Merhaba, 38 yasindayim hic evlilik yapmadim benden 5 yas kucuk biriyle nette tanistim 1 yil once bosanmis ve 5 yasinda bir oglu var cumartesileri onda kalan...ve ben cok ilgi seven biriyim işi de çok yogun birisi hafta ici isle hafta sonu da 1 gun ogluyla ilgilenme durumunda ileride ilgi isteyen ve seven biri olarak sorun yasar miyim?simdiden degersizlik duygularim tetikleniyor ara ara her ne kadar aşmaya calissam da bu ilgi istegini kendime uygun aktiviteler bularak; hala degersizlik duygusu yasiyorum narsist baba ve asperger sendromlu bir ablam oldugu icin sanirim, gecmis yasantilarimdan gelen degersizlik cukuruna dusuyorum ve boyle bir esin beni tatmin etmeyecegi dusuncesi galip geliyor siz ne dersiniz? Haklisin senle ilgilenmem lazim diyor ama bir gun midem bulaniyor dedigimde basit bir gecmis olsun deyip iste yasadigi krizi anlatmaya koyulmustu hemen ayrinti sormayip, bunlar degersiz hissettiriyor bana bir gun oncesinde glutensiz besleniyorsun benim icin sorun olur mu bu ya da cinsellik yasamayan birisin sanirim deyip yine degersiz hissetmistim incitmeden sormaya calisti ama aninda belli edemesem de sonra kotu hissediyorum deyip konusmayi kesmeme ragmen ertesi gun bu durum konusulamadan ve midem bulandi dememe ragmen isindeki durumu anlatmasi...cok mu abartiyorum bilemedim siz ne dersiniz...Kendimi ozel hissetmiyorum buniliskide ben saglikli yasama duskun oldugumdan salatasina kadar yemesini tembihliyorum vitamin takviye onerileri yolluyorum dil ogrenme onerilerinde bulunuyorum hosuna gidiyor senden ogrenecegim cok sey var diyor ama ondan ayni sekilde karsilik goremiyorum ben de ondan bir seyler ogrenmek ayni sekilde dusunulmek istiyorum ama olmuyor, bu beni degersiz hissettiriyor..kibar uyumlu davranmaya calisiyor ama bu bana yetmiyir sanirim, daha fazlasini istiyor ve bekliyorum verici oldugumdan, siz ne dersiniz? Tesekkurler..
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, abartıyorsunuz veya abartmıyorsunuz gibi bir söylemde malesef ki bulunamam. Ancak sorunun karşı taraf ile ilgili mi olduğu yoksa sizin değersizlik duygularınız ile mi ilgili olduğu kısmı için farkındalık kazanılmalı. Ondan sonra en doğru ilerleyiş mümkün olur. Dilerseniz bir profesyonel destek de alabilirsiniz durum hayatınızın her alanında etki ediyor ise. Sağlıklı günler diliyorum.
İntihar etmeyi denedim kaç kere ama anladım ki onu bile beceremiyormuşum...Bende madem ölemiyorum o zaman acı çekerim dedim.Kollarım,boynum,gögsüm hepsini kestim...Sonra ne mi oldu izi kaldı,her acı gibi onlarında izi kaldı.Sürekli çiziklerin üzerinde parmağımı gezdiriyorum çünkü acılarıma dokunduğumu hissediyorum.Her canım yandığında bir çizik attım.Ailem beni ergenlikle suçluyor...Bir kişi bile çıkıp demiyor ki bu yaptığın normal değil."Birisi görürse rezil oluruz" o kadar nefret ediyorum ki bu cümleden...Bunları yapma sebeplerim de var.Çocuk yaşta babam tarafından terk edildim neredeyse 7-8 yıl geçti şimdi onsuz kurduğum hayata dahil olmaya çalışıyor.Annem desem...O benim en hassas noktam...Bana hep bi fazlalıkmışım gibi bakıyor.En acısıda ne biliyor musunuz? Ben anneme en son ne zaman sarıldığımı hatırlamı***** zaman ağzımı açıp tek kelime etsem beni nankörlükle suçluyorlar.Ben gerçekten çok doluyum...Yaşıma göre çok ağır yükler var sırtımda...Çok ağır sırlar var...Kaldıramıyorum.Bazen nefesim kesiliyor "Alllahım nolur öleyim,al canımı" diye yalvarıyorum Allaha.Kimse görmüyor beni...Beni görün artık,benide sevin artık...Boğuluyorum ben,gözlerinizin önünde ölüyorum...Beni görün...Artık anneme ismiyle sesleniyorum çünkü aramızda en son ne zaman anne-kız ilişkisi oldu hatırlamıyorum.En çok canımı yakan da gözlerimin önünde erkek kardeşime gösterdiği sevgi...Bazen evlatlık olduğumu bile düşünüyorum sonra diyorum ki bir çocuğu evlat edinecek olsalar niye beni alsınlar ki...Babam çok sever miydi beni bilmiyorum...Belki de seviyordu...Ben babamı hatırlamıyorum.Evde sürekli hakaretlere maruz kalıyorum "çok çirkinsin" "bebekken de çirkindin" "suratın kocaman" "çok yiyorsun" "burnun çok büyük" "Şişmansın" vücüdümla o kadar çok dalga geçiyorlar ki...Oysa ki şişman değilim sadece olmam gerekenden 3 kilo daha fazlayım...Benim ailemle son çekilen fotoğrafım 5-ci yaş günümde çekildi,ondan sonra da hiç fotoğrafımız olmadı zaten...Bazen düşünüyorum en son ne zaman sevildiğimi hissettim diye...Hiç.Sağlık olsun böylede yaşıyorum.En kötüsüde ben herkesi çok seviyorum...O kadar çok seviyorum ki onlar rahat etsin diye ölmeyi istiyorum.Evde kendime ait bir yatağım bile yok.Çocukken karanlıktan çok korkardım.Annemle kardeşim hep beraber uyuyorlardı,hala öyle.Bende hep tek başıma ***** gece o kadar çok korktum ki dayanamayıp kardeşimin yanında ki küçücük bir yere kıvrıldım...O sabah yerde uyanmıştım.İşte o zaman anladım ben onların dünyasının dışındayım.Kimseye söyleyemedim ama benim yardıma ihtiyacım var...Beni yargılamadan dinleyecek birine ihtiyacım var...Yemin ederim dikkat çekmek için yapmıyorum zaten istesemde dikkat çekemem...Sadece bir kerecik anneme sarılayım,bana kızım desin,saçımı okşasın istiyorum...Bir keresinde üzerimi örtmüştü...Ondan sonra hiç örtmedi ama ben o gece hiç kıpırdamadan uyudum çünkü üzerimi annem örtmüştü."İyi geceler" "Günaydın" ben bu kelimelerin hiç birini duymadım annemden...Geceleri uyuyamıyorum,okumak istemiyorum ben...Bu sene seçim yapmam lazım ama aklımda,hayalimde hiç birşey yok...Hayal kuramı***** yaparsam yapayım asla takdir alamıyorum...Ben böyle yaşamak istemiyorum...Ben gözlerinin önünde acı içinde yavaş yavaş ölüyorum ama kimse görmüyor...Eğer bir gün intihar etmeyi başarırsam bu yorum intihar sebebim olarak burada dursun...Belki öldükten sonra birisi fark eder...Ben ölmek istemiyorum...Kurtarılmak istiyorum.Ben sadece kendini öldürmek isteyen tarafımı öldürmek istiyorum...Yaşamak çok zormuş.Duygularım sürekli değişiyor,bazen ağlayarak kahkaha atıyorum...Delirmekten korkuyorum...Susmak bilmeyen bir iç sesim var...14 yaşımdayken tacize uğradım...Bazen öfkemi kontrol edemiyorum hatta çoğu zaman,öfkem en çok kendime zarar *****ğırırım,kırarım,dökerim,ağlarım hatta çığlıklar atarım ama sonra...Sonra sessizce kenara çekilir ağlayarak makas,bıçak,kalem elimin altında ne varsa alır çizerim.Canım yandıkca sakinleşirim...Şimdi siz söyleyin,ben mi hastayım yoksa onlar mı kötü?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, duygusal anlamda kendinizi iyi hissetmediğinizi ve yaşadıklarınızın yoğun bir şekilde etkisinde olduğunuzu görüyorum. Burada duygularınızı ifade ederek kendiniz için güzel bir adım attınız aslında. Bu vesileyle içinde bulunduğunuz durumla ilgili psikoterapi desteği almanızın son derece önemli olduğunu düşünüyorum. Sağlıklı günler diliyorum 🙏
İyi günler gizem hanım uzun zamandır birilerine danışmam gereken ama cesaret edip yapamadığım bi sorunum var ve yardımcı olursanız çok memnun olurum. Yaşım 23 ve cinseliği öğrendiğim günden beri kendimi hep bir kadın gibi hissettim ama şöyle bi durumda var erkeklerden hoşlanmıyorum, kadınlara ilğim var ama kadınlar gibi giyinmek makyaj yapmak çok hoşuma gidiyor ama eşcinsel olmadığım içinde böyle bi his neden kaynaklı olduğunu bir türlü anlamıyorum. Sizden istediğim bu bir hastalıkmı yoksa geçici bir cinsel yönelim tarzı bişimi yanıtlarsanız sevinirim.
Uzmanın Cevabı: Hoşgeldiniz öncelikle bunu burdan söylemem şuanda zor bu yönelimler ne zaman başladı ve ne kadar süre devam ediyor? Çocukluk ve ergenlik dönemlerinizle ilgili bilgi sahibi olmam gerekiyor açıkcası?
Şimdiye kadarki tüm ilişkilerimi gözden geçirdiğimde sevgi ve değer görmek için kendi saygınlığımı ve içimdeki umudu yok ettiğimi fark ediyorum. Hayatıma aldığım insanları sürekli merkezime koymak gibi yapmış olduğum bir hata var. Aslında tüm bunları yalnız kalmak, yalnız bir yaşam geçirmekten korktuğum için yaptığımında farkındayım. En son ilişkimden sonra kendimi arıyorum ama bulamıyorum. Yaptığım şeylerden tat almıyor, sadece uyumak sorunları düşünmemek istiyorum. Kendimi düşünmek, kendim için yaşamak istiyorum. Ama kendimi bulamıyorum. Bu süreçten nasıl çıkabilirim?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, duygu ve davranışlarınız ile bunların kaynağı konusunda fikrinizin olması kendinizle ilgili farkındalığınızın yüksek olduğunu gösterir ki bu iyi bir şeydir ancak çözümleyememeniz tutum ve davranışlarınızın kaynağı kök inançlarınızla ilgilidir. Kendi başınıza bilinçli zihninizle, bilinçaltındaki kök inançları değiştiremezsiniz, bir uzman desteği işe kök inançlarınızda değişim dolayısıyla da duygu, tutum ve davranışlarınızda değişim yaşayabilirsiniz.
Eşime histerik kişilik olduğu söylendi yapılan çok yönlü testte lustral başlandı psikoterapiyle de destek almasini tavsiye etti doktorumuz red ediyor çok çabuk aliniyor her şeye küsüyor evliliğim çok zor bir hal aldı benim açimdan iki ay önce düşük yaptı ilşler iyice karişti ve henüz 5 aylik evliyiz
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bu tarz durumlar mutlaka ki ilaç tedavisinin yanı sıra psikoterapi ile desteklenmeli, en sağlıklı sonuç ancak o şekilde alınabilir. Bu noktada eşiniz sizi dinlemiyor ise psikiyatrist hekimi daha baskın bir rol üstlenebilir, doğru tedavi için şart olduğunu daha net belirtebilir kendisine. Eşiniz ikna olduğu takdirde dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz. psikoterapi sürecini birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Hocam kabus gördüğüm zamanlar rüyalarım en az 3 defa tekrar tekrar görüyorum bazı zaman ise bir uyuyuşta 2-3 tane farklı rüya görüyorum. Eski sevgilimi de görüyorum bazen bana bakıyor uzun uzun hiç konuşmuyor teşekkür ederim
Uzmanın Cevabı: Her insanın her uykusunda rüya gördüğü artık araştırmalarca kanıtlanmıştır. Ancak bazı insanlar hatırlamaz. Yani bir insanın rüya görmüyorum demesi, rüyasını hatırlamaması durumudur. Defalarca rüya görebilirsiniz, bu normaldir. Kabuslarınızın tekrarlanması da normaldir çünkü kabuslar bizi etkileyen rüyalar olduğu için, aklımızda kalırlar ve tekrar açığa çıkma ihtimali diğer sıradan rüyalara göre daha yüksek olabilmektedir.
Eski sevgilinizi o şekilde görmeniz ise ona karşı içinizde kalan bir durum mevcutsa rüyanız bunu size yansıtıyor olabilir, ama başka bir açıklaması da olabilir tabi ki, buna net bir şey söyleyebilmek için size ve ilişkinizi detaylı bilmek gerekir :)
Uzman Ara
Aktif Sorularım
Soru Bekleniyor
Hilal TOSUN
Psikolog Hilal TOSUN
Ben mi hastayım yoksa onlar mı kötü?
İntihar etmeyi denedim kaç kere ama anladım ki onu bile beceremiyormuşum...Bende madem ölemiyorum o zaman acı çekerim dedim.Kollarım,boynum,gögsüm hepsini kestim...Sonra ne mi oldu izi kaldı,her acı gibi onlarında izi kaldı.Sürekli çiziklerin üzerinde parmağımı gezdiriyorum çünkü acılarıma dokunduğumu hissediyorum.Her canım yandığında bir çizik attım.Ailem beni ergenlikle suçluyor...Bir kişi bile çıkıp demiyor ki bu yaptığın normal değil."Birisi görürse rezil oluruz" o kadar nefret ediyorum ki bu cümleden...Bunları yapma sebeplerim de var.Çocuk yaşta babam tarafından terk edildim neredeyse 7-8 yıl geçti şimdi onsuz kurduğum hayata dahil olmaya çalışıyor.Annem desem...O benim en hassas noktam...Bana hep bi fazlalıkmışım gibi bakıyor.En acısıda ne biliyor musunuz? Ben anneme en son ne zaman sarıldığımı hatırlamı***** zaman ağzımı açıp tek kelime etsem beni nankörlükle suçluyorlar.Ben gerçekten çok doluyum...Yaşıma göre çok ağır yükler var sırtımda...Çok ağır sırlar var...Kaldıramıyorum.Bazen nefesim kesiliyor "Alllahım nolur öleyim,al canımı" diye yalvarıyorum Allaha.Kimse görmüyor beni...Beni görün artık,benide sevin artık...Boğuluyorum ben,gözlerinizin önünde ölüyorum...Beni görün...Artık anneme ismiyle sesleniyorum çünkü aramızda en son ne zaman anne-kız ilişkisi oldu hatırlamıyorum.En çok canımı yakan da gözlerimin önünde erkek kardeşime gösterdiği sevgi...Bazen evlatlık olduğumu bile düşünüyorum sonra diyorum ki bir çocuğu evlat edinecek olsalar niye beni alsınlar ki...Babam çok sever miydi beni bilmiyorum...Belki de seviyordu...Ben babamı hatırlamıyorum.Evde sürekli hakaretlere maruz kalıyorum "çok çirkinsin" "bebekken de çirkindin" "suratın kocaman" "çok yiyorsun" "burnun çok büyük" "Şişmansın" vücüdümla o kadar çok dalga geçiyorlar ki...Oysa ki şişman değilim sadece olmam gerekenden 3 kilo daha fazlayım...Benim ailemle son çekilen fotoğrafım 5-ci yaş günümde çekildi,ondan sonra da hiç fotoğrafımız olmadı zaten...Bazen düşünüyorum en son ne zaman sevildiğimi hissettim diye...Hiç.Sağlık olsun böylede yaşıyorum.En kötüsüde ben herkesi çok seviyorum...O kadar çok seviyorum ki onlar rahat etsin diye ölmeyi istiyorum.Evde kendime ait bir yatağım bile yok.Çocukken karanlıktan çok korkardım.Annemle kardeşim hep beraber uyuyorlardı,hala öyle.Bende hep tek başıma ***** gece o kadar çok korktum ki dayanamayıp kardeşimin yanında ki küçücük bir yere kıvrıldım...O sabah yerde uyanmıştım.İşte o zaman anladım ben onların dünyasının dışındayım.Kimseye söyleyemedim ama benim yardıma ihtiyacım var...Beni yargılamadan dinleyecek birine ihtiyacım var...Yemin ederim dikkat çekmek için yapmıyorum zaten istesemde dikkat çekemem...Sadece bir kerecik anneme sarılayım,bana kızım desin,saçımı okşasın istiyorum...Bir keresinde üzerimi örtmüştü...Ondan sonra hiç örtmedi ama ben o gece hiç kıpırdamadan uyudum çünkü üzerimi annem örtmüştü."İyi geceler" "Günaydın" ben bu kelimelerin hiç birini duymadım annemden...Geceleri uyuyamıyorum,okumak istemiyorum ben...Bu sene seçim yapmam lazım ama aklımda,hayalimde hiç birşey yok...Hayal kuramı***** yaparsam yapayım asla takdir alamıyorum...Ben böyle yaşamak istemiyorum...Ben gözlerinin önünde acı içinde yavaş yavaş ölüyorum ama kimse görmüyor...Eğer bir gün intihar etmeyi başarırsam bu yorum intihar sebebim olarak burada dursun...Belki öldükten sonra birisi fark eder...Ben ölmek istemiyorum...Kurtarılmak istiyorum.Ben sadece kendini öldürmek isteyen tarafımı öldürmek istiyorum...Yaşamak çok zormuş.Duygularım sürekli değişiyor,bazen ağlayarak kahkaha atıyorum...Delirmekten korkuyorum...Susmak bilmeyen bir iç sesim var...14 yaşımdayken tacize uğradım...Şimdi siz söyleyin,ben mi hastayım yoksa onlar mı kötü?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, okurken duygulandım. Sevgisizlik, insanı dipsiz bir kuyuya atar, artık o kadar alışırsın ki o kuyuya çıkmak aklına gelmez. Seni bu karanlık kuyudan çıkaracak olan yine sensin, defalarca beklemişsin ailenden ancak cevap alamamışsın. Sana bir el lazım sadece, kuyunun başından sana uzatılan ufak bir el. Ben o eli uzatıyorum sana, çıkmak ister misin? Beraber ilerlemek ister misin?
Benim içimde durduk yere korku giriyor geçen şarj aletim bozuldu onda bile içime korku hissi oluştu acaba nolur tlf bozulursa naparım ve tlf hiç bakmıyorum neredeyse midem bulanıyor böyle durumlarda hastalanıyorum geceleyin yatıncada aynı şey oluyor uyuyamıyorum geç saate kdr erken uyanıyorum böyle saçma olaylarda benim içime giriyor ağlamak geliyor bazen ağlıyorumda
Uzmanın Cevabı: Merhaba, kaygı bozukluğu yaşıyor olabilirsiniz. Net bir tanı için daha detaylı bilgi gerekir ancak bahsettikleriniz ilk izlenim olarak kaygı bozukluğunu düşündürdü. Kaygı bozukluğu bir psikolojik bozukluktur ve mutlaka bir uzmandan destek almayı gerektirir. Dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz. psikoterapi sürecini birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
Merhaba hocam.
Benim yaklaşık 10 senedir ağrılarım var. Boyun,sırt vücut ağrıları. Doktorlara gittim Fibromiyalji olduğunu artı olarak bel kemiğimde hafif iltihaplanma olduğunu söylediler. Ağrılardan dolayı hayattan zevk almıyorum. Uyku düzenim sıfır. Ağrıyla yatıyorum ağrıyla kalkıyorum. Ağrılarım yüzünden cinsellikte yavaşladı. Allah’ıma bin şükür eşimle bir sorunumuz yok. Sadece cinsel ilişki hayatımız durağan. Neredeyse 1 ay oldu ilişkiye girmiyoruz. Benim ağrılarımdan dolayı yorgun oluyorum, ben iyi olduğumda eşim yorgun oluyor. Ben istediğim de o istemiyor, o istediğinde ben istemiyorum. Acayip bir döngü var. Bir türlü birleşemiyoruz. Ama çok şükür bu bizi hayatımızı etkilemiyor. Hala tutkuluyuz, saygı duyuyoruz birbirimize. Ama ben çok kafaya takıyorum bu durumu. Neden böyle. Problem nedir. Bir türlü dengeleyemiyoruz. Bu durum beni üzüyor. Ne yapaviliriz acaba? Yani normal mi bizim bu durumumuz hocam. Saygılar
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, bu tarz sağlık problemleri beraberinde böyle durumlara neden olabiliyor. Bu konuda birbirinize karşı açık ve net olmanız her zaman mühim, konuşmaktan çekinmek veya konuşmadan karşı tarafın bir şeyleri anlamasını beklemek daha büyük problemlere sebebiyet verebilir. Bunun şu anda dönemsel bir sağlık problemi olduğunu, bir süreçten geçiyor olduğunuzu ve bu dönemde sağlıklı iletişim kurmanın mühim olduğunu unutmamak gerekir. Eğer ileride durum daha karmaşık bir hal alır ise de mutlaka bir profesyonel destek almanızı öneririm. İhtiyaç halinde dilerseniz benim uygun gün ve saatime de randevu oluşturabilirsiniz. süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.
