Soru Sor
Kategorisiz

Kategorisiz

2743 sonuç gösteriliyor.

Merhaba ben Buket :) Günlük ha

Buket 5 yıl önce

Merhaba ben Buket :) Günlük hayatımı etkileyecek düzeyde olmasa da korkularım var. Ailemden birinin telefonu çaldığında acaba kötü birşey mi oldu düşüncesi veya ailemden biri ev dışında olduğunda veya gece birimize bir an da birşey olur mu olursa ne yaparım şeklinde korkularım var. Önceden kendim için bi korkum vardı hastalanır veya pat diye ölürsem gibi onu aştım ama şuan bu tedirginlik aile fertlerine karşı olmaya başladı. Uykularımı bölecek veya dediğim gibi günlük rutinimi etkileyecek düzeyde değil ama benim rahatsız olduğum bir konu. Çünkü çoğu zaman her gün ara ara bu tür negatif düşüncelerim oluyor. Bu konuyu aşmak istiyorum.

Uzmanın Cevabı: Merhaba Buket Hanım, günlük yaşantınız içerisinde kaygılanmanıza neden olan bazı düşüncelere sahipsiniz. Bu düşünceleriniz çarpıtılmış şekilde ortaya çıkıyor ve mantık dışı inançlardan kaynaklanıyor. Çarpıtılmış düşüncelerin yerine sağlıklı ve işlevsel olan düşünceleri entegre etmemiz gerekiyor.Kaygılarınıza neden olan düşüncelerin altında yatan temel düşünceyi bulabilmemiz gerekiyor. Ayrıca, kaygı verici düşüncelerin ne zaman ortaya çıktığını belirlemeniz farkındalık kazanmanız açısından sağlıklı olacaktır. Bu noktada size şunları önerebilirim: 1-Benim yerimde başkası olsa acaba nasıl düşünürdü diye kendinize sorun. 2-Eğer düşündünüz gibi olursa en fazla ne olur diye kendinize sorun. 3-Kaygılarınız hangi durumda daha fazla ortaya çıkıyor bunun farkına varın. 4- Kaygılarınıza eşlik eden bedensel belirtilerinizi fark edin. 5-Kaygılandığınız sırada aklınızdan geçen düşüncenizi not edin yerine sağlıklı düşünceyi entegre etmeye çaba gösterin. 6-Sağlıklı olan düşünceden sonra kaygı durumunuzu yeniden gözlemleyin. Online terapi için randevu alabilir benimle yeniden iletişime geçebilirsiniz sağlıklı günler dilerim. Hakan KILIÇ Psikolojik Danışman-Cinsel Terapist

Detayları Gör

Korku

M... Y... 5 yıl önce

19 yaşındayım ve en ufak rüzgardan bile korkuyorum sanki kötü şeyler olucakmış gibi hissediyorum gerçekten çok strese giriyorum

Uzmanın Cevabı: Rüzgar ya da fırtına olduğu bir zamanda travmatik bir deneyiminiz mi oldu?

Detayları Gör

bipolarım mı var?

bennisa 5 yıl önce

merhaba, 17 yaşındayım. genellikle mutsuzum, çok sabırsız ve gereksiz huzursuzlandığım zamanlar oluyor. bazen hiçbi şeyden zevk almıyorum. uykuya hiç ihtiyaç duymuyorum. her şeyi yapabilirmişim gibi geliyor ve nerde ne yapacağım hiç belli olmuyor. bi gün aşırı enerjiksem 10 dakika sonra ağlayabiliyorum. geçen gün çok fazla gülmüştüm ve birden ağladım nedenini anlayamadım. hslisünasyonlar görüyorum. sanki eşyalar hep hareket ediyor ve sanki beni izliyorlar gibi, sanki her an biri gelip beni öldürebilirmiş gibi. çok gerildiğimde bazen şelale sesi falan duyuyorum. hiçbi şekilde konsantrasyonum yok. arada ellerim titriyordu. bundan bi sene önce psikiyatriste gitmiştim ve bana ağır depresyonla anksiyetem olduğunu söylemişti. bana verdiği ilaçları birden bırakmıştım.

Uzmanın Cevabı: Merhaba yazdıkların ciddi belirtiler buradan bir teşhis koymak öneride bulunmak yanlış olur. İlaçları doktor kontrolü dışında bırakmış olman sakıncalı. Bir uzman desteği almanı öneririm.

Detayları Gör

Eşimle sorunlar

Nur 5 yıl önce

Eşimle anlaşamıyoruz , dediği yaptığı herşey mantıksız ve saçma geliyor bana hiç bir şekilde anlaşamıyoruz herşeyden kavga çıkıyor bir konuyu 3gün konuşup anca anlaşıyoruz , ve sürekli böyle oluyor artık sinirden kendime zarar veriyorum , bir kere bir söylediğimi anlasın ve kavga çıksın istemiyorum , artık boşanma derecesine geldik ama çocuğum var ve babasız durmuyor ve evdende gitmek istemiyor , eşimde bırakmıyor boşanmak için , anlsicaz duzelicez diye , yardımcı olurmusunuz

Uzmanın Cevabı: Merhaba, sağlıklı iletişim, boşanma olacaksa da olmayacaksa da şarttır. Kavgalarınızin konusunu ve karşılıklı konuşmaları bilmem gerekir.

Detayları Gör

Babamın Sürekli Engellemesi

G... K... 5 yıl önce

Merhabalar Nihal Hanım. Ben 23 yaşında öğrenciyim. Bu sene üniversiteden mezun olacağım ve bundan dolayı şimdiden iş arayışına başladım. Memlekete dönmek zorunda kaldım ama iş arayışıma devam ediyorum. Eve geldiğim gibi zaten kendimi hep kapana sıkışmış gibi hissediyorum. Çünkü ne zaman eve gelsem bir daha istediğim şehre dönemeyecekmiş gibi hissediyorum. Bunda babamın etkisi çok büyük. Önceki yıllarda staj için o şehre gideyim dediğimde engellemeye çalıştı, şimdi iş başvurusu yapayım diyorum engellemeye çalışıyor. Sürekli bir engelleme mevcut. Nedenini sorduğumda da kalacak yerinin olmaması diyor ve ekonomik konuları da açıyor. Kendimi çok kötü hissediyorum. Aslında babamdan bir isteğim de yok o anlamda. Çalışarak para kazanarak kendi hayat kurmak istiyorum istediğim şehirde ama hep engelleniyorum. Cidden kapanda hissetmekten çok yoruldum, bu yüzden ettiğimiz kavgalardan da. Kendi hayatımı çizmek istediğim için suçlandığımı hissediyorum ve cidden babamın inadını nasıl kıracağımı bilemiyorum. En küçük desteğiniz inanın benim için çok yararlı olacaktır. Öğrenci olduğum için seans alamıyorum ne yazık ki :( Bu kapanda hissetme durumunu nasıl aşabilirim sizce? Çünkü gerçekten kendi hayatımı çizmek istiyorum artık.

Uzmanın Cevabı: Merhaba Gamze, ataerkil bir toplumun kadını olarak yaşadığın durum sadece sana ait bir sorun değil, maalesef bir çok baba aynı anlayış ile kızlarını engelliyor. Babanın geleneksel düşünce yapısını değiştirmen oldukça zor. Bu durumda yapabileceğin tek şey babanla tartışmadan iş arayışlarını sürdürmen ve kesinleştiğinde yani işini ve evini ayarladığında söylemek olabilir.

Detayları Gör

Takıntı

Depesif 5 yıl önce

Dudaklarımı yolma takıntım var uzun zamandır bu sorun ile savaşıyorum ama çözüme ulaşamıyorum sürekli olarak dudaklarımı yolluyorum bu konuda yardımcı olursanız sevinirim

Uzmanın Cevabı: Merhaba, streslendiginiz birşey var mı?

Detayları Gör

Merhaba benim 4 yaşını doldu

Pisagor 5 yıl önce

Merhaba benim 4 yaşını doldurmuş oğlum da bir davranış var sebebi 1.5 -2.5 yaş arası 4 saatlik kreş deneyimiz okdu sonra aşırı tepkisellikkle devam etti, doğum sonrası da kuvöz ve emzirme problemleriyle devam ettik yeniden bağlanma çabası ile suanki durumda ise benim yahut babasının canını yaktığında bize aşırı öfkelenip bagiriyor kendini sıkıp kıpkırmızı oluyor ve kendi cani yansa kazara hiç bisey olmadi ki acımadı ki diyor veyahut bir gün ven yanlışlıkla mutfakta elimdeki nesneyi geçerken kafasına değdirdim diye asır öfkelendi cani yandi diye nasil yaparsın diye ve aşı okdu geçenlerde 4 yaş aşısını vd zor zapt etmiş babası onu sıkıca tutunca iğne yapıldıktan sonra hemşirenin odasını darmadağın etmiş vd ofkelendiginde tırnaklarını sanki yırtıcı bir kedi gibi çıkarıyormuş gibi gösterip ellerini öyle saldırıya geçiyor fakat normal vakitte melek gibi bir çocuk durum nedir neyapalim

Uzmanın Cevabı: Merhaba, aşırı hareketlilik bağlı öfke sorunları yaşıyor olabilir .Net bir şey söylemek için bir uzmanın görmesi gerekir.

Detayları Gör

Bilmiyorum hiç birşeyi düzenli yapamıyor

Y... B... 5 yıl önce

Ben lise öğrencisiyim derslerim umduğum gibi gitmiyor . Ders çalışamıyorum . Başım çok ağrıyor artık bişey yapacak hevesim kalmadı. Herşeyi denedim ama başaramıyorum nereden başlamalıyım bilmiyorum ne yapmalıyım . Doğruyu söylemek gerekirse bu konu yüzünden kendime bir çok kez zarar verirdim . Fiziksel olarak , psikolojik olarak da . Bir çok yönden başarısız oldum ve hep başladığım şeyleri yarım bıraktım çünkü onlarda başarısızlıkla sonuçlanacaktır. Ailem hiç üstüme düşüyorlar hep iş hep iş kendilerini paraya adamış .Konuşacak kimsem olmadığı için buraya yazıyorum . Bir çok motivasyon videoları izledim ama bu benim için sadece zaman kaybı oldu . Sizden ricam eğer bunu okuyorsanız lütfen bana yardım .

Uzmanın Cevabı: Merhaba Yeter, pandemi süreci her yaştan insanı etkiledi ama gençleri daha da fazla etkilemiş durumda, okula gidememek, sosyalleşememek ve belirsizlik zorlu ergenlik sürecindeki gençleri daha fazla etkiliyor maalesef. Ne zaman normal hayatımızı yaşamaya başlayacağımızın belli olmadığı bu süreçte biraz daha sabırlı olmak gerekiyor. Bu süreçte yapılabilecek en önemli şey fiziksel aktiviteyi artırmaktır. Mümkünse dışarıda açık havada yürüyüş, koşu ya da evde egzersiz yapmanı öneririm. Aktif olmak, egzersiz yapmak enerjimizi yükseltir, seretonin hormonu salgısını artırır dolayısıyla zihinsel ve duygusal olarak kendimizi iyi hissetmemizi sağlar.

Detayları Gör

Uzmanınla dilediğin yerden görüş:

Psikolog Merkezi: Online Seans

Hemen Keşfet

Şimdi indir, konuşmaya başla

Meraba ben 15 yaşındayım bunu

Meri 5 yıl önce

Meraba ben 15 yaşındayım bunu yazarken bile nasıl anlatcam hakkında hicbifikrim yok hayatan gram keyif almıyorum belki diyceksiniz daha 15 yasindasin bu neyin derdi anlatım hayatımın gözümün önünde kayışını izliyorum çünkü eğitim hayatım deseniz yerle bir oldu bu sene sınıfta klairsam okuldan alcaklar sınava çalış deseniz bu psikolojiyle mi diycem çünkü ne canlı derslere katılabiliyor um nede bir test çözebiliyorum bu psikolojiyle ailenden bari şansisn derseniz evimde hergun kavga var 3 abim 2 ablam var onların da üstüme gelişleri elime telefonu alsam hepsi üstüme gelir sen kimle konuşuyorsun diye güven yok arkadaslarin deseniz hepsi birbirinden kötü insanlar 14 yıllık arkadaşımdan bile çok büyük kazikalr yedim en ağiri o oldu tehtitler yaşadım ben bunların hiçbirini kimseye anlatamıyorum ama bı psokologdan destek almak istesem arkamda duracak bı kişi bile yok evden dışarı çıkmak istemiyorum insanların yüzunj görmek istemiyorum ya bne bu hayatı seçmedim ya bne acı çekiyorum kalbimdeki kırkilar göğsüme batiyo nefes alamıyorum oturdum gibi hayatımın kayışını izliyorum

Uzmanın Cevabı: Merhaba, maalesef şuan birçok seninle aynı duyguları yaşıyor. Pandemi süreci, okula gidememek, sosyalleşememek ve belirsizlik herkesi kötü etkiledi ama bir süre daha sabırlı olmamız gerekiyor. Çevrende duygularını paylaşamadığın birinin olmaması da şansızlık. Bir günlük tutarak duygularını oraya yazmanı öneririm. Yazmak konuşmak kadar yararlıdır, duygularını içinde tutmamış, aktarmış olursun. Kendi iyiliğin için zor da olsa zorlayarak ders çalışmaya çaba göstermelisin, geleceğini iyileştirmek için çevrende kimse sana yardımcı olamaz, daha iyi bir gelecek istiyorsan senin çaba göstermen gerekecek. Dışarı çıkıp hergün yürüyüş yapmanı öneririm, fiziksel aktivite duygusal olarak da iyi hissetmeni sağlayacaktır.

Detayları Gör

Degersizlik

A... O... 5 yıl önce

Hocam yazacaklarim uzun olacak insallah okursunuz Ben 28 yasinda bir kadinim lise zamanlarinda universite zamanlarinda hic arkadas edinemedim arkadaslarim oldu tabiki ama hep biseyler araciligiyla lisede kimseyle kknusmazdim ilk adimi atip ben konusmaya calismazdim zamanla ayni sinifta oldugumuz icin arkads grubuna dahil oldum ve hep kabul gormek icin verici oldum iyi kiz oldum onlara gore yasadim lisedeyken yazlari calisiyordum ve bunu hic bir arkdsima soyleyemiyordum utaniyordum ailemin durumu uyi degildi universitedeyken de sjniftan hic yakin arkdsim olmadi sinifa geliyordum hic sagila donup bakmiyordum cok kalablk sinif amfi oyuzdn kimseyle konusmdm kimsede benle konusmdi universite bitti kpss sureci basladi universiteden beride hic calismadim bir iste kpss ye hazirlandim bu sene iyi bir puan aldim ama mulakatlar var bilmiyorum nasil olur kendimi cok degersiz hic bir ise yaramayan biri gibi hiseediyorum liseden beri bir yerde calismadim simdi bir yere girip calismak cok zor geliyor yapamam gibime geliyor iletisim kuramiyorum bir yere gidip is gorusmesi bile yapamiyorum cesaret edemiyorum bugun klavye sinavim vardi ve sinava gidecktim ama son anda vazgectim yapamam edemem diye dusundum icim skldi o sinava gitmek istemedim kotu bisey oluckmis gibi hissettim aileme yalan dedim ertelendi doye boyle yapinca kendimi hic bisey haketmiyorum bir işim olmayacak gibi hissediyorum cabalamiyorim diyorum kendime cok kotu duurmdayim kendi icimde savas veriyorum biseyler yapmak istyorum artik asnnrm baski yapiyor hic bir ise yaramiyosun falan diyordu bu sene onlri demeyi birakti kpssden yuksek puan alinca normalde ablamin arkds grubu var onala samimiyim ablam araciligiyla cok konuskan espirili buriyim ama bir iş ortamina girip calismak ozel sektorde beni korkutuyor cesaretimyok 28 yasina geldim ama hic bisey yapamadim bu hayatta silik gibiyim ailemdende hic para istemiyorum isteyemiyorum kendime yeni hir kiyafaet bile almiyorum univeesiteden beri .devlete girip calismayi cok istiyirum ama bu kalvye mulakatina gitmedim neden boyle bisey yaptim anlamiyorum az kisi aliyorlae yazamayacgm bosa gidiceksin diye dusundum . Oldugum gibi de olamiyorum aileme yalanlar soyluyorum olmadugim biriymisim gibi davraniyorum ben onlar gibi dusunmuyorum pek cok konida ama oyle dusunuyimusim gibi yapuyirum ben olamiyorum var olamiyorum devlete atanip calisrsam duzelecgimi dusunuyorum ekonomik ozgurlugumu elime aldigimda ozaman birseyler soylemeye hakkim olacagini dusunuyorum .kuccukken yasadagim bazi olaylar var inlae etkili olabilcgini dusunuyorum annem bizi hic kknusturmaz di kuccuken buyuklerin yaninda sen suc karisma konusma derdi ve komsularin akrabalarin yaninda utandirirdi bizi bir seyi yanlis yaptigimizda sonra diyorum sucu annene mi atiyosun iki ablam oyle degil sen mi oyle oldun sende sorun var diyorum .kafamda cok degisikndusunceler donuyor biri bisey yaprginda soyledginde onu neden soyledgini cozmeye calisiyorum farkli sebepler ariyorum yardim edin

Uzmanın Cevabı: Merhaba, lise çağlarınızda arkadaşlık için tercih edilmediğinizi öğrendiniz sanırım. O yaşlarda kendinizden ne kadar verirseniz, ne kadar fedakarlık ederseniz o kadar sevileceğinizi düşünüyordunuz. Şartlı sevgi sizin için normalleşmişti o zamanlarda. Üstüne üstlük bu durum üniversitede de devam edince cesaretiniz iyice kırıldı. Kendinize işe yaramaz hissetmeye başladınız, hala daha devam ediyor sanırım bu durum. İş başvurularında sizi korkutan ne oluyor peki? Mülakata girince ya da iş görüşmesine girince sanki sizin hakkınızda olumsuz şeyler düşüneceklerini ya da bunları size söyleyeceklerini düşünüyorsunuz. Ailenizle anlaşamamak da sanırım sizi epeyce etkilemiş. Annenizin söz hakkınız olmadığını öğretmesi sanırım başarısız hissetmenizi ya da hata yapmamanız gerektiğini de size öğretmiş gibi. Konuyla ilgili kendinizi çok iyi şekilde ifade etmişsiniz, konunun ortaya çıkış nedenleri de aslında aile ilişkiniz ve bu ilişkiden öğrenmiş olduklarınız olabilir. Sizi başarısız kılan neler var, kendinize değer vermenize ne engel oluyor? Lisede daha aktif olan, kendisini anlatan kişi ne oldu da şimdi cesaretinin kırıldığını hissediyor? Evet lisede de siz çaba sarfettiniz, belki de bu sizi çok yordu ama orada bir sonuç elde ediyordunuz. Şu an buna engel olan nedir? Niye sizin hata yapmaya ya da yanlış bir şey söylemeye hakkınız yok?

Detayları Gör

Aklındaki soruyu ücretsiz sor

Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.

Ücretsiz Soru Sor

Nasıl Soru Sorabilirim?