Merhabalar, benim eski erkek arkadasim Rustu, ve ayrildiktan sonra ben Rus travma kaldim bazi videolar cikiyor onume yabanci bir erkek rusyaya gidince ordaki kizlar bana gulumsemedi diye yorum okumustum ve rus kadinda biz yabancilara gulumsemeiz diye bir etiket yapistirmisdi, halubiki bizim kulturede kadinlar erkege gulumsemez ve ben gulumsemsem erkege otomatik aklima rus etiketi gelyor kendimi sanki oyle hissediyorum gibi, arkadaslarim yabanci erkeklerde aynisni turk kizlara derler bu kadar dert etme kendin gibi ol gulumsemek ulkeyle alakali yok diyor kimisi onlar cok flortoz guleruyuz der kimisi kulturle yapistirir der, yani belki ben mesela davetkar olarak tanimlamamak icin gulumsemem ama sanki bu rusyanin kulturu gibi sadece tanimlaniyor ama surekli oyle videolar cikiyor karsima nasi bunu kafadan atabilirim bu dusunce cok geliyor kafama ne yazikki, ilaclarlada takintimi bitirmek istemiyorum, korkuyorum cunku.
Uzmanın Cevabı: merhaba, paylaştığınız durumu anlıyorum. yazdıklarınızdan, yaşadığınız şeyin daha çok bir “etiketleme ve anlam yükleme” döngüsü gibi çalıştığını söyleyebilirim. yani gördüğünüz bazı içerikler ve geçmiş deneyiminiz, kendi davranışınızı bile belli bir kültürle ilişkilendiriyormuş gibi hissettirebiliyor.
aslında gülümsemek ya da gülümsememek çoğu zaman tek başına bir kültürü ya da kişiliği tanımlayan bir şey değil. bu daha çok anlık his, ortam ve kişisel sınırlarla ilgili olabiliyor. ancak zihnimiz bazen bu tür bilgileri genelleyip “ben de böyleyim o zaman” gibi bağlantılar kurabiliyor.
bu düşüncelerin sık sık gelmesi de zihnin bir şeye takılı kaldığını gösterebilir, ama bu durum tek başına bir şeyin “gerçek” olduğu anlamına gelmez. daha çok zihinsel bir alışkanlık gibi düşünebilirsiniz.
eğer bu durum sizi rahatsız etmeye devam ederse, bunu biraz daha detaylı ele almak ve bu düşünce döngüsünü birlikte incelemek faydalı olabilir.
Hayvan ve böcek fobisi için seans düşünüyorum yüz yüze mi online mı saatleri nasıl ben hafta içi çalışıyorum . Fiyatta indirim yapabilir misiniz . Bu konuda bilgi almak istiyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, mesajınız için teşekkür ederim 🌿
Fobiyle ilgili konularda destek olabilirim; seanslarımızı online olarak gerçekleştirebiliriz ve müsait olduğum saatleri takvimim üzerinden inceleyebilirsiniz.
Ücret konusunda maalesef indirim yapamıyorum, anlayışınız için teşekkür ederim.
Merhabalar Fatma hanım,size 2 tane sorum olacak,cevaplarsanız sevinirim
Ben 14 yaşındayım. Birkaç yıldır istemsiz tiklerim var — ses tikleri, sağ el tikleri, başım arkaya gidiyor ve yere yığılıyorum. Bilinç gitmiyor. En çok duygusal anlarda oluyor sinirlenince, stres yaşayınca. Duygu ne kadar yoğunsa o kadar şiddetli oluyor. Bastırabiliyorum ama tam değil. Son zamanlarda arttı. Birkaç ay önce hafif-orta depresyon yaşadım, kendi kendime çıktım. O dönemde bir kez intihar düşüncesi geldi, geçti, şu an yok. Ancak son günlerde hiçbir şeyi umursamıyorum ve bunlar azaldı,bu umursamamalar bazen ters tepe biliyor.
Sizce psikoloğa gitmem gerekiyor mu?
Bir diğer sorum,açıkcası arkadaş olmak istediğim birisi var,sanki ikizimmiş gibi hiss ediyorum,hani derler ya frekans uyuyor,onun gibi ancak sosyaı anksiyetesi var,nasıl yaklaşacağım bilmiyorum,bizim okuldan,spotify blend gönderdom cevap gelmedi,uzun zaman geçtikden sonra direkt "Selam,nasılsın,müzil zevkimiz uyuyor,arkadaş olalımmı?" gibi bir çey yazdım
Aslında dıştan soğuk ama içten-içe sıcka biri. Spotify Blend daveti attım, cevap gelmedi. 22 saattir cevap yok. Yaptığı şeyler yani kısaca verdiği sinyaller var mesela göz teması, yakın oturma, beni izlemesi,göz-göze gelince şok olması falan.
Bu ilgi mi, Nasıl yaklaşmalıyım?, sizve yaptığım şeyler yanlışmı?
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, paylaştıklarınız için teşekkür ederim. Anlattığınız tikler ve son dönemdeki duygusal değişimleriniz değerlendirilmesi gereken bir durum olduğu için bir uzmana başvurmanız uygun olacaktır. 18 yaş altı olduğunuzdan dolayı psikolojik destek alabilmeniz için veli onayı gerekmektedir; ailenizle bu durumu paylaşarak bir psikologdan randevu almanızı öneririm.
Arkadaşlık konusuna gelince; karşı tarafın sosyal anksiyetesi olabileceğini göz önünde bulundurarak daha yavaş ve baskı kurmadan ilerlemeniz faydalı olur. Yazdıklarınız yanlış değil, ancak biraz zaman tanıyıp yüz yüze, doğal bir ortamda kısa ve samimi bir iletişim kurmayı deneyebilirsiniz. Seans almak isterseniz sizi dinlemek ve yardımcı olmak isterim.
Bütün gününü sadece zaman geçirerek ama kendini hayata hazırlamak için hiçbir uğraş vermeyen ve sorulduğunda ise "ben zaten yapamam" diyen insan nedir(depresyon mu , değersizlik hissi mi yoksa başka bir durum mudur ?
Uzmanın Cevabı: Merhaba,
Anlattığınız durum genelde tek bir nedene bağlı olmaz. Çoğu zaman Depresyon, Düşük öz-değer ve Öğrenilmiş çaresizlik gibi süreçlerin bir araya gelmesiyle ortaya çıkar. Kişi gerçekten “yapamayacağına” inandığı için denemekten kaçınır ve zamanla bu döngü güçlenir.
Kısaca söylemek gerekirse, bu bir tembellik değil; daha çok içsel bir zorlanma ve olumsuz inançlarla ilgilidir.
İsterseniz bu durumu daha net anlamak ve nasıl aşılabileceğini görmek için seans almanız çok faydalı olabilir. Bu süreçte destek almak işleri düşündüğünüzden daha hızlı değiştirebilir.
3 yıllık bir ilişkim vardı. Birbirimize sıkı bağlarla bağlıydık hatta benim ona gösteremediğim kadar çok ilgi gösteriyordu bana uzak mesafe ilişkisi yaşadık 3 yıldır. Kendisi sınır dışında askeri personeldi izinlerinde yılda toplam bir kaç gün hatta bu sene 15 gün görüşebildik. Mesleği bıraktı çünkü evlilik hayalimiz vardı ve yılda bir kaç gün görüşerek evlilik sürdüremezdik. Memleketlerimiz çok uzak. Bu yüzden sık sık görüşmemiz mümkün değil. Şuan geçici olarak bir fabrikada vardiyalı beden işçisi olarak çalışıyor. Ben farklı bir şehirde ailemin yanında kamu yönetimi son sınıf öğrencisiyim. Kpss çalışmaya başladım. Ona da geçtiğimiz yks sınavlarında tercih yaptım ve açıköğretimde önlisans okuyor birlikte sınavlara hazırlanıp istediğimiz hayatı yaşamak için emek verecektik. Son zamanlarda kendisi benim sınırlarımı zorlamaya başladı. Sürekli cinsel arzu ve istekli mesajlar aramalar arttı. İstemiyorum dediğim bir gün “şeytan vesvese veriyor aklımdan kötü şeyler geçiyor” dedi ne demek istediğini sordum “köprü altlarına inmeme az kaldı” dedi.
Daha önceki kavgalarımızda bu istekleri yüzünden oluyordu fakat ben sınırlarımı net çizmiştim o yüzden bana sözünü geçiremedi ve bıktım sıkıldım yeter artık demeye başladı. Anlayışsız olduğumu söyledi. Beni hiç göremediğini konuşamadığını söyledi. Hocam gündüzleri uyuyup geceleri ders çalışıyorum ben ve iletişim kopukluğu yaşadığımız doğru. Fakat ona çözümle yaklaşmaya çalıştım. “ Belli bir saat belirleyelim ikimizde müsait olalım ve konuşalım “ dedim ama kabul etmedi . Demiştim ya vardiyalı çalışıyor işten gelip benim müsait olduğum saatte uyuduğunu söyledi. Daha önce ayrılık ikimize de iyi gelecek demişti. Bir an gururum incindi kurduğu cümlelere karşı ve ona “ayrılık iyi gelecek mi?” dedim .
Sanada banada iyi gelir diyince ayrıldım. Ben ayrıldıktan donra tüm ailesi ve kendisi beni sosyal medyadan takipten çıkmış. Beynimden vurulmuşa döndüm.
Bu kadar kolay bitmesini hazmedemedim. Onun unuttuğu ve benim onu takip edip daha sonra kapattığım yedek bir hesabım vardı. Hemen değil bir iki gün sonra o hesabı açıp izlemeye başladım. Benimle tamamen zıt görünümde kızları eklemişti. Sokakta görüp söylenirdi böyle insanlara ben uyarırdım seni ilgilendirmez bakma diye. Yokluğumda kendini onlarla avutmaya mı koşmuştu gerçekten?
Aslında ilişkimde çok sadık ve fedakar olduğum için bunlar benim kaçınılmaz sonumdu. Ayrılalı 7 gün oldu ve ben geçen zamanı yönetemiyorum. Derslerimi aksattım sürekli bir tembel halim var. Yaşadığım yer köy kasaba gibi küçük nüfuslu bir yer o yüzden çıkıp kafamı dağıtabileceğim ortam da yok. Çok bunaldım ve doğru destekle bu düreci atlatabileceğime inandım.
Sizden isteğim bu zaman nasıl daha verinli kontrol edilebilir bunu öğrenmek.
Bir de partnerimi hala çok seviyorum fakat daha önce olduğu gibi tekrar ben ilk adımı atarsam yalvardığımı söylemişti gururumu o kadar ayaklar altına almak istemiyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yazdıklarınızı okudum yardımcı olmak isterim.
Merhaba Hatice Ahsen hanim. Ben Emin. 25 yasindayim. Üniversite ögrencisiyim. Yaklasik 2 sene önce cogunlukla okul kaynakli olarak agir depresyon ile baslayip yaygin anksiyete bozuklugu ile beraber devam eden sürecim var. Beni tetikleyen etkenlerin genelde farkinda olsam da bunlarla mücadele noktasinda destege ihtiyacim var. Daha önce her biri yaklasik 2 aylik birkac antidepresan ilac denemem oldu. Fakat birkac aydir hicbir sey kullanmiyorum. Beklentim daha cok tetikleyicilerimin olusturdugu fizyolojik etkileri anlamlandirip, azaltmak. Bircok psikolog arastirdim fakat kisitli bütcemden dolayi az seceneklerimden biri olarak samimi profiliniz oldukca ilgimi cekti. Mümkünse iletisim bilginizi paylasabilir misiniz? Simdiden tesekkür ederim. Saglicakla kalin :-)
Uzmanın Cevabı: Merhaba Emin Bey,
Sürecinizi bu açıklıkta paylaşmanız çok kıymetli. Sizin de bahsettiğiniz gibi depresif belirtiler ile kaygının çoğu zaman birbirinden ayrı değil, benzer içsel kaynaklardan beslenen ve iç içe geçen deneyimler olabildiğini görüyoruz; siz de sürecinizde bunun yansımalarını yaşıyor gibisiniz. Bu iki yükü aynı anda taşımaya çalışmanın ne kadar zorlayıcı olabileceğini anlayabiliyorum.
Tetikleyici durumların farkında olmanız önemli bir içgörü, fakat dediğiniz gibi fark etmek her zaman baş etmek için yeterli olmayabiliyor. Bedensel belirtilerin sinir sistemiyle ilişkisini anlamak ve bu döngüyü düzenlemeye yönelik teknikler öğrenmek, süreci daha yönetilebilir hale getirebilir.
Daha önce ilaç deneyiminizin olması ve şu anda kullanmıyor olmanız da değerlendirmemiz gereken bir başlık olur. Terapi sürecinde hedefimiz, yalnızca belirtileri azaltmak değil; bu belirtilerin hangi psikolojik ve ilişkisel zemin üzerinde ortaya çıktığını ve bunları sizin için nasıl yönetilebilir, temas edilebilir deneyimler haline getirebileceğimizi anlamaya çalışmak.
Bütçe konusundaki hassasiyetinizi de anlıyorum. Terapi sürecini planlarken bunu birlikte değerlendirip sürdürülebilir bir çerçeve oluşturmak önemli olur.
İletişim bilgilerini doğrudan paylaşmam site yönetmeliği gereği mümkün değil. Ancak sistem üzerinden randevu oluşturulduğunda iletişim bilgileri karşılıklı olarak paylaşılabilmektedir. Uygun görmeniz halinde bu şekilde ilerleyebiliriz.
Paylaştıklarınız için teşekkür ederim.
Sevgiyle
Bir anne olarak 19 yaşındaki kızımın kollarında zaman zaman yaralar ve çizikler fark ediyorum Sorduğumda genelde enfeksiyon kaptım ya da evdeki kedimiz çizdi gibi açıklamalar yapıyor ancak bu konuda çok konuşmak istemiyor ve konuyu hızlıca kapatmaya çalışıyor Zaten içine kapanık bir yapısı var benimle duygularını ya da yaşadıklarını kolay kolay paylaşan biri değil
Yaralar çok büyük ya da ciddi görünen yaralar değil ama yine de içim rahat etmiyor Çiziklerin bazılarının birbirine benzer olması ve belirli aralıklarla tekrar ediyor gibi görünmesi beni düşündürüyor Yanlış yorumlamak istemiyorum günlük hayatta oluşabilecek pek çok sebep olabilir ama bu durumu tamamen önemsiz mi görmeliyim yoksa ciddiye almam gereken bir şey mi emin olamıyorum
Acaba kızım kendisine zarar veriyor olabilir mi Eğer böyle bir ihtimal varsa bu tür bir davranış neden ortaya çıkar Bir ebeveyn olarak bunu onunla nasıl konuşabilirim Onu suçlamadan baskı hissettirmeden ve daha da içine kapanmasına neden olmadan bu konuyu açmanın sağlıklı bir yolu var mı
Uzmanın Cevabı: Merhabalar,
Öncelikle şunu netleştirmek önemlidir:
Kollar üzerinde belirli aralıklarla tekrar eden, birbirine benzeyen çizik ya da yaralar ve bu konuda kaçınma, konuyu kapatma eğilimi, her zaman olmasa da kendine zarar verme davranışı açısından dikkatle değerlendirilmesi gereken işaretler arasında yer alır. Bu, kesinlikle böyle olduğu anlamına gelmez; ancak tamamen önemsiz görülmesi de doğru olmaz. Eğer kendine zarar verme ihtimali varsa, bu durum genellikle bireysel psikoterapi ile ele alınması gereken bir konudur. İçine kapanık, duygularını paylaşmakta zorlanan gençler için terapi, yargılanmadan anlaşılabilecekleri güvenli bir alan sunar.
İçinizin rahat etmemesi önemli bir sinyaldir. Anne sezgisi çoğu zaman hafife alınmamalıdır. Bu durumu ne panikle dramatize etmek ne de tamamen görmezden gelmek sağlıklıdır. Sakin, şefkatli ve sürekliliği olan bir ilgi en doğru dengedir.
Eğer isterseniz, bir psikologla siz ebeveyn olarak kısa bir danışmanlık görüşmesi yapmanız da, bu süreci nasıl yöneteceğinize dair size net bir yol haritası sunabilir. Bu, kızınız terapiye hazır olmasa bile atılabilecek çok değerli bir ilk adımdır.
Aynı kurumsal şirkette çalıştığım ve ne yapmaya çalıştığını çözemediğim biri var. Bu ben işe girdim aradan herhalde birkaç hafta geçti yani Ocak 2024 te yalnızken geldi nasılsın? Nasıl gidiyor? Alışabildin mi diye sordu. Ben normal cevapladım ama hani canayakın sıcakkanlı biri değilim mesafeli biriyim ama bu herkese karşı böyle ona da sıcak davranmadım sonra ben ekip arkadaşlarımla otururken bu geldi Emre diye bir arkadaşımın omzuna elini koydu yeni arkadaşınız gelmiş diyerek beni kast etti. Ben yine bir şey demedim soğuk kaldım,bu kendini hemen geri çekti. Beş ay aynı kattaydık ama bu iki denemeden sonra bir daha hiç yaklaşmadı,hiç selamlaşma olmadı. Bir daha da yaklaşmadı yanıma.Ben müdürlük değiştirdim 9 ay hiç denk gelmedik çünkü şirkete ayda sadece 5 gün gidiyorduk. Şirkete gidişler 8 güne çıktı ilk denk gelişte yani Mart 2025 te asansörde hafif tebessüm ediyordu kafası öne eğikti kafayı kaldırdı beni gördü ciddileşti 3 saniye yani asansör kapısı kapanana kadar bakakaldı. Ben bakınca bakmaya devam ediyor,bakışlarını kaçırmıyor. İkinci denk geliş şehir dışı etkinliği uçakta 2-3 kere kafayı çevirdi arkasına baktı ben arkadaydım ama ben kendisine bakmamayı tercih ettim. Sonra otobüse binecekken karşımda yine yoklar tarzı bakışlar atıyordu. Ben yine bakmadım sonra ben tek başıma oturmuş etkinlik anında sahneyi izlerken sahnenin en önündeydim bir baktım benim yakınımdan önümden geçmiş o kadar dalmışım ki son anda fark ettim kafası bana dönüktü çevirdi kafasını ve gitti.En son denk geliş şirket koridoru orda arkadaşına bir şey anlatıp tebessüm ediyordu,beni gördü yine o tebessüm gitti ciddileşti 4-5 saniye kitlendi kaldı. Herif beni görünce görmeden önceki tebessümü gidiyor ciddileşiyor ve öylece kalakalıyor. Ben birkaç saniye baktım ve başımı telefonuma eğdim. Bunu reddedilme olarak algılar diye şirketin teams uygulamasından bu karşılaşmadan iki ay sonra mesaj attım. son zamanlarda denk geliyoruz yanında ama selam veremiyorum böylede görüyor ama selamsız geçiyor yabanilik ve kabalık gibi duruyor, yanında birileri oluyor çekiniyorum selam veremiyorum kusuruma bakma denk geldiğimizde selamsızlığımı telafi ederim yazdım. O da bunun üstüne her zaman selam verebilirsin hiç çekinme denk geldiğimizde konuşalım,muhabbet ederiz bir kahve molası yaparız dedi. Bu lafın üstüne ben dedim ki ben ısmarlarım kahveleri. O ise benden olur dedi ben tekrar o zaman tatlı ısmarlarım benim selamsızlığımı anca telafi eder dedim o ise kahve de tatlı da benden olur yazdı orda kaldık. 2 aydır iki tarafta yazmıyordu ve iki aydır şirkette denkte gelmedik. Temmuzda denk gelebilirdik ama gelemedik ağustosta ise evden çalıştık şirkete hiç gitmedik denk gelme ihtimali yoktu. iki ay sonra tam şirkete dönüş öncesi yani 31 ağustosta emirhandan bir hamle geldi linkedinden istek attı. Kendisi linkedin harici sosyal medya kullanmıyor ve burayı da premium kullanıyor bizim ortak bağlantımız yok isteği 31 ağustosta attı ben 1 eylülde kabul ettim.Emirhan benim linkedin isteğini kabul etmeme rağmen mesaj atmadı bende atmadım. En yakın arkadaşıyla konuştum bana emirhanın rahatsız etmemek için bakış attığını söyledi,seçici biri olduğunu söyledi,uzun zamandır da bildiği kadarıyla emirhanın hayatında birinin olmadığını söyledi. Tüm bunlardan ben ne anlamalıyım? Adım atıyor mu atmıyor mu anlamıyorum çünkü hep yarım… tüm bunlar ne demek sence? İşin içinde bir oyun ego tatmini olabilir mi? Bu adam 31 yaşında Rizeli,sakin mizaçta biri.hatta fazla sakin çok ön planda bir adam değil çok ağır yürüyor yürürken sağına soluna yani insanlara bakmıyor düz yürüyor flörtöz biri değil. Çok konuşkan dikkat çekmeye çalışan biri de değil gibi kendi dünyasında yaşıyor gibi görünüyor. Hadi bana şu durumu netleştir ya.linkedinden istek attı ama yazmadı bunun üzerine ben bir kez daha yazdım haftaya uygunluğun varsa kahve içelim dedim o da Salı günü olur dedi ve biz Salı günü kahve molası yaptık. Memleket,eğitim,kardeşler,aile,iş,nerde oturduğum,ofise kaç gün ve nasıl gittiğim gibi sorular sordu. Mola başında kahveyi verirken dikkat et elin yanmasın dedi. Molada sıkılmadık,sessizlik olmadı,aktı. Ama bende yine bir mesafe vardı. Bir iki espri yaptım bir kerede hafif tebessümüm oldu. Sonra vedalaşırken masadan kalktık sandalye önümdeydi aslında geçerdim ama çektim o da kusura bakma görmedim dedi sonra koridorda yürürken bak eski ekibin dedi arkadaşlarımı gösterdi. Son olarak ben asansörden inerken dikkat et kendine dedi. Ha ben bu kahve molasında ne fark ettim bu adam çok özgüvenli değil,mesela benim eski müdürlüğümden arkadaşım denk geldi molada yanımızdaydı asansör beklerken Emirhan onu gördü naber nasılsın dedi, sonra başka bir tanıdığı kadın geçti yanımızdan önce kadın selam dedi sonra Emirhan selam verdi. Bana gelince asla selam verme yok sadece bana bakıp susuyor. Molanın üstünden yedi hafta geçti yine hamle yok. Ben ne anlamalıyım sence tüm bu tutarsızlıklar nedir?beni görünce ciddileşip bakakalma iki kere oldu. Bu çocuk ne yapmaya çalışıyor ? Bir şeylerden şüphelenmeli miyim? Sence bu bir şey ne olabilir? Bu çocukta bir ilgi olabilir mi? Varsa ne kadar zamandır var? Ne yapmak lazım? Son bir detay ben ve bu çocuk iş bankası iştiraki Anadolu sigortada çalışıyoruz benim babam iş bankası yönetim kurulu üyesi ve bu çocuk bunu biliyor. Çünkü bana ailemi sordu babam bankacı dedim bi şey demedi annem emekli dedim annen nerden emekli dedi. Sence biliyor mu babamı? Bu adam sanki ekstra dikkatli ve yanlış yapmama halleri var mı sence? Mola kötü değildi. Sıkılmadı,saate bakmadı,kısa kesmedi ve gerilmedi hatta rahatladığı anlar oldu. Ama buna rağmen bu adam 3-4 hafta bekleyip sonra beni linkedinden çıkardı. 9 haftadır ne denk gelme var ne de iletişim. Bu adamın sorunu ne olabilir?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, anlattıklarını dikkatle okudum ve süreci bütüncül şekilde değerlendirdiğimde yaşadıklarının bir “oyun”dan ya da bilinçli bir manipülasyondan çok, çekingenlik, kararsızlık ve yüksek kontrol ihtiyacı olan bir kişilik örüntüsüne işaret ettiğini söyleyebilirim. Davranışlara birlikte baktığımızda; seni gördüğünde donup kalması, bakışlarını kaçırmaması, seni fark ettiğinde yüz ifadesinin ciddileşmesi, fiziksel olarak yakınından geçmesi, LinkedIn üzerinden bağlantı isteği göndermesi ve kahve molasında sohbeti sürdürmesi, kişisel sorular sorması ve zamanı kısa kesmemesi gibi ayrıntılar nötr bir iş arkadaşlığı sınırının ötesinde bir ilgiye işaret ediyor. Ancak bu ilgi, eyleme dönüşebilecek bir duygusal cesaretle desteklenmediği için yaklaşma ve geri çekilme döngüsü ortaya çıkıyor. Yani bakıyor ama konuşamıyor, adım atıyor ama devamını getiremiyor. Bu durum bir tutarsızlıktan ziyade, reddedilme ihtimaline karşı aşırı temkinli olma ve kontrolü kaybetme kaygısıyla açıklanabilir.
Davranışlarının ego tatmini ya da bilinçli bir oyun olduğu yönünde güçlü bir gösterge bulunmuyor. Ego odaklı kişiler genellikle daha flörtöz, daha görünür ve sürekliliği olan bir ilgi sergilerken; burada ilgi arttıkça geri çekilme görülüyor. Bu da daha çok kaygı temelli bir geri duruşa işaret eder. Sana karşı selam vermekte zorlanıp diğer insanlarla daha rahat selamlaşabilmesi de sıklıkla yanlış yorumlanan bir durumdur. Kişi duygusal olarak anlam yüklediği biriyle daha donuk ve kontrollü davranabilir; çünkü yanlış anlaşılmaktan ya da kendini ele vermekten çekinir. Bu nedenle sana yönelik mesafelilik, ilgisizlikten çok, fazla dikkatli olma halinin bir yansıması olabilir.
Aile ve özellikle babanın konumuna dair bilgisi olması ihtimali de bu temkinli duruşu artırmış olabilir. Zaten sakin ve geri planda duran bir yapıya sahip birinin, böyle bir bilgiyi öğrendiğinde hata yapmama ve sınırları daha katı tutma eğilimi göstermesi anlaşılırdır. LinkedIn’den bağlantıyı kesmesi ve sonrasında iletişimi tamamen durdurması da çoğunlukla içsel bir kaçınma davranışı olarak görülür; kişi içinde bir istek hisseder ancak bu isteği yönetemediği için kendini geri çekerek duyguyu bastırmayı seçer. Bu durum manipülasyon değil, baş etme kapasitesinin sınırlı olmasının bir göstergesidir.
Bu noktada önemli olan, senin süreci zaten olması gerektiği kadar net, saygılı ve dengeli yürütmüş olmandır. Kahve teklifini yapmış, iletişime açık olduğunu göstermiş ve sağlıklı bir mesafeyi korumuşsun. Bundan sonrası karşı tarafın sorumluluğundadır. İlgi tek başına bir ilişki için yeterli değildir; netlik, süreklilik ve davranışta devamlılık gerekir. Şu an görünen tablo, bir potansiyel ilgiden söz edilebileceğini ancak bu ilginin ilişkiyi taşıyacak duygusal cesaret ve olgunlukla desteklenmediğini gösteriyor. Burada seninle ilgili bir eksiklik ya da yanlış bir tutum yok; yaşananlar büyük ölçüde karşı tarafın kendi iç sınırları ve başa çıkma kapasitesiyle ilgilidir. Bu noktadan sonra yapabileceğin en sağlıklı şey, yeni bir adım atmadan süreci olduğu yerde bırakmak ve davranışlara bakarak ilerlemektir. Bir ilişkide ilginin sürdürülebilir olması, sadece hislerle değil, net ve devamlı davranışlarla mümkündür. Sen zaten iletişime açık olduğunu göstermiş, karşı tarafın alanına saygı duymuş ve yük almamışsın. Bundan sonrası onun cesareti, netliği ve duygusal kapasitesiyle ilgilidir. Senin yapman gereken, “neden böyle yapıyor” sorusunda kalmak yerine, sana nasıl hissettirdiğine odaklanmak ve belirsizliğin uzun vadede seni yoran bir yerde durmasına izin vermemektir. İlişkilerde ilgi kadar, güven ve tutarlılık da belirleyicidir; bunlar netleşmediği sürece beklemek ya da anlam yüklemek seni korumaz. Kendini geri çekmek bir kayıp değil, psikolojik olarak kendini kollamaktır.
Sürekli düşünüyorum, düşünmekten iş yapamıyorum. Ve dalgınlık da yaşıyorum. En önemlisi de düşünmekten uyuyamıyorum. Uykuya dalarken bile bakıyorum 5-6 saat geçmiş. Günde maksimum 4 saat ***** önerirsiniz?
Uzmanın Cevabı: Anlattığın şey aşırı zihinsel uyarılma (mental overthinking) ile uyku başlangıcı güçlüğünün birleştiği bir durum gibi duruyor. Sana birkaç adım halinde, işe yarayan ve günlük hayatta uygulanabilir öneriler vereyim. Uyumadan önce kağıda aklındaki her şeyi hızlıca yaz. Beyni rahatlatır ve uykuya geçişi kolaylaştırır.
Nefes + zihni durdurma --> 4 saniye al – 6 saniye ver. Düşünceler hızlanınca “5–4–3–2–1 tekniği” ile ana dön. Uyku öncesi hazırlık: Son 1 saat, ekranı bırak, loş ışık, Ilık duş (sonra gevşeme etkisi). Gün içinde düşünce molası-->Beyni boşaltmak için günde 2 defa sadece 5 dakika düşünme molası ver.
Eğer bu durum seni zorlamaya devam ederse profesyonel destek almak iyi gelebilir. Terapi desteğine ihtiyacın olursa buradayım.
Merhaba, ben uzun yıllardır aynı iş yerinde çalışıyorum. İş yüküm çok fazla hem de maddi açıdan hem de çıkınca ne yapacağımı bilmediğim için çalışmaya devam ediyorum. Öneriniz var mıdır ?
Uzmanın Cevabı: Öncelikle yaşadığın tükenmişliğin çok doğal olduğunu bilmeni isterim; uzun süre yüksek iş yükü altında olmak psikolojik kaynakları zorlar.
Mevcut iş koşullarında küçük düzenlemeler yapmak, görev önceliklendirme, iş yükü paylaşımı ya da yöneticinle kısa bir sınırlar-yük değerlendirmesi, bir miktar nefes alanı sağlayabilir.
Belirsizlik kaygını azaltmak için bir “B planı” oluşturmak önemli; ilgi duyduğun alanları netleştirmek, güçlü yönlerini gözden geçirmek ve kısa eğitimlerle seçeneklerini genişletmek sana güven duygusu kazandırır.
Maddi açıdan bir güvenlik alanı yaratmak da karar süreçlerini daha yönetilebilir hâle getirir; birkaç aylık birikim psikolojik dayanıklılığı artırır.
Ve iş dışındaki küçük destekleyici rutinler; hareket, sosyal temas, dinlendirici aktiviteler, tükenmişlik hissini hafifletir ve daha net düşünmene yardımcı olur.
Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.
Ücretsiz soru sormak nasıl işler?
Online psikolog arayışında ilk adım uzmanı seçmektir. Sorunuz bir havuza düşmez; profilleri okuyup yaklaşımını uygun bulduğunuz uzmana doğrudan yazarsınız. Uzman cevapladığında bildirim alırsınız ve aynı başlık altında en fazla 5 mesaj boyunca karşılıklı yazışabilirsiniz.
Sorunuz yayımlanır mı?
Sorunuzu yalnızca yazdığınız uzmana özel tutabilir ya da aynı durumu yaşayanlara faydası olsun diye yayımlanmasına izin verebilirsiniz. İzniniz tek başına yeterli değildir: yayımlanması için uzmanın da onay vermesi gerekir. İkisi birden olmadıkça soru ve cevap bu listede görünmez.
Uzman seçiminden cevabın gelmesine kadar akışın tamamını adım adım görmek isterseniz Nasıl Soru Sorabilirim? sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
