Kategorisiz ile ilgili Psikoloğa Ücretsiz Soru Sor - Sayfa 123

NEDEN BÖYLEYİM

Okyanus 5 yıl önce

Meraba öncelikle umarım iyisinizdir. Ben yılardır takıntıları olmayan bir insanım,ama son bir yıldır bu takıntı olayı fazlası ile oldu bende. Ve en ufak şeylere çok fazla takmaya başladım 2 gün önce konuştuğum biri bana realde resimlerden daha farklı olduğumu söyledi Bende çirkin demeye çalışıyorsun deyince öyle bir kelime çıkmadı ağzımdan dedi ama ben bunu anladım konuyu uzatınca da sen bir tedavi ol deyip aşağıladı beni kendimi bu konu yüzünden bir kaç gündür fazla çirkin hisediyorum belkide öyleyim.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, çok naziksiniz teşekkür ederim iyiyim. Karşınızdaki kişiye karşı duygusal yoğunluğunuz sizi yanlış düşünmeye itmiş olabilir. Bununla birlikte son bir yıldır hayatınızda neler değişti bunları gözden geçirmenizi tavsiye ederim. Sosyal çevre, iş, eğitim, fiziksel görüntünüz ve sağlığınız gibi olumsuz etkileyen ve sizi hala rahatsız eden neler oldu? Bunlara yanıt bularak farkındalık oluşturmaya çalışın. Dilerseniz zorlandığınız noktada randevu oluşturabilirsiniz. Sevgiler...

Detayları Gör

Yanlizlik

H... O... 5 yıl önce

3 4 ay önce sevgilimden severek ayrıldım onun boşluğu var. Özlemiyorum sevmiyorum onu eskisi gibi de ama bir şarkı onu hatırlatıyor. Yapacak bişeyim yokken ilk aklıma o geliyor

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşantımızda bu tarz romantik ilişki sonlanması durumlarında bahsettiğiniz boşluğa düşme ve alışma süreci yaşanabilir, bunu normal bir süreç olarak değerlendirebiliriz. Ancak durum artık işlevselliğinizi etkileyecek kadar sizi rahatsız eden bir boyuta geldiyse bu noktada bir uzman eşliğinde ilerlemeniz faydalı olacaktır diye düşünüyorum. Sizin için en uygun zamana randevu oluştursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Hiç bir şey yolunda gitmiyor

Gece 5 yıl önce

Merhaba ben 20 yaşında üniversiteye giden bir kızım. Şu bir kaç gündür çevremdeki herkese kırgınım kızgınım dargınım. 2 gün önce evde ailemle bir olay olay yaşadık ben evin tek çocuğuyum tek kızıyım. Bir annem bir babam 3 kişilik bir aile hayatımız var. Annem ve babam oldum olası hep tartışırlar ne yalan söyleyim küçüklüğümden beri aralarında bir sevgi de göremedim ( ha belki edeptir ahlaktır diyip bana belli etmedikleri yanları vardır orasını bilemem). Size bu olayları anlatırken bile utanıyorum böyle saçma sapan bir sebebin bu kadar büyümesi bile benim zoruma giderken umarım beni yadırgamazsınız. 2 gün önce evde yine bir kavga yaşandı o kadar üften püften bir sebep ki ama sonucu benim katlanamayacağım raddeye geldi, olay şu şekilde oldu: Annemin çok yakın bir arkadaşı ailecek akşamdan bize geleceklerini söylemiş anneme, annemin arkadaşının da en büyük kızı 16 yaşına girdi ve annemle doğum gününü kutlama gibi bir planımız vardı. Annem arkadaşının akşam bize geleceğini söyleyince bende pasta alalım börek yapalım vs. dedim. Babam bir yarım saat içerisinde eve geldi fatura yatırmaya gitmiş eve geldiğinde bende babama markete gidelim evin eksiklerini alırız bir de akşama misafirimiz gelecek pasta alalım falan dedim babam ben yeni geldim çok yorgunum dedi. Bende hava zaten çok soğuk arabayla gidelim baba dedim. Ben arabayı çıkaramam gidecekseniz siz gidin gitmeye gözünüz almıyorsa otobüse binin gidin dedi yani hiç bir hoşgörülü tavır yok ortada böyle bir konuşma gerçekleşiyor ve babam aylardır arabamız olduğu halde hiç bir yere arabayı kullanmıyor ne söylesek götürmüyor getirmiyor her yere yürüyerek veya otobüsle gidiyoruz. Neyse ben babama ısrar ederken babam bana sinirlendi bağırdı annemde o bağırışa geldi yanımıza ve ne diye aldın o arabayı garajda dursun diye mi gibi bir şey söyledi babam yine sinirli bir halde tepki gösterdi sonra annem ortamı yumuşatmak için babamın gözlüğünü aldı gözünden şaka babında hadi kalk gidin falan diyor bir taraftan da gülümseyerek babam annemin gözlüğünü almasına çok sinirlendi oturduğu yerden ayağa kalkıp annemin sırtına sertçe vurdu gözlüğümü ver diye bağırarak anneme öyle vurunca bende çok sinirlendim napıyorsun sen diyip babamı ittim koltuğa düştü koltuğa düşmesi zoruna gitti kalkıp benim üstüme gelirken annem babamı tuttu babam yüzüme yüzüme küfür etti bana. Ben o anı yaşadığımda öyle zoruma gitti ki ben 1 dk daha durmam bu evde diyip odama gittim çantama elime geçen ne varsa atıp montumu giyip dış kapıya yöneldim annemde gitmeyeyim diye önüme geçti kapıyı açmama engel oldu ama ben gerçekten katlanamaz vaziyetteydim ben baskıya gelemeyen bir insanım hele ki üzgünsem kızgınsam bulunduğum yerden giderim sakinleşmek için yalnız kalmam gerek ama bunu 20 yıldır ne annem ne de babam anlayamadı. Annem benim önüme durup beni göndermeyince daha da çıldırdım çık önümden diye bağırmaya başladım nefretim anneme değildi önüme geçmesine sinirlendim çünkü ordan gitmek istiyordum sakinleşmem gerekiyordu. Sonra babam odadan geldi yanıma yaklaştı elini uzattı omzuma dokunacakken dokunma bana dedim bana dokunmasına izin vermediğim için sinirlendi bu seferde bana vurmaya çalıştı annem tuttu ben senden özür dileyecektim diye bağırdı. Ya böyle bir şey olabilir mi özür pişman olduğun için dilenir, bu nasıl bir pişmanlık ki bana dokunmasına izin vermediğim için dövmeye kalkması ne demek ben hala anlayamıyorum. Yüzüme yüzüme ettiği küfür hala zoruma gidiyor. Ben babamı da annemi de çok severim sakın yanlış anlaşılmasın ama şu bir kaç gündür yaşanan olaylar sonucunda aşırı kırgın üzgün ve öfkeliyim umarım beni anlıyorsunuzdur. Olayın devamını anlatacak olursam. Annem babamı tutarken ben onun bu davranışına daha da sinirlendim ben annem değilim kimseye boyun eğmem sabretmem bana böyle davranamaz kimse diyip ağlaya ağlaya evden çıktım. Sonra evden çıkınca sevgilimi aradım yanıma geleceğini söyledi o kapatınca en yakın arkadaşımı aradım ona annemi arayıp çok güvendiğim o bahsettiğim annemin arkadaşı olan teyzeye gitmesini söylemesini istedim annem tansiyon hastası ona bir şey olmasından korktum bu yüzden en güveneceğim o komşu teyzeme gitmesini istedim. En yakın arkadaşımın annemi aramış annem de tamam demiş ben yaklaşık yarım saat-1 saat sokaklarda ağlaya ağlaya yürüdüm. En son sevgilim yanıma geldi oturduk bir banka anlat dedi anlattım olabildiğince yanımda oldu. Annem beni aradı açtım valizini aldığını köye gideceğini söyledi bana bende git dedim ben sonra annem dayımla görüşmüş vs. derken en son annem o bahsettiğim teyzede kalcağını söyledi. Bende o bankta iyice sakinleşip düşünüp eve gidip valizimi alıp en yakın arkadaşımda kalmaya karar verdim. Sevgilim beni eve kadar götürdü yakın arkadaşım geldi yanıma eve girip valizimi aldım babam bana dönüp nereye gidiyorsun napıyorsun bile demedi. Yarın ehliyet kursuna gidecek misin dedi şaka gibi dimi? Sanki hiç bir şey yaşanmamış gibi önemli olan kursa gidecek olmammış gibi bana bunu sordu sadece. Cevap vermedim valizimi alıp çıktım evden. En yakın arkadaşım Nisayla birlikte onlara gittik o gece ben Nisada kaldım annemde o bahsettiğim komşu olan Güllü teyzemde kaldı. Ertesi gün ben birazcık daha yatışında annemi merak ettim ve annemin yanına gittim. Annem akşam olunca eve gidelim dedi. Küsersek de evde küseriz dedi. İnanın hiç istemedim hemde hiç ama annemi yalnız bırakmak istemiyordum. Akşam oldu Güllü teyzemin kaynanası bizim karşı binada oturuyor annemi aradı süpürgesininin bozulduğunu söyledi annemi yanına çağırdı benim annem ne yaşarsa yaşasın birisi yardım istesin koşar. Güllü teyzemden çıktık eve doğru yol aldık annem bana eve çık dedi o da Gülşü teyzemin kaynanasına gitti ben babam evdedir diye çıkmadım binanın önünde soğukta oturdum annem gelene kadar bekledim evin önünde. Annem gitmiş meğer babam çağırtmış ordan babam ordaymış onlara anlatmış olayı. Olayı anlatış şeklide kendi uydurmasıyla ben markete gitmedim diye bana küstüler gittiler evden demiş sadece annem orda her şeyi anlatınca Güllü teyzemin kaynanası da kayınbabası da anneme hak bermiş babama ayıp etmişsin dedikleri halde babam biz anlaşamıyoruz ayrılalım demiş anneme. Hala ne suçunu kabul ediyor ne de bir özür diliyor yani. Sonra ben anneme mesaj attım bu olanlardan haberim yok tabi kapının önünde bekliyorum üşüdüm baya anneme mesaj yazdım gelsin diye annemde koşarak geldi kapının önünde beklediğimi öğrenince sonra biz annemle eve çıktık bir yarım saat sonra da babam geldi ben Odama gittim kapıyı kilitledim babam ertesi sabah yani dün valizini almış gidiyormuş evden annemde bana mesaj attı odandan çık babana bir şey de gidiyor falan dedi. Bende yolu açık olsun dedim. Yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum ama gerçekten çok zoruma gidiyor ben hata yapmadım suçlu olan babam neden ben onun peşine gideyim biz evden giderken babam bizim peşimize düştü mü bizden özür diledi mi bunlara rağmen neden ben yapayım alttan alayım. Neyse babam gitmekten vazgeçmiş herhalde konuştular annemle sormadım da bilmiyorum da, babam eve geldiğinden beri odama kapandım kapıyı kilitliyorum. Yüzünü dahi görmedim o yemeğini yiyor ben yemek dahi doğru düzgün yemiyorum açlığımı bile hissetmiyorum. Günlerimiz böyle geçiyor. Dün öğleden sonra babam bana mesaj atmış özür dilemiş bir daha olmayacağını söylemiş ama içimden ne karşılık vermek ne de affetmek geldi. O yüzden hiç bir şey yazmadım. Bugün de şöyle bir olay oldu onu da anlatmak istiyorum. 1 yıllık bir ilişkim var sevgilimin adı Sinan çok mutluyum gerçekten hiç bir şikayetim yok bundan yana ama bunları kısa keseyim ve bugünki olaydan bahsedeyim size. Bugün Sinan evden çıkmış markete gitmiş o markette iken Sinanın küçük kardeşi Sınanın odasına girmiş ve benim ona Geçen yıl hazırladığım hediye kutusunu bulup yırtmış içindeki ona hazırladığım bütün hediyeleri çıkarmış. Sinan eve geldiğinde bütün hediyeler annesinin önünde seriliymiş ailesi de alay etmişler bize özel çerçeveye babası ben kullanırım bunu demiş yıldızlar yapıp içini doldurduğum kavanozu annesi ben bunu alırım demiş baya alay etmişler kutuyu zaten Sinanın kardeşi paramparça etmiş derken Sinan baya sinirlenmiş ve evden çıkıp Bana ses attı bana bir daha böyle şeyler hazırlama vs. Bir sürü şey söyledi sinirden ben bu kısmı da takmadım sinirden söylüyor dedim ve onu sakinleştirmeye çalıştım. O sıra da bana birden attım Bütün herşeyi çöpe Keşke daha önceden ataaydım pişmanda değilim dedi ve ben beynimden vurulmuşa döndüm gerçekten ben mi abartıyorum bilmiyorum ama çok kırıldım bu duruma. Atmak zorunda değildi tamam herkes öğrendi bu duruma sinirlendi ama atmak zorunda değildi getirip bana verebilirdi gerekirse ben saklardım. Benim ailem onun ailesinden daha katı bu konularda öğrenseler alay etmezlerdi daha beter olurdu ve ben buna rağmen onun bütün hediyelerini saklıyorum. Çok kırıldım onun için uğraştığım emek harcadığım her şeyi gidip çöpe atmış olmasına. Trip bile atamadım o kadar yorgun hissediyordum ki sadece aşırı üzüldüm yine köşeme çekilip ağladım bu sefer susuyorum diye kızdı bana sakın trip atma bana Atmak zorundaydım dedi Atmak zorunda falan değildi sırf ailesi öğrendi alay etti diye çöpe attı buna gerek yoktu. Gerçekten üstüne bir de bu yaşanınca bugün öyle doldum ki hani insan öyle kırılır yorulur da canı hiç bir şey yapmak istemez sadece ağlamak ister ya tıpkı öyleyim. Öyle Kırgın ve yorgun hissediyorum ki bunların bütün sorumlusu ben miyim diye düşünmeye başladım ben mi çok alınganım ben mi çok düşünüyorum ben mi hata yapıyorum bilemiyorum. Lütfen beni dinleyen ve anlayabilecek olan birisine çok ihtiyacım var bana bir akıl verin rica ediyorum.

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşadığınız durumun sizi ne kadar yıprattığını anlayabiliyorum. Ancak durumun ve yapı dinamiğinin detaylıca incelenmesi gerekiyor en sağlıklı çözüm için. Bu sebeple mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi ile ilerlemenizi öneririm. Sizin için en uygun zamana randevu oluşturursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Hiç bir şey yolunda gitmiyor

Gece 5 yıl önce

Merhaba ben 20 yaşında üniversiteye giden bir kızım. Şu bir kaç gündür çevremdeki herkese kırgınım kızgınım dargınım. 2 gün önce evde ailemle bir olay olay yaşadık ben evin tek çocuğuyum tek kızıyım. Bir annem bir babam 3 kişilik bir aile hayatımız var. Annem ve babam oldum olası hep tartışırlar ne yalan söyleyim küçüklüğümden beri aralarında bir sevgi de göremedim ( ha belki edeptir ahlaktır diyip bana belli etmedikleri yanları vardır orasını bilemem). Size bu olayları anlatırken bile utanıyorum böyle saçma sapan bir sebebin bu kadar büyümesi bile benim zoruma giderken umarım beni yadırgamazsınız. 2 gün önce evde yine bir kavga yaşandı o kadar üften püften bir sebep ki ama sonucu benim katlanamayacağım raddeye geldi, olay şu şekilde oldu: Annemin çok yakın bir arkadaşı ailecek akşamdan bize geleceklerini söylemiş anneme, annemin arkadaşının da en büyük kızı 16 yaşına girdi ve annemle doğum gününü kutlama gibi bir planımız vardı. Annem arkadaşının akşam bize geleceğini söyleyince bende pasta alalım börek yapalım vs. dedim. Babam bir yarım saat içerisinde eve geldi fatura yatırmaya gitmiş eve geldiğinde bende babama markete gidelim evin eksiklerini alırız bir de akşama misafirimiz gelecek pasta alalım falan dedim babam ben yeni geldim çok yorgunum dedi. Bende hava zaten çok soğuk arabayla gidelim baba dedim. Ben arabayı çıkaramam gidecekseniz siz gidin gitmeye gözünüz almıyorsa otobüse binin gidin dedi yani hiç bir hoşgörülü tavır yok ortada böyle bir konuşma gerçekleşiyor ve babam aylardır arabamız olduğu halde hiç bir yere arabayı kullanmıyor ne söylesek götürmüyor getirmiyor her yere yürüyerek veya otobüsle gidiyoruz. Neyse ben babama ısrar ederken babam bana sinirlendi bağırdı annemde o bağırışa geldi yanımıza ve ne diye aldın o arabayı garajda dursun diye mi gibi bir şey söyledi babam yine sinirli bir halde tepki gösterdi sonra annem ortamı yumuşatmak için babamın gözlüğünü aldı gözünden şaka babında hadi kalk gidin falan diyor bir taraftan da gülümseyerek babam annemin gözlüğünü almasına çok sinirlendi oturduğu yerden ayağa kalkıp annemin sırtına sertçe vurdu gözlüğümü ver diye bağırarak anneme öyle vurunca bende çok sinirlendim napıyorsun sen diyip babamı ittim koltuğa düştü koltuğa düşmesi zoruna gitti kalkıp benim üstüme gelirken annem babamı tuttu babam yüzüme yüzüme küfür etti bana. Ben o anı yaşadığımda öyle zoruma gitti ki ben 1 dk daha durmam bu evde diyip odama gittim çantama elime geçen ne varsa atıp montumu giyip dış kapıya yöneldim annemde gitmeyeyim diye önüme geçti kapıyı açmama engel oldu ama ben gerçekten katlanamaz vaziyetteydim ben baskıya gelemeyen bir insanım hele ki üzgünsem kızgınsam bulunduğum yerden giderim sakinleşmek için yalnız kalmam gerek ama bunu 20 yıldır ne annem ne de babam anlayamadı. Annem benim önüme durup beni göndermeyince daha da çıldırdım çık önümden diye bağırmaya başladım nefretim anneme değildi önüme geçmesine sinirlendim çünkü ordan gitmek istiyordum sakinleşmem gerekiyordu. Sonra babam odadan geldi yanıma yaklaştı elini uzattı omzuma dokunacakken dokunma bana dedim bana dokunmasına izin vermediğim için sinirlendi bu seferde bana vurmaya çalıştı annem tuttu ben senden özür dileyecektim diye bağırdı. Ya böyle bir şey olabilir mi özür pişman olduğun için dilenir, bu nasıl bir pişmanlık ki bana dokunmasına izin vermediğim için dövmeye kalkması ne demek ben hala anlayamıyorum. Yüzüme yüzüme ettiği küfür hala zoruma gidiyor. Ben babamı da annemi de çok severim sakın yanlış anlaşılmasın ama şu bir kaç gündür yaşanan olaylar sonucunda aşırı kırgın üzgün ve öfkeliyim umarım beni anlıyorsunuzdur. Olayın devamını anlatacak olursam. Annem babamı tutarken ben onun bu davranışına daha da sinirlendim ben annem değilim kimseye boyun eğmem sabretmem bana böyle davranamaz kimse diyip ağlaya ağlaya evden çıktım. Sonra evden çıkınca sevgilimi aradım yanıma geleceğini söyledi o kapatınca en yakın arkadaşımı aradım ona annemi arayıp çok güvendiğim o bahsettiğim annemin arkadaşı olan teyzeye gitmesini söylemesini istedim annem tansiyon hastası ona bir şey olmasından korktum bu yüzden en güveneceğim o komşu teyzeme gitmesini istedim. En yakın arkadaşımın annemi aramış annem de tamam demiş ben yaklaşık yarım saat-1 saat sokaklarda ağlaya ağlaya yürüdüm. En son sevgilim yanıma geldi oturduk bir banka anlat dedi anlattım olabildiğince yanımda oldu. Annem beni aradı açtım valizini aldığını köye gideceğini söyledi bana bende git dedim ben sonra annem dayımla görüşmüş vs. derken en son annem o bahsettiğim teyzede kalcağını söyledi. Bende o bankta iyice sakinleşip düşünüp eve gidip valizimi alıp en yakın arkadaşımda kalmaya karar verdim. Sevgilim beni eve kadar götürdü yakın arkadaşım geldi yanıma eve girip valizimi aldım babam bana dönüp nereye gidiyorsun napıyorsun bile demedi. Yarın ehliyet kursuna gidecek misin dedi şaka gibi dimi? Sanki hiç bir şey yaşanmamış gibi önemli olan kursa gidecek olmammış gibi bana bunu sordu sadece. Cevap vermedim valizimi alıp çıktım evden. En yakın arkadaşım Nisayla birlikte onlara gittik o gece ben Nisada kaldım annemde o bahsettiğim komşu olan Güllü teyzemde kaldı. Ertesi gün ben birazcık daha yatışında annemi merak ettim ve annemin yanına gittim. Annem akşam olunca eve gidelim dedi. Küsersek de evde küseriz dedi. İnanın hiç istemedim hemde hiç ama annemi yalnız bırakmak istemiyordum. Akşam oldu Güllü teyzemin kaynanası bizim karşı binada oturuyor annemi aradı süpürgesininin bozulduğunu söyledi annemi yanına çağırdı benim annem ne yaşarsa yaşasın birisi yardım istesin koşar. Güllü teyzemden çıktık eve doğru yol aldık annem bana eve çık dedi o da Gülşü teyzemin kaynanasına gitti ben babam evdedir diye çıkmadım binanın önünde soğukta oturdum annem gelene kadar bekledim evin önünde. Annem gitmiş meğer babam çağırtmış ordan babam ordaymış onlara anlatmış olayı. Olayı anlatış şeklide kendi uydurmasıyla ben markete gitmedim diye bana küstüler gittiler evden demiş sadece annem orda her şeyi anlatınca Güllü teyzemin kaynanası da kayınbabası da anneme hak bermiş babama ayıp etmişsin dedikleri halde babam biz anlaşamıyoruz ayrılalım demiş anneme. Hala ne suçunu kabul ediyor ne de bir özür diliyor yani. Sonra ben anneme mesaj attım bu olanlardan haberim yok tabi kapının önünde bekliyorum üşüdüm baya anneme mesaj yazdım gelsin diye annemde koşarak geldi kapının önünde beklediğimi öğrenince sonra biz annemle eve çıktık bir yarım saat sonra da babam geldi ben Odama gittim kapıyı kilitledim babam ertesi sabah yani dün valizini almış gidiyormuş evden annemde bana mesaj attı odandan çık babana bir şey de gidiyor falan dedi. Bende yolu açık olsun dedim. Yanlış mı düşünüyorum bilmiyorum ama gerçekten çok zoruma gidiyor ben hata yapmadım suçlu olan babam neden ben onun peşine gideyim biz evden giderken babam bizim peşimize düştü mü bizden özür diledi mi bunlara rağmen neden ben yapayım alttan alayım. Neyse babam gitmekten vazgeçmiş herhalde konuştular annemle sormadım da bilmiyorum da, babam eve geldiğinden beri odama kapandım kapıyı kilitliyorum. Yüzünü dahi görmedim o yemeğini yiyor ben yemek dahi doğru düzgün yemiyorum açlığımı bile hissetmiyorum. Günlerimiz böyle geçiyor. Dün öğleden sonra babam bana mesaj atmış özür dilemiş bir daha olmayacağını söylemiş ama içimden ne karşılık vermek ne de affetmek geldi. O yüzden hiç bir şey yazmadım. Bugün de şöyle bir olay oldu onu da anlatmak istiyorum. 1 yıllık bir ilişkim var sevgilimin adı Sinan çok mutluyum gerçekten hiç bir şikayetim yok bundan yana ama bunları kısa keseyim ve bugünki olaydan bahsedeyim size. Bugün Sinan evden çıkmış markete gitmiş o markette iken Sinanın küçük kardeşi Sınanın odasına girmiş ve benim ona Geçen yıl hazırladığım hediye kutusunu bulup yırtmış içindeki ona hazırladığım bütün hediyeleri çıkarmış. Sinan eve geldiğinde bütün hediyeler annesinin önünde seriliymiş ailesi de alay etmişler bize özel çerçeveye babası ben kullanırım bunu demiş yıldızlar yapıp içini doldurduğum kavanozu annesi ben bunu alırım demiş baya alay etmişler kutuyu zaten Sinanın kardeşi paramparça etmiş derken Sinan baya sinirlenmiş ve evden çıkıp Bana ses attı bana bir daha böyle şeyler hazırlama vs. Bir sürü şey söyledi sinirden ben bu kısmı da takmadım sinirden söylüyor dedim ve onu sakinleştirmeye çalıştım. O sıra da bana birden attım Bütün herşeyi çöpe Keşke daha önceden ataaydım pişmanda değilim dedi ve ben beynimden vurulmuşa döndüm gerçekten ben mi abartıyorum bilmiyorum ama çok kırıldım bu duruma. Atmak zorunda değildi tamam herkes öğrendi bu duruma sinirlendi ama atmak zorunda değildi getirip bana verebilirdi gerekirse ben saklardım. Benim ailem onun ailesinden daha katı bu konularda öğrenseler alay etmezlerdi daha beter olurdu ve ben buna rağmen onun bütün hediyelerini saklıyorum. Çok kırıldım onun için uğraştığım emek harcadığım her şeyi gidip çöpe atmış olmasına. Trip bile atamadım o kadar yorgun hissediyordum ki sadece aşırı üzüldüm yine köşeme çekilip ağladım bu sefer susuyorum diye kızdı bana sakın trip atma bana Atmak zorundaydım dedi Atmak zorunda falan değildi sırf ailesi öğrendi alay etti diye çöpe attı buna gerek yoktu. Gerçekten üstüne bir de bu yaşanınca bugün öyle doldum ki hani insan öyle kırılır yorulur da canı hiç bir şey yapmak istemez sadece ağlamak ister ya tıpkı öyleyim. Öyle Kırgın ve yorgun hissediyorum ki bunların bütün sorumlusu ben miyim diye düşünmeye başladım ben mi çok alınganım ben mi çok düşünüyorum ben mi hata yapıyorum bilemiyorum. Lütfen beni dinleyen ve anlayabilecek olan birisine çok ihtiyacım var bana bir akıl verin rica ediyorum.

Uzmanın Cevabı: Öncelikle ilişki dinamikleri zamanla değişebilir. Eşler birbirlerine karşı ilk günki hassasiyetlerini ve anlayışlarını koruyamayabilirler. Bu durumda bir uzmandan destek almak yararlı olacaktır. Bu nedenle anne ve babanızın çift terapisi alması gerektiğini düşünüyorum. Sizin ilişkinize gelince tek bir örnek üzerinden yorum yapmak doğru değil ama sağlıklı bir iletişim zemini oluşturmak ve bunun önündeki engelleri görüp düzeltmek isterseniz bu konu üzerine çalışabiliriz.

Detayları Gör

Boşluğa düşmek

Bsk9 5 yıl önce

Merhaba uzun zamandır benim için geçmişte değerli olan biri benimle iletişim halindeydi fake denilen sahte bir hesaptan kendisi olduğunu soyledi ama kendisi değilmiş ben onunla uzun süre konuştum ve bu durum beni boşluğa düşürdü kendimi suçsuz olduğum halde onu affetmemekle suçladım. O kişiyi tekrar sevmeye başladım ve ara ara ağlama krizlerine giriyorum ve hayatıma bir türlü kaldığım yerden devam edemiyorum o kisiyle de görüştüm kendisi olmadığını söyledi ama onun dışında kimsenin bilemeyecegi şeyler söylemişti bu durum beni tekrar geçmişe götürdü kendimle ve onunla savaşım başladı sizce ne yapabilirim içinden çıkamıyorum

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, durumla ilgili doğru bir yorum yapılabilmesi için öncelikle sürecin detaylıca incelenmesi gerekli. Dilerseniz bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecinde ilerlemeniz faydalı olacaktır. Sizin için en uygun zamana randevu oluştursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Hiç iyi değilim

İ... A... 5 yıl önce

Herkesten her şeyden uzaklaşmak istiyorum bi anda yok olsam tek başıma bi yere ışınlansam insan aramam öyle bi yalnızlık isteği ki öyle bi şey olsa insanlarında benim yokluğumu fark ediceni sanmıyorum sürekli bi şeyler düşünüyorum ve bu beni çok yordu bi anda güven problemim başladı asla insanlara güvenmiyorum biri bi şey dese yine kendi kafamda kurduğuma inanıyorum dalıp dalıp gidiyorum sürekli gözlerim doluyo tam ağlıycam ağalayamıyorumda aslında ağlasam rahatlarım gibi hissediyorum ama olmuyo içim sıkışıyo bunları yazarken bile şimdi nefesim kesiliyo böyle göğüs kafesimi sağdan soldan sıkılıyolar patlıycak gibi hissediyorum bi yerde sıkışmışım hibi uykularım azaldı bi anda sıçrayarak uyanıyorum öfkemi kontrol edemiyorum bu yeni olan bi şey değil bayadır var ve kendime zarar veriyorum sinirlendiğimde tüm vicudum titriyo tek bi kelime bile söyleyemiyorum sesim içime kaçıyo sonra kendime heldiğimde hiç bi şey hatırlamıyorum kan revan içinde ayıldığımı biliyorum ben hiç iyi değilim mutlu olabilmek istiyorum artık

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşadıklarınızın zorluğunu ve sizi ne derece yıprattığını anlayabiliyorum. Hepsi başlı başına çok önemliler ve detaylıca incelenmeleri sonrasında da uygun şekilde iyileştirmelerinin yapılmaları gerekli, en sağlıklı sonuca ancak o şekilde ulaşılabilir. Bu sebeple mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecine başlamanızı öneririm. Sizin için en uygun zamana randevu oluştursanız süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Evlilik

Biadım 5 yıl önce

Eşimle birbirimizi anlamıyoruz. Catisiyoruz kavga ediyoruz seviyorum ama ayrılmak istiyorum cesaret edemiyorum 2 çocuğum için. Sevgi War ama birbirimizle çok catisiyoruz duzeltemiyorz kendimizi sorunlara çözümler hep kısa vadede ise yarıyor sonrası hep başa sariyor çok çaresiz kapana kısılmış gibiyim

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, ilişkinizdeki problemlerin detaylandırılması ve dışarıdan profesyonel bir bakış açısı ile incelebilmesi için eğer mümkünse eşiniz ile birlikte çift terapisine başlamanızı öneririm. Eğer bu mümkün değil ise durumun sizin üzerinizdeki olumsuz etkilerini hafifletebilmek adına sizin kendi bireysel terapi sürecinize başlamanız sağlıklı olacaktır. Dilerseniz her ikisi için de benim uygun gün ve saatime randevu oluşturabilirsiniz. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Sınav kaygısı

Ş... V... 5 yıl önce

Yaklaşık altı ay önce annem vefat etti babamla çok ciddi sorunlarım oldu aynı evde yaşamamıza rağmen aylardır konuşmuyoruz birbirimizle . Beni evin içinde görmezden geliyor .Ve ben 12. Sınıf öğrencisiyim üniversite sınavına hazırlanıyorum fakat bu sene çok fazla şey yaşadım ve kendimi hiçbir şekilde derslerime veremiyorum. Arkamda bir destekçim yok derdimi anlaticagim kimse yok kendimi çok yanlız hissediyorum ve bunlar olurken ders çalışamıyorum .çalışsam da verim alamıyorum kafamı toparlayaniyorum üzüntümü bile yaşayamıyorum agladigim zaman kendimi çok güçsüz ve yanlız hissediyorum o yüzden hemen şarkı vs açıyorum yürüyüş yapıyorum kafamı toparlamak için . Bunların hepsi anlık çözüm olarak geliyor bana o an üzüntümü unutuyorum ama çok alakasız bir yerde tekrar karşıma çıkıyor ne yapmam gerektiğini bilmiyorum

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, Öncelikle başsağlığı ve bol sabır, güç diliyorum. Şu an sınava hazırlık sürecinin yanında aynı zamanda yeni hayat düzeni kuruyorsun. Bir kayıp yaşamak yeniden bir düzen kurmak bu düzenin içinde yeni hayatına dair adımlar atmak seni elbetteki zorlayacaktır. Her şeyden önce duygularını tanıyor olman, kendine çözümler bulmaya çalışman inanılmaz bir adım. Duyguların bir süre bu düzene alışana kadar farklılık gösterebilir ve ne yapman gerektiği konusunda seni şaşırtabilir. Acılar paylaştıkça azalır, arkadaşlarınla paylaş, güvendiğin insanlarla duygularını mutlaka paylaş... Baban ise hayat arakdaşını kaybetmenin şaşkınlığını yaşıyor olabilir. Biraz daha zaman tanıyabilirsiniz birbirnize. Eğer mümkünse bir uzman desteği almanda fayda olabilir. Kendini bu kadar güzel anlattığın için teşekkür ederim, Hayatta başarılar dilerim.

Detayları Gör

Evlilik sorunlari

Rumuz 5 yıl önce

5 yıllık evliyim 3 yaşında oğlum var 2 yıl önce aldatildigimi öğrendim bosandim sonra eşim pişman oldu aylarca yalvardı tekrar barıştık. Geçen ay yine aldatildigimi öğrendim eşim boşanmak istemiyor ayri yasiyoruz sadece bir takinti oldugunu kurtulmak istedigini yuvayı yıkmak istemediğini söylüyor ona nasıl yardımcı olabilirim psikolaga götürdüm defalarca ama hiç bi etkisi olmadi . Hâlâ görüşüyor hata yaptığımın farkindayim diyor ama yinede devam ediyor ne yapmalıyım ..

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, evliliğinizin sağlıklı bir yapıya kavuşması için eşinizin karşı tarafla görüşmeyi sonlandırmış olması ve tüm enerjisini size harcıyor olması önemli bir koşuldur. Aksi takdirde uzmanla görüşüyor olmak fayda sağlamayacaktır. Sevgiler...

Detayları Gör

Merhaba, ben 18 yaşındayım ve

S... S... 5 yıl önce

Merhaba, ben 18 yaşındayım ve yks ye hazırlanıyorum. Bir türlü ders çalışamıyorum ve odaklanamıyorum, 15-20 dakika dayanabiliyorum en fazla. Sürekli istemsizce hayal kuruyorum ve bunu yaparken durmadan yürüyorum. Biri ile konuşuyormuş gibi kafamda kuruyorum, durduk yere sinirlendiğimi, güldüğümü ya da birşeyler söylediğimi fark edince duruyorum. Etrafımdaki insanlar genelde bı problemim olmadığını söylediği içinde uzmana görünmek doğru olur mu emin olamıyorum. Herkes benim gibi kafasında durmadan konuşuyor mu ya da bir şeyler görüyor gibi mi oluyor bilmiyorum. Uzun oldu kusura bakmayın ama gerçekten kendimi uzun süredir iyi hissetmiyorum ve bir çıkış yolu bulamıyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim şimdiden teşekkürler

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, Şu an içinde bulunduğumuz durumda sınav öğrencisi olmak elbette kolay değil. Sınav gerçeğinin yanında çeşitli zorlukları var özellikle bu süreçte odaklanamama yaşıyor olman aslında çok anormal bir durum değil. İnsanların içinde konuşuyor olması ve hayal kurması da oldukça doğal bazen kendimizle konuşmaya ihtiyacımız oluyor. Ancak seni daha detaylı tanıyıp rahatlamana yardımcı olabilecek , performansını arttırmana destek olabilecek bir uzmanla görüşmende fayda olabilir. Kendine çok iyi bak şimdiden sınavda başarılar dilerim.

Detayları Gör

Kategorisiz

Aklındaki soruyu ücretsiz sor