2743 sonuç gösteriliyor.
1 senedir aldığım nefesi hissediyorum ya da dinliyorum., eskisine göre çok iyiyim ama tamamen geçmedi.Araba sürerken ya da bilgisayarda oyun oynarken sorun yok . İç çekiyorum bazen nefes için . Ağzımla nefes alıyorum bazen
Uzmanın Cevabı: Anlamadım, yazınız eksik kalmış sanırım
Merhaba, öncelikle kendimden bahsedeyim ben 23 yaşında bir üniversite öğrencisiyim. Uzun süre boyunca utangaç ve bu utangaçlıktan dolayı da asosyal olarak yaşadım. Etrafımda yakın arkadaşım vardı ama ama o da 2 kişiyle sınırlıydı diğer insanlarla pek iletişim kurmazdım öyle çekinirdim. 17 yaşında sınav stresinin, kendimi tanımaya başlamamın ve yalnız hissetmemin de verdiği tepkiyle bir ilişkiye başladım sonrasında dedemi de kaybederek iyice kendimi yalnız hissettim ama bunun dedemle alakalı olup olmadığından emin değilim tam olarak bu ilişki sağlıklı olmakla alakası bile yoktu kendim olmaktann tamamen farklı bir ilişkiydi. Özsaygımı yitirtecek kadar üstelik. Asla yapmam dediğim şeyler yaptım. O dönemdeki halim ben değildi gibi sanki başka birine aitti yaptığım şeyler yaşadığım şeyler. Kendimi dışardan izliyormuşum gibi hissediyorum artık sanki başka biri vardı o dönemde benim yerimde bu ilişki bir süre devam etti sonrasında bunu yapamayacak hale gelip bir şekilde ilişkiyi bitirmeyi başardım. Sonrasında hemen hızlıca başka bir ilişkiye başladım daha normaldi ama yürütemedikten sonra ayrıldım. Tekrar içimde huzursuzluk hissettiğimde kendimi başka ilk ilişkime benzer bir ilişki içinde buldum. Ve bu döndü başka kişilerle devam etti. En son bir arkadaşımla ilişkiye başlamaya çalıştığımda karşı taraf istemedi ve ben yoğun hayatımda yaşadığım en yoğun çöküşü yaşadım. Normalde beni bu kadar çökerdecek bir olay bile değildi üstelik. Sonrasında elimi ayağımı çekip düz yaşamaya başladım. Bundan önce sadece mutsuz,bir ortamda olan ama neler olduğundan pek haberi olmayan sadece orda bulunan kendi içinde yaşayan biriydim. Bu olayın üstünden birkaç ay sonra bir anda kendimi iyi hissetmeye başladım. Hiç olmadığım kadar iyi üstelik bu 21 yaşımın sonunda yaşanıyordu. 1-1,5 yıl boyunca enerjisi yüksek etrafta koşturan ufak tefek şeyler dışınnda pekte üzülmediğim bri dönemdi. 2 ay önce doğum günümde kötü bir gün geçirdim normalde kendimi toplardım muhtemelen ama üstüne birkaç olumsuzluk daha yaşandı. Ve kendimi sanki tekrar eski karanlığın mutsuzluğun içinde hissetmeye başladım. Modumu yükseltmek için uğraştım aslına bakarsanız ama zaman geçtikçe her şey daha kötü gitmeye başladı. Artık sadece mutsuzum huzursuzum yorgunum ve bunun nedenini bile bilmiyorum. Sadece yorgunum.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yazdıklarından anladığım kadarıyla olumsuz yaşantılarının devamında gelen mutsuzluk ve bu birikimden kaynaklanan bir yorgunluk içerisindesin. Yaşam, enerjimizi yükselten ve bizi mutlu eden deneyimleri kapsadığı gibi bizi mutsuz eden ve öğretici deneyimleri de kapsıyor. Benzer durumlara ilişkin olumsuz deneyimlerimizin sık ve istikrarlı olması bizleri öğrenilmiş çaresizliğe itebiliyor. Olumsuzluklar hep böyle tekrarlanmaya ve biz de benzer şeylerin akışında dönüp duracak mıyız diye sormaya başlarız. Bu akışın sana katacağı neler olabilir, neler öğrendin, neden bundan sonrasında daha iyi şeyler olmasın? Bu noktada, geçmiş deneyimlerini bir gözden geçirmenin katkısı olacaktır. Ortak noktalar nelerdir, hangileri sana bağlı nedenlerden kaynaklıdır, hangileri değildir? Tüm bu gözlemin ardından, hatırlamakta fayda var ki; mutsuzluk da mutlu olmak gibi vardır. Mutsuz olduğumuz durumları da kucaklayarak, doyasıya mutsuz olmak.. Neden olmasın? Bu sürecine beyaz bir pencere olabilmek için, görüşmeyi isterim. Dilersen randevu oluşturabiliriz.
Kafamda yapmak istediğim şeyi planlasamda hiçbirşekilde kararımı aktifleştiremiyorum.Spor yapıcam diyorum yapamıyorum.Evi düzenlicem ama düzenlemiyorum.Aklım ve ruhum farklı hareket ediyor? Bu yüzden mutsuzum.Herşeyden kaçmak istiyorum.Depresyonda olduğumu düşünüyorum.10 yaşında oğlum var.Babası ile boşandı*****ğduğundan itibaren babası ile yok denecek kadar az ilişkisi olan bir oğlum var ve bu durumun sıkıntıları ile mücadele ediyoruz.Oğlum Dikkat eksikliği,davranış ve öfke kontrolü eğitimi desteği alıyor.Herşeyle tek başına mücadele etmek beni çok yoruyor.Kaybolmak istiyorum.Eskiden içimde olan kararlı günlerime dönmek istiyorum ama içimde hep acı bir his var. Bu hisden ve yalnızlık duygusundan kurtulamıyorum.Nasıl kurtulabilirim?
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bahsettiklerinizden yola çıkacak olursam depresif bir süreçten geçiyor olabilirsiniz. Bu noktada bu kısır döngüden çıkma konusunda tek başınıza baş etmekte zorlanabilirsiniz. Bir profesyonel destek almanızı öneririm. İhtiyaç halinde dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz. Sağlıklı günler diliyorum.
Yaklaşık 1 yıldır yapmam gereken şeyleri ertelemeye başladım.Kendimi kısırdöngüde hissetmeye ve başarısız hissediyorum.Bu yüzden odaklanamıyorum.Tükenmiş gibiyim ve kaybolmak *****şandım.10 yaşına yeni giren bir oğlum var.Onunla sorunlar yaşıyorum ve kendimi çok yorulmuş hissediyorum.Bu mutsuzluktan tek başına çıkamayacağımı anladım.Yardıma ihtiyacım var hocam
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yardımcı olmamı istiyorsanız randevu alabilirsiniz.
Fazla iyi niyetli fazla yardım etmeyi seven ve nedendir bilinmez insanda kötü niyete çok düşük ihtimal veren biriyim. Aksi bir durumla karşılaşınca amacının bana ters düştüğünü anlıyor olsam da bunu dillendiremiyorum karşı çıkamıyorum tersleyemiyorum. İçimde bir şey bunun bana yakışmayacağını söylüyor kabalık olacağını söylüyor ve ben hep mantığım yerine duygularıma yenik düşüyorum. Bunu nasıl aşarım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bu yaklaşımlarınızın kişilik yapınızdan kaynaklanıyordur, değişim, dönüşüm için uzman desteği almanızı öneririm.
Merhaba 2 yıldır uzaktan ilişkimiz var o karadenizin fakir köylerinde yaşıyor ailesinin tarlasında çalışıyor hiç işe giriym para biriktiriym evlililk hazırlığı yapiym borçlar bar askerlik var demiyor.Ben işimde bile güzel yerlere gelme hayatımı kaliteli bir düzene sokma peşindeyim kız olduğum halde.Bana dediği şey şu seni de bu tarlalarda çalıştırcam bi gün.Sanki 2 kuşak öncem gibi vizyonu.Onu geri kafalı zihniyetinden nasıl kurtarabilirim ya da ilişkimizin oluru var mı ?
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, anlattıklarınıza dayanarak farklı iki yaşam tarzı görüyorum. Bu noktada sizin ve erkek arkadaşınızın ilişkiden beklentilerinizi biraz düşünüp birbiriniz ile paylaşmanızı önerebilirim. Sizin tarlada çalışmanızı neden istiyor olabilir? Bu konuda biraz düşünebilirsiniz. İlişkileri sağlıklı bir şekilde sürdürülebilir kılmak farklılıklara saygı duyarak ilerlemek gerekir. Ancak bu farklılıklar iki tarafında kabul ettiği ve kişilere,ilişkiye zarar vermeyen türden olmalıdır. Kişilere veya ilişkiye zarar verici türden farklılıklar söz konusuysa saygı duyulmasına rağmen uyuşmazlık yaşandığı için çeşitli problemler doğabilir.
Şimdi indir, konuşmaya başla
Merhabalar. Ben yalnız kalıyordum ve bir gün kalabalıkta kendimi etraftan kopuk yabancı hissettim. 2 aydır bu duyguyu çoğu zaman yaşıyorum. Kendimi eskisi gibi hayatın içinde hissedemiyorum sürüklenip gidiyormuşum gibi. Anda kaybolacakmışım gibi hissediyorum. Zihnimde de bir durgunluk anlamsızlık var. Bunlara bağlı olarak kaygı da yaşıyorum da iç sıkıntısı, bedensel belirtiler vb. Nörolojik olarak muayene oldum normal çıktı. Acaba psikoterapide hangi yaklaşımla çalışmak gerekir bu belirtilerle ilgili olarak. Alandan biri olduğum için sormak istedim. Çok teşekkür ederim şimdiden☺️
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bunun ile ilgili doğru bir dönüş yapılabilmesi için seansta sizin özelinizde durumu değerlendirmek ve detaylandırmak gerekir. Sağlıklı günler diliyorum.
Merhaba hocam. Ben yalnız kalıyordum ve bir gün kalabalıkta kendimi etraftan kopuk yabancı hissettim. 2 aydır bu duyguyu çoğu zaman yaşıyorum. Kendimi eskisi gibi hayatın içinde hissedemiyorum sürüklenip gidiyormuşum gibi. Anda kaybolacakmışım gibi hissediyorum. Zihnimde de bir durgunluk anlamsızlık var. Bunlara bağlı olarak kaygı da yaşıyorum da iç sıkıntısı, bedensel belirtiler vb. Nörolojik olarak muayene oldum normal çıktı. Acaba psikoterapide hangi yaklaşımla çalışmak gerekir bu belirtilerle ilgili olarak. Alandan biri olduğum için sormak istedim. Çok teşekkür ederim şimdiden☺️
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle sıkıntılarınızın kaynağı, nedenleri belirlenmeli, sonrasında terapi yaklaşımı belirlenebilir.
Merhabalar, 30 yaşında evli bir kadınım, bir ay önce yaşadığımız ağır bir kavga nedeniyle eşimle ayrılmaya karar verdik. Eşimin alkol sorunu, benimse öfke kontrolüne ilişkin sorunlarım var. Neredeyse 1 aydır ayrı yaşıyoruz, son görüşmemizde kesin ayrılık kararımızı verdik ama resmiyette henüz bir adım atamadık. Benim sorunum şu ki, ayrıyken evimi ve onunla geçirdiğim zamanı özlüyorum ama birlikteyken asla tahammül edemiyorum ve iç dünyamda sürekli senaryolar kurup olmasını hayal ediyorum. Çoğu zaman bu senaryolar olumsuz düşüncelerden oluşuyor. Ayrıca eşimi ciddi anlamda aklımdan çıkaramıyorum her ayrılık kararımda kendimi haklı görüp, süreç ilerledikten sonra kendimi suçlayacak bahaneler bulup barışmak için çabalıyorum. Suçlu suçsuz aramaktan çok yorıuldum. Artık (eşim de birlikteliği asla istemediği için) bu düşüncelerden sıyrılmaya ihtiyacım var. Nasıl bi tedavi yöntemi izlemem lazım daha önce profesyonel bi destek almadığım için nereden başlayacağımı bilemiyorum. Yardımcı olabilirseniz çok sevinirim.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar boşanma sürecinde duyguların hemen kaybolması, yitip gitmesi mümkün olmayabiliyor. Eşinizi,evinizi ve aslında oradaki anılarınızı özlemeniz de bunun bir göstergesi ve sürecin bir parçası.Burada temel olan şey gerçekten sizin ne istediğinize hissettiginize,ilişkinin gidişatına, bu ilişkinin sizi nasıl etkilediğine odaklanmak ve bunları detaylı irdelemek.Saglikli düşünebilmek, irrasyonel düşünceleri ve olumsuz ic konuşmaları faydalı olanlarla değiştirmek sürece ve size olumlu yönde katkı sağlayabilir.Randevu oluşurmuşsunuz bildirimi aldım ,pazartesi görüşmek üzere, sevgiler 🌸
Merhabalar, 30 yaşında evli bir kadınım, bir ay önce yaşadığımız ağır bir kavga nedeniyle eşimle ayrılmaya karar verdik. Eşimin alkol sorunu, benimse öfke kontrolüne ilişkin sorunlarım var. Neredeyse 1 aydır ayrı yaşıyoruz, son görüşmemizde kesin ayrılık kararımızı verdik ama resmiyette henüz bir adım atamadık. Benim sorunum şu ki, ayrıyken evimi ve onunla geçirdiğim zamanı özlüyorum ama birlikteyken asla tahammül edemiyorum ve iç dünyamda sürekli senaryolar kurup olmasını hayal ediyorum. Çoğu zaman bu senaryolar olumsuz düşüncelerden oluşuyor. Ayrıca eşimi ciddi anlamda aklımdan çıkaramıyorum her ayrılık kararımda kendimi haklı görüp, süreç ilerledikten sonra kendimi suçlayacak bahaneler bulup barışmak için çabalıyorum. Suçlu suçsuz aramaktan çok yorıuldum. Artık (eşim de birlikteliği asla istemediği için) bu düşüncelerden sıyrılmaya ihtiyacım var. Nasıl bi tedavi yöntemi izlemem lazım daha önce profesyonel bi destek almadığım için nereden başlayacağımı bilemiyorum. Yardımcı olabilirseniz çok sevinirim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, ayrılma psikolojisi zor üstesinden gelinen bir durumdur. Zira siz de bunu çokça isterken, ayrılık vakti geldiğinde tereddüt ediyorsunuz. Veya ayrılmayı zihninizd yerleştirmek için istemsizce olumsuz senaryolar kuruyorsunuz, bu sizi daha da tüketir. Kendi özgür iradenizle, hiçbir duygunun esiri olamdan ayrılmak en sağlıklısı 👍
Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.