Merhaba şuan bunu yazarken bil
Yorgun
Merhaba şuan bunu yazarken bile geriliyorum.Siz bana bunumu yazmış dersiniz gibi geliyor.Okulda arkadaşımla sınıflarımız ayrıldı ve ben diğer yarıyla kaldım onlarlada hiçbir muhabbetim yok hepsi grup halinde ve okulda ne yapacağım hakkında hicbir fikrim yok açılmasına 1 hafta var ama ben dünden beri kriz geçiriyorum çok yalnız hissediyor ve korkuyorum .Kafayı yiyeceğim.O insanlarla 1 .5 yildir muhabetttim yok onlarinda benle yok şimdi onlara nasıl yaklaşabilirim ki pat diye çok kötüyüm ne yapabilirim nasıl aşabilirim? Okuldan tiksindim .Intihar edesim var.Dışardan küçük gibi gözüküyor olabilir .ama benim için çok büyük hiç tenefüs olsun istemiyorum .Tenefüslerde duvarlari izlemekten .Yasadığım kaygı çok büyükk.Sosyal fobim var galiba.Napabilirim??
Nihal ARAPTARLI: Merhaba, öncelikle sorunun büyüğü küçüğü olmaz. Bir durum kişide rahatsızlık yaratıyorsa, hayatını etkiliyorsa önemlidir. Öncesinde arkadaşlarınla aranızda bir ilişki gelişmemiz olsa da, olmayacak değil. Kendine ve onlara zaman tanımanı öneririm. Onların senden bir farkı, üstünlükleri yok, hepiniz fırtınalı ergenlik süreciyle baş etmeye çalışan gençlersiniz. Okulun başladığın sabah olmasını istediğin şeyleri hayal ederek, umutla okula git, ilk gördüğün arkadaşına günaydın de, hatırını sor, arkası gelecektir.
