Merhaba epilepsi aynı zamanda engeli bir annem var ve 2 evlilik yaptı ikincisi vefat etti bunun gibi bir sürü tramvası var öz güven eksikliği konuşma bozukluğu engelilik psikolojisi hayat şartları madi imkansızlıklar ve en son görüştüğüm psikolog agır depresyon dedi bu aşamada ben onun için neler yapabiirim psikolojik destek ile. İyileşirmi?
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bu konuda nasıl davranmanız neler yapmanız nelerden uzak durmanız konusunda en iyi bilgilendirmeyi size çalıştığınız psikoloğunuz yapacaktır öyküye çok daha iyi hakim olduğu için. Sağlıklı günler diliyorum.
Gergin olduğum anlar ve olmadığım anlar farketmeksizin, bir amaca yönelik hareket ederken elim ve kafam titriyor. Örn: Yemek yerken tam kaşığı ağzıma sokacağım an kafam ve elim titriyor. Kardiyoloji, nöroloji ve sinir hastalıkları benzeri bir çok bölümde muayene edildim ve uzmanlar tarafından görüş aldım fakat hiçbirinde sıkıntı çıkmadı. Ben de anksiyeteye dayalı olduğunu düşündüğüm için bir psikologdan yardım almayı düşündüm.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, kaygılı hissettiğimiz durumlarda kontrol edemediğimiz bazı fiziksel tepkiler verebiliyoruz. Titreme de bu tepkilerden biridir ama anksiyete bozukluğu daha kapsamlı bir sağlık sorunu olduğu için durumunuzla ilgili daha etkin bir incelemeye ihtiyacımız var. Sizin için uygun bir tarihte randevu oluşturun ve konuşalım. :)
Merhabalar, ben aslında erkek arkadaşım için merak ettiğim bir şeyi sormak istedim size. Hayatının bir karar verme geçiş döneminde okulunda problemler yaşayıp iş buldu, bir müzisyen olmak istiyor fakat bu yolda zorluklarla karşılaşıyor ve hayatının müzik olmasını isterken şu anda kendini de bu konuyla ilgili de karar vermek zorunda hissediyor ve kendini de yorgun ve çaresiz hissediyor bu konuda. Dün gece de uykusundan 2 kere sebepsiz yere uyandığını içini çok kötü hisler kapladığını, kötü bir şey olacakmış hisleri içine doğdunu tabiri caizse içini zift kapladığını nefesinin daraldığını ve gözünden birden yaşlar geldiğini söyledi. Son aylarda da ara ara kaygılarından dolayı mutsuzluk hissettiğini zaten belirtiyordu. Sizce anksiyete bozukluğu olmuş olabilir mi, kendi kendimize karar vermek istemedik bu konuda? 10 yıldır en iyi arkadaşıyız birbirimizin ve son 9 aydır da aynı zamanda sevgiliyiz, her zaman manevi ve madde olarak yanımızdayız birbirimizin ama son 1 aydır hastalık ve mesafe olarak zor zamanlar geçirdik ve yan yana da değiliz sadece uzaktan yanındayım ve arttı mutsuzlukları da.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, "Sizce anksiyete bozukluğu olabilir mi?" sorunuza istinaden cevabım "Elbette olabilir, ama bu da diğer psikolojik sorunlar gibi bir ihtimaldir." olacaktır. Yani anamnez almadan, bireyi dinlemeden bir şey söylemek oldukça zordur. Peki size sorum şu olacaktır: Niçin pek çok sorun var iken anksiyeteyi düşündünüz? Bu önemli bir çıkış noktası olabilir. Ama size tavsiyem profesyonel bir destek almanız olacaktır. Beni arayarak diğer sorularınızı sorabilirsiniz. Elimden geldiğince yanıtlamaya çalışacağım. Saygılarımla 🌸
Merhaba, 19 yaşındayım ve 14 yaşımdan beri aralıklı olarak depresyonla savaşıyorum fakat takip edebildiğim kadarıyla birkaç ayda bir hep geri geliyor. İyi olduğum zamanlarda da diğer insanlara göre daha mutlu ve hevesli oluyorum genellikle. Bipolar olduğumdan şüpheleniyorum ve bunun cevabını nasıl bulabileceğimi merak ediyorum. Şimdiden teşekkürler.
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bir psikolojik bozukluk ile alakalı doğru tanıyı ancak bir ruh sağlığı uzmanı koyabilir, bu nedenle profesyonel bir destek almanızı öneririm. İhtiyaç halinde dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz, süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Merhabalar. 19 yaşındayım. İçinde bulunduğum durum hakkında bir süredir internetten araştırma yapıyorum. Lise öğrencisiyim, üniversiteye geçeceğim. Bu sahip olduğum hastalığın sosyal fobi olduğu kanısındayım. Aslında araştırdığım kadarıyla tüm özellikleriyle sosyal fobim yok. Hatta tam zıddını düşündürecek faaliyetlerim de oldu. Lakin bazı durumlarda belirtilerini gösteriyorum. Düşününce ilkokuldan beri bu belirtilere sahip olduğumu fark ettim fakat üzerine gitmeye lise döneminde karar verdim çünkü yaşamımı ciddi şekilde etkilemeye başladı. Gayet iyi yapabileceğimi bildiğim halde kalkıştığım birtakım işlerde, topluluk karşısında sunum yaparken, performans sergilerken vs. birdenbire ellerim titremeye başlıyor, nefes almakta güçlük çekiyorum, sesim titriyor. Bazen de topluluk karşısında olmamama rağmen, daha öncesinde aynı eylemi yaparken hata yaptığım için “ya bir daha olursa” gibi sorular soraraktan eylemi yapmaktan kaçınıyorum ya da bahsettiğim belirtileri yaşıyorum, mantıksız bir durum olduğunu bilmeme rağmen.
Okulumdaki danışmanımızla konuştuğumda atmamız gereken ilk adımın, sorunun kaynağını bulmak olduğunu öğrendim. Bu durumun, sık rastlanıldığı üzere, çocukluktaki birtakım yaşanmışlıklardan ve özellikle ebeveyn tutumlarından kaynaklandığını düşündük.
İnternette “sosyal fobi nasıl aşılır” benzeri sorular arattığımda, halihazırda harekete geçmiş olduğumu düşündürecek bilgiler edindim. Hatta bazen böyle videoları izleyince “e bende zaten yokmuş ki” diyerekten sorunumu erteliyorum. Ama bir gün yine karşıma çıkıyor. Kurtulamıyorum.
(Harekete geçmiş olduğumu düşündürecek eylemlerimden bazıları:
- 2 farklı konferansta 40-50 kişilik topluluklara karşı defalarca İngilizce konuşma yaptım.
- 10-15 kişi toplandığımız bir İngilizce kulübünde sorunsuzca muhabbetlere katıldım.
- Onlarca kez okulda ve dışarda İngilizce ve Türkçe sunumlar yaptım.
- Fazla sözüm olmasa da bir tiyatroda oynadım.
İşin garibi, bunların hepsinde de ilk heyecandan sonra gayet rahattım.)
Benim kafamı karıştıran; bunları da gerçekleştirmiş olmama rağmen bu sorunun hala peşimi bırakmaması, belirli durumlarda “ya bir daha olursa” diye düşünerekten başa dönmem, bazı saçma kabullenişlerim. Ve sorunumdan sonra soruma gelecek olursak; ne yapmalıyım :) Şimdiden teşekkürler.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle farkındalığınızın bu kadar yüksek olmasına çok memnun oldum ve kendinizi tanımak adına bu şekilde araştırmalar yapmanızdan dolayı sizi tebrik ediyorum.Çoğu birey bunu yapmaktan kaçınıyor.Anlattıklarınıza göre sosyal kaygı bozukluğunuz olduğu düşünülebilir. Fakat sosyal kaygı bozukluğu olan bireylerin bazılarında çekingen kişilik bozukluğu/çekingen davranım bozukluğu da görülebiliyor.Sosyal kaygı bozukluğu ve çekingen kişilik bozukluğunun tanı kriterleri çok benzerdir.Kafanızı karıştıran bu durumun bazen olup bazen olmaması yönünde ise şunu söyleyebilirim. Bireyleri tetikleyen bazı durumlar olur.Bizler farketmesekte bazen yetersizlik duygusu,utanç , eleştiriye karşı aşırı hassasiyet gibi duygu ve düşüncelerimiz bir olayla karşılaştığımızda beynimizde fazla sinyale sebep olabiliyor.Sonrasında sizin bahsettiğiniz gibi fiziksel belirtiler ortaya çıkabiliyor.Bu fiziksel belirtilerin de ortadan kalkması için aslında hangi durumlarda bu sinyalin verildiğini anlamamız gerekir. Başta size 2 tanıdan bahsettim. Fakat bu tanıların olup olmadığıyla ilgili net bir şey söylemem için sizden daha ayrıntılı dinlemem gerekir. Ne yapmalıyım sorusuna gelecek olursam, bir uzman ile görüşmenizi ve psikoterapiye başlamanızı öneririm. Bu sürecin uzun süredir kendinizde gözlemlediğinizi belirtmişsiniz. Erken süreçte bu durumu çözümlerseniz ileriki yaşlarda devam etmesinin önüne geçilerek aynı zamanda da kronikleşmesi önlenebilir. Umarım yardımcı olabilmişimdir.
Sevgiler
Eşim 55 yaşında 25 yıldır şizofreni teşhisi var psikoterapi faydalı olurmu
Uzmanın Cevabı: Merhaba, tanısı konmuş bu şekilde bir psikotik bozukluk var ise ilaç kullanımının yanında muhakkak psikoterapi ile de desteklenmeli, muhakkak fayda sağlayacaktır. Böyle bir sürece başlamasını öneririm. Dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz. Sağlıklı günler diliyorum.
Esselamu aleyküm ben 23 yaşındayım ailem taarafından geçmişimde çok hayal kırıklığına uğradım, ggüven kaynaklı maddi kaynaklı. Kendimi kullanılmış hissediyorum sürekli ailemin karşısında çalışıp para kazandğımda sürekli maaşımın hangi gün olacağını soruyorlar, ben maddiyata önem veren birisi değilim allah rızkımızı ne nasip etmişse onu yaşamak daha hayırlıdır benim için. çalıştığımda evde ağa paşa gibi davranıyorlar ve ben bunu sevmiyorum, işten çıkacağımı söylesem ev bana otel oluyor. inanır mısınız bana bugün ''bi psikiyatriye görün'' dediler. psikiyatriye görünmemde sakınca yok oturur sohbet ederim empatiyi bilen insanlardır anlayışılıdırlar. (genel olarak söyleyebilir miyim bilmiyorum hiç gitmedim açıkçası ama öyledirler bence) ben ailemin bu durumunu düşüne düşüne zaman ile benliğimi kaybetmiş gibiyim hayattan aşırı soğuduğumu fark ettim, ailem benim insanlara karşı güvenimi kırdı gerçi bu devirde kime neyin güveniyse herkes it kopuk sapık. Size de allahtan sabır diliyorum biraz size yazılan soruları okudum ne değişik insanlar var hayretler içerisindeyim son 30 dakika. ok düşünen birisi oldum bu beni araştırmaya itti sürekli ne var nee yokk araştrıyorum islam üzerinde bilim astronomi vb. tarihte olanlar biraz edebiyat kitapları okudum biraz felsefe İrvin Yalom güzel bi düşünür. ben 1 yıl işsiz kaldım korona yüzünden ve ailem sanki korona hiç yokmuş gibi işsizliğimi dalga geçerek küçümseyerek yüzüme vurdular. onları sadece dinliyorum artık, beni kendi kafalarında hangi karaktere sığdırdıkları umrumda olmuuyor ama bi yandan da onlar benim ailem diyorum kendime. ben sustukça onlar bana salak muamelesi yapıyor. moralim bozuluyor üzülüyorum odaya geçiyorum ağlıyorum sessizce duymasınlar diye sessizce ağlamanın kalp ağrısı yapması ne kadar kötü bişey. intihar etmeyi asla düşünmedim bu sonsuz cehennem demek allahın verdiği canı insan kendi kararı ile alamaz tabi ki, allah insanlara türlü türlü imtihanlar buyurmuş benim ki de bu olabilir mi bilmiyorum. aile kavramını kafamda oluşturamazdım eskiden hadis ve kuran okuya okuya oluşturmaya başladım. gün içerisinde en durduk anda düşünmeye başlıyorumm gereksiz ne varsa. teşekkür ederim okuduğunuz için sanırım konuşup içimdekileri dökmeye ihtiyacım var, yapılacak tek şey kendi hayatımı kurmam, bana kötü gelenlerden uzaklaşmam lazım.
Uzmanın Cevabı: Aleykum Selam. Hayatta hepimizin farklı farklı mücadele alanları var. Bu mücadeleleri daha iyi ve sağlıklı atlatmak için kendimizi tanımanın ve ne istediğimizi bilmenin önemi var. Umarım sizin için her şey çok daha güzel olur. Dinlediğinizde bana ***** adresinden yazabilirsiniz.
Saygılar...
18 yaşındayım ve kendimi bildim bileli hissiz olduğumu düşünüyorum. sevdiklerimden ,ailemden ,arkadaşlarımdan uzakta kaldığım zaman kimseyi özlemiyorum aklıma gelmiyor biri söylediği zaman aklıma geliyor o zaman da bir şey hissetmiyorum. en sevdiğim öğretmenimi, en yakın arkadaşımı ve ailemden bazı kişileri kaydettim son 2 yıl içinde; ama bu dönemlerde de bir üzüntü bir özlem gibi şeyler hissetmedim. kendime çok kızdım birlikte büyüdüm diyeceğin insan ölüyor ve sen üzülmüyorsun bu normal mi diyorum. değil biliyorum ama bir sonuca varmıyorum bir noktada da umrumda değil bu konu aman işte napim ben de böyleyim diyorum. ama normal olmadığının farkındayım. daha önce ortaokuldaki ve lisedeki psikolojik danışmanlarım bu durumu kendileri fark edip benimle konuşmayı denediler ama ikisi de birkaç haftalık takipten sonra hiç bir sonuca varamadılar. bu durum bir olaydan sonra olmadı çocukluğumdan beri bu böyleydi daha 5-6 yaşlarındayken de aynı şekilde olduğumu aile büyüklerim anlatıyor. ben ciddi bir sıkıntı olduğunu düşünmediğim için destek almayı pek düşünmedim ama son zamanlarda bunun hiç normal olmadığını hissetmeye başlıyorum. duygularım hayatımın hiç bir noktasında mantığımın önüne geçmediği için oldukça mutluyum sanırım bu yüzden üzerine düşmek istemiyorum. yaşım daha çok genç biliyorum ve uzun vadede bu durumun ilerlemesinden çekiniyorum biraz. psikoloji okuyan arkadaşlarımın söylediği te şey bunun basit bir depresyon olmadığı ve destek almam gerektiği oldu. konu hayvanlar olduğu zaman çok hassas oluyorum en ufak hayvana şiddet olayı sinirlerimi alt üst edip beni üzmeyi başarıyor kısa süreli de olsa ama başka zamanlarda böyle bir hassasiyet yaşamıyorum. daha önce hissiz olduğumu söyleyerek benden ayrılan iki tane erkek arkadaşım olmuştu haklı oldukları için hiç bir şey diyemedim ve hayatıma kaldığım yerden devam ettim. sizce bu durum normal mi? ben mi abartıyorum? yoksa gerçekten uzun vadede sorun yaşayabileceğim bir durumla mı karşı karşıyayım? çok küçük yaşlarımdan beri acımasız, duygusuz, taş kalpli gibi şeyler söylendi açıkçası söylediğim gibi haksız sayılmazlar o yüzden bunları hakaret ya da zorbalık olarak nitelendirmedim.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar öncelikle bazı kayıplar yaşadığınızdan ve bu kayıpları normal karşılamadığınızdan bahsetmişsiniz. Yas yaşanması gereken sağlıklı bir süreçtir diyebiliriz ama bunu yaşamamak anormalliktir diyemeyiz. Hiç yas tutmamak ile sürekli yas tutmak aynı şeydir aslında. Yani ikisi de ilerisi için sorun yaratabilir. Hayvanlar için üzülmenize rağmen kendinizi hissiz bir insan olarak atfetmek ne kadar doğru sizce ? Ayrıca sadece söylenenleri dinleyerek değil de kendiniz huzursuz olarak böyle bir yardım arayışına girmişsiniz bence bu sizin için bir adım. Başkalarına değil de size sorun olarak görünen şeyleri daha çok anlamlandırmak ve konuşmak isterseniz yardımcı olmak isterim
Çoğu zaman panik atak geçiriyor gibi oluyorum. Kafamın içinde benimle konuşan bir ses var, sanırım bana ait ama kontrolüm dışında sürekli beni yeriyor. Zaman zaman susması için yalvarıyorum. Bu sesler panik atak olarak tahmin ettiğim süreçte gerçekleşiyor, sürekli modumu düşürmeye çalışan bir rakibim gibi davranıyor. Yaptığım hiçbir şeyden zevk almıyorum. Bu durum gerçekleştiğinde istemsizce titriyorum, terliyorum ve buz kesiyorum. Nefes alamıyorum ve o an sanki ölecekmişim gibi geliyor. Bunun geçici bir şey olduğunu, geçeceğini tekrarlayıp duruyorum. Odağımı değiştirmeye çalışıyorum. Hobilerimi yapmak istiyorum ama artık eskisi gibi keyif almıyorum. Fazla kontrolcüyüm. Çoğu zaman geçmişte yaşıyorum ve insanların beni hep terk edeceklerini düşünüyorum. Yoğun bir paranoya içerisindeyim. Bu durum uykularımı kaçırıyor, sanki uyursam uyandığımda kötü şeyler yaşanacakmış gibi hissediyorum. Kaygılarım var, özellikle gelecek. İleriye bakıp nerede olacağımı hayal ettiğimde, koca bir boşluk ve karanlıktan başka hiçbir şey göremiyorum. Kafam çok karışık. Kendimi berbat hissediyorum. Gerçekten yardıma ihtiyacım varmış ve bunun dışında yapabileceğim hiçbir şey yokmuş gibi. Bazen çok korkuyorum. Ne yapmalıyım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba,
Öncelikle yaşamış olduğunuz durumlar ağır ve yoğun şekilde görülüyor. Bu da sizin hayatınızda çok fazla şeyden alıkoymuş olmalı bu noktada detaylı bir şekilde bir uzman desteği almalısınız. Yaşadığınız şeylere bilişsel davranışçı terapi ile çözüm bulunabilir. Bu noktada size hizmet verebilirim. İsterseniz bana ***** nolu numaradan ulaşıp uygun gün ve saatte randevu oluşturabilirsiniz. Teşekkür ederim
Çoğu zaman panik atak geçiriyor gibi oluyorum. Kafamın içinde benimle konuşan bir ses var, sanırım bana ait ama kontrolüm dışında sürekli beni yeriyor. Zaman zaman susması için yalvarıyorum. Bu sesler panik atak olarak tahmin ettiğim süreçte gerçekleşiyor, sürekli modumu düşürmeye çalışan bir rakibim gibi davranıyor. Yaptığım hiçbir şeyden zevk almıyorum. Bu durum gerçekleştiğinde istemsizce titriyorum, terliyorum ve buz kesiyorum. Nefes alamıyorum ve o an sanki ölecekmişim gibi geliyor. Bunun geçici bir şey olduğunu, geçeceğini tekrarlayıp duruyorum. Odağımı değiştirmeye çalışıyorum. Hobilerimi yapmak istiyorum ama artık eskisi gibi keyif almıyorum. Fazla kontrolcüyüm. Çoğu zaman geçmişte yaşıyorum ve insanların beni hep terk edeceklerini düşünüyorum. Yoğun bir paranoya içerisindeyim. Bu durum uykularımı kaçırıyor, sanki uyursam uyandığımda kötü şeyler yaşanacakmış gibi hissediyorum. Kaygılarım var, özellikle gelecek. İleriye bakıp nerede olacağımı hayal ettiğimde, koca bir boşluk ve karanlıktan başka hiçbir şey göremiyorum. Kafam çok karışık. Kendimi berbat hissediyorum. Gerçekten yardıma ihtiyacım varmış ve bunun dışında yapabileceğim hiçbir şey yokmuş gibi. Bazen çok korkuyorum. Ne yapmalıyım?
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, sizinle görüşmek ve içinde bulunduğunuz durumu detaylarıyla dinlemek isterim. Böylelikle size yardımcı olabilirim. Benimle ***** mail adresinden iletişim kurabilirsiniz. Dilerseniz bir randevu oluştururuz.
