr sonrasında da ben ya da başka bir psikoterapistten terapi almanız gerekir. Hemen cevap verebilen ve hızlıca çözülebilen bir rahatsızlıktır umutsuzluğa kapılmayın.

Detayları Gör

Merhaba şuan bunu yazarken bil

Yorgun 5 yıl önce

Merhaba şuan bunu yazarken bile geriliyorum.Siz bana bunumu yazmış dersiniz gibi geliyor.Okulda arkadaşımla sınıflarımız ayrıldı ve ben diğer yarıyla kaldım onlarlada hiçbir muhabbetim yok hepsi grup halinde ve okulda ne yapacağım hakkında hicbir fikrim yok açılmasına 1 hafta var ama ben dünden beri kriz geçiriyorum çok yalnız hissediyor ve korkuyorum .Kafayı yiyeceğim.O insanlarla 1 .5 yildir muhabetttim yok onlarinda benle yok şimdi onlara nasıl yaklaşabilirim ki pat diye çok kötüyüm ne yapabilirim nasıl aşabilirim? Okuldan tiksindim .Intihar edesim var.Dışardan küçük gibi gözüküyor olabilir .ama benim için çok büyük hiç tenefüs olsun istemiyorum .Tenefüslerde duvarlari izlemekten .Yasadığım kaygı çok büyükk.

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, durumun üzerinizde yarattığı olumsuz etkiyi ve sizi ne derece yıprattığını anlayabiliyorum. Bazen bu tarz durumlar ile tek başımıza baş etmekte zorlanabiliriz, bir profesyonel destek almanızı ve sizi kaygılandıran durumların neden böyle bir etki yarattığının incelenmesi gerekir. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Merhaba şuan bunu yazarken bil

Yorgun 5 yıl önce

Merhaba şuan bunu yazarken bile geriliyorum.Siz bana bunumu yazmış dersiniz gibi geliyor.Okulda arkadaşımla sınıflarımız ayrıldı ve ben diğer yarıyla kaldım onlarlada hiçbir muhabbetim yok hepsi grup halinde ve okulda ne yapacağım hakkında hicbir fikrim yok açılmasına 1 hafta var ama ben dünden beri kriz geçiriyorum çok yalnız hissediyor ve korkuyorum .Kafayı yiyeceğim.O insanlarla 1 .5 yildir muhabetttim yok onlarinda benle yok şimdi onlara nasıl yaklaşabilirim ki pat diye çok kötüyüm ne yapabilirim nasıl aşabilirim? Okuldan tiksindim .Intihar edesim var.tesekkurler

Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle kaygınızı anlayabiliyorum, o yüzden yazmış olduğunuz şey sizin için önemliyse benim için de önemlidir. Sınıf içerisinde kendinizi yalnız hissetmekten a da yalnız kalmaktan korkuyorsunuz. Diğer sınıfın sizin için önemi neydi? Onlarla neyi paylaşıyordunuz? Yeni sınıfınızda neler eksik kalacak sizce? Diğer bir taraftan yeni arkadaşlarınızla da iletişim kurma yollarınızı merak ediyorsunuz. Arkadaşlık ilişkilerini nasıl başlatıyorsunuz? Bunları biraz daha detaylı dinlemek isterim.

Detayları Gör

Kategorisiz

Aklındaki soruyu ücretsiz sor